Even op de uitkijk.

Nog maar eens een lange trektocht gemaakt,ik krijg er maar
niet genoeg van.Genieten van 't leven is dan ook de leuze voor
mij,hoor. Want je leven duurt niet eeuwig.Onderweg gehoord dat iemands katje deze nacht is gestorven.Negentien jaar is het geworden ! Is lang,maar afscheid nemen doet altijd pijn.Wij,honden,leven minder lang en daarom wil ik er elke dag het maximum uit halen.
Groetjes van mij,Laika

't Is niet waar,hoor.Het is maar een kluchtje en die sneeuw...die is van 2 jaaar geleden.Eventjes wegdromen mag hé...

Laika'tje bekijkt het een keer rustig.

Hier sta ik dan bij een plas water,maar... vastgevroren!Er in ploeteren is er even niet bij,deze morgen...Dan maar efkes een "ijsje" likken.Lekker fris.

Waar mijn baasje met mij gaat wandelen moeten we door een straat waar enkele mensen precies lijden aan een zekere vorm van fobie voor vriendelijke honden zoals labradors.Zo eentje als ik ben.Als ik mensen ontmoet wil ik hen steeds graag een goeiedag zeggen.Ik ben nu eenmaal een sociaal beestje van nature.Maar in die ene bepaalde straat woont een ouder koppel waarbij die man telkenmale in panische schrik ontslaat wanneer ik hem vriendelijk kwispelstaartend begroet.Ziet die mens dan niet dat ik alleen maar lief wil zijn of wil hij dat niet inzien ? Toeval of niet... daar juist rechtover woont er een jong koppel en zij vertonen eveneens een vreemd gedrag jegens mij.Apatisch voor zich uitkijkend in het voorbijgaan.Terwijl alle anderen mij een sympathiek en heel vriendelijk beestje vinden."Het is ook iedereens vriend",hoor ik dan ook dikwijls zeggen.

Wat een fijne oktoberdagen we beleven.Leuk vvor flinke wandelingen,genietend van de natuur,van de rust en van de vriendelijke mensen op zo'n zonnige dag.Op één uitzondering na,maar dat deert de pret niet.Ja...als mensen mijn pad kruisen dan voel ik die drang om hen te groeten.Wij als hond zijn nu eenmaal 's mensen beste vriend,hé. En vandaag weer lekker in water gesparteld,op muizen gejaagd,putjes gegraven,en de dag is nog lang niet om...Woef !

Als de hemel is blauw,en Laika kuiert in 't groen,
dan begint de dag niet flauw voor onze lieve kapoen.

Vanmorgen een keer goed gespurt om mijn baasje te verleiden tot een loopje . En ja,hoor...dat lukte




Hij begon te lopen. En ik volg dan letterlijk in zijn voetsporen.Maar als we terug naar huis keren is het ietsje minder,hoor.

En nat dat we waren.Deze morgen zo hard geregend...en wij daarin.Mijn baasje zo veel mogelijk geschuild onderweg,maar mij kan de regen niet deren,hoor.Hoe natter,hoe liever,want ik ben toch zo'n waterratje,hé.Zaterdag dan,bij een lekker temperatuurtje hebben wij weer maar eens zo'n lange trektocht verwezenlijkt en - waarachtig - een hele grote vijver ontdekt waar net geen vissers te zien waren.Heb ik me daar nog eens kunnen uitleven!!! Lekker gezwommen...water uit,water in...Was ik daar zo'n zottebolleke! 't Leven kon niet stuk...Knuffels van Laika .

Laika wenst u allen nog een fijne donderdagavond,            Woef,waf......... Laika

Dolle pret beleefd met 't bazinnetje.Geravot
met bal in de muil en gecrosst door de benen
dat het een lieve lust was.Als het op spelen aankomt dan kies ik voor het bazinnetje want
bassje lijdt lijdt onder een zekere ziekte .En zo is de "mama" het uitverkoren speelkameraadje bij uitstek.
Op 11 september word ik 5 jaar en ben dus nog steeds in de fleur van mijn leven,hé.Zo is er de behoefte om zo af en toe eens fel van leer te trekken.Van links naar rechts, van voren naar achter,van boven naar onder ... en heen en weer.
                                           Laika.

Snuffelend aan de bloemetjes