2000

" Emmers water halen " ( 2e gedicht ) Parodie.



De zon woont weer in Hemelblauw,
en geeft ons weer haar warme stralen.
Zij stopt bij Herfst als klusjesvrouw,
en wil nooit meer emmers water halen.

En ook de wind en donkere luchten,
zoekt zij niet langer bij elkaar.
En laat ons nu in blijdschap zuchten:
" De lieve Zomer is toch daar ! "

En nu neemt ze alle tijd,
om haar aanwezigheid te pakken.
En zegt ons dat het haar echt spijt,
van al die natte ongemakken ...

Want ZIJ, DE ZON, komt terug, en gauw !
En komt weer wonen bij de Maan !
Daarboven in het Hemelblauw.
En laat nu al die emmers water staan ...


Annemieke.


P.s.
Voorlopig toch lieve Bloggers ! Nog een paar dagen koel weer, en dan wordt het eindelijk wat zomers, met een temperatuur van ongeveer 25 ° !!! Laten we het hopen, en fijne vakantie allemaal !

" Innerlijke rust "



Soms, zijn wij gejaagd en haastig,
en vinden wij geen levenslust.
Wij zijn dan opnieuw héél naarstig,
opzoek naar wat innerlijke rust.

En wat eens ons gemoed doorgriefde,
en oorzaak was van alle smart.
Kwam niet uit die bron der liefde,
die heel diep opwelt in ons hart.

We moeten onszelf dan vaker toewensen,
om niet zo op de medemens te vitten.
Want de meeste vrije mensen,
zijn zij, die innerlijke rust bezitten.

Want in ons hart woont er een kracht,
die onze droeve dagen wegkust.
En die daar altijd op ons wacht :
De bron van innerlijke rust.


Annemieke.

" Onwetendheid "

De hoogste vorm van onwetendheid is iets afwijzen waar men niets van weet.

Annemieke.

" Mand "

ik was bang om door de mand te vallen.
iemand zei : er is geen mand.

Freek de Jonge.

" Emmers water halen "


De zon woont niet meer daar in Hemelblauw,
want weg zijn nu haar warme stralen.
Zij is van Herfst de klusjesvrouw,
want zij is emmers water halen !

En ook veel wind en donkere luchten,
zoekt zij nu naarstig bij elkaar.
En laat ons steeds opnieuw verzuchten:
" O, was de zomer maar weer daar ".

Maar nu neemt ze alle tijd,
om haar afwezigheid te pakken.
En laat ons dus dan zonder spijt,
voortdurend naar wat warmte snakken.

O Zon, kom terug bij ons, en gauw !
En kom weer wonen bij de Maan.
Daarboven in uw Hemelblauw,
en laat die emmers water staan !


Annemieke.

Lieve Bloggers,

We zullen toch wel ééns verlost worden van die deprimerende aanhoudende regen ?
Daarom voor u hier het optimistische gedicht van Toon !


" Een beetje zon "


heb je 't al gelezen
van de regen ???
de regen heeft de eerste prijs gekregen !!!
omdat ie zo mooi zingen kan
want dat is niet gering
van je zingezang
van je zingezong zang
van je zingezange zong zing zing
die druppeltjes
die huppeltjes
ze vallen in de regenton
en weet je wat zo mooi is
zo ontzettend mooi is ???
in elke druppel
zit een beetje zon ....

Toon Hermans.

" HET MOETEN "


Vaak ontstaat er veel verdriet,
doordat men stellig vindt:
Zo wil ik nu het leven niet,
en alles u niet zint.

Men vindt dat vele dingen
héél anders MOETEN zijn.
En al die herinneringen,
brengen extra leed en pijn.

Maar als men daar mee ophoudt,
en zet " HET MOET " op stop.
En het leven weer vertrouwt,
houdt ook je verdriet snel op.

Men kan véél dingen willen,
en daarom zachtjes wegkwijnen.
Maar het is " HET MOETEN ",
dat rap dient te verdwijnen !



Annemieke.

" Frietje "

Weet je wat zei Pietje,
ik heb zin in een lekker frietje.
Hij spoedde zich naar de kraam,
en zag daar leuke Lientje staan.
Toen had hij meer zin in dat grietje ...

Annemieke.

Lieve Bloggers,

Het onderstaande gedicht heb ik speciaal geschreven voor iemand die het erg moeilijk heeft in dit leven.
Annemieke.



" De kracht van een gedicht "



Als de kracht van een gedicht,
door mij persoonlijk hier geschreven.
Een glimlach tovert op uw gezicht.
Verrijkt dat ook mijn leven.

Onrecht beheerst ons leven,
en verstikt ons menselijk welzijn.
Dan is 'n gedicht door mij gegeven,
verzachting van die pijn.

Ik schenk u mijn beste wensen,
voor u, en uw dappere man.
Ik wil u alle geluk toewensen,
en geniet van het leven, zoveel u kan.



Annemieke.

" Groene stilte "


Groene energie,
dat is het modewoord.
Voeding voor machinerie,
opent onze toekomstpoort.

Maar kalme groene stilte,
die natuur ons schenkt het meest.
Verjaagt geestelijke kilte,
en is de brandstof voor de geest.

Groene stilte is een bron,
die lommerrijk steeds tot ons komt.
Steeds veel misere's overwon,
en ons welzijn houdt gezond

Laat daarom steeds uw mensenmoter,
lopen, op dit stille groen.
Geen gehaper of gekloter.
Hij zal zijn werk "natuurlijk" doen !


Annemieke.

" Twee tuinslangen "


Hier heb ik nu twee tuinslangen,
een voor water, en een is echt.
De laatste kwam hier onbevangen,
zomaar in mijn tuin terecht !

Met mijn slang van plastiek,
besproei ik het verdorde gras.
En ook mijn bloemenmozaiek,
trakteer ik op een waterplas !

Maar mijn nieuwste tuinbewoner,
die hier kronkelend ging zijn gang.
Is een byzondere fraaie nieuwkomer,
en zijn naam is Ringslang !

Voorgoed mijn aandacht nu gevangen,
zo mooi, en zo natuurlijk.
Door mijn beide tuinslangen,
letterlijk én figuurlijk !!



Annemieke.

" Hommel "

Er hommelde een hommel over de wei,
en die had zin in wat gevrij.
Toen ontmoette hij een bonte kever,
maar die sprak alleen gezever.
En zijn zin in gevrij was rap voorbij ...

Annemieke.

" Niemand "

Je hoeft niemand in je leven toe te staan, tenzij ze met liefde en harmonie naar je toekomen.

Annemieke.

" Ogenboeken "


Ogen zijn als stille boeken
u kunt er veel in lezen.
En u hoeft niet ver te zoeken,
om door te dringen in het wezen.

Belangrijk is die ogentaal,
die zich steeds aan u weer toont.
Steeds vertellend het verhaal,
wie daar nu werkelijk in woont.

Ogenboeken bedriegen niet,
en tonen de mens zijn ware aard.
Zorgen dat u daar vanalles ziet,
en dus de moeite van het lezen waard !


Annemieke.

 " een dag zonder jouw "

een dag zonder jouw
is een tuin zonder bloemen
een dag zonder jouw
kun je geen dag meer noemen
een dag zonder jouw
is een dag zonder licht
en daarom is zo'n dag
totaal geen gezicht
het huis is leeg en koud
als ik je stem niet hoor
de tafels, stoelen en het bed
het stelt geen moer meer voor
een boom zonder takken
een hemel zonder blauw
mijn lief, dat is een dag
zonder jouw.


Toon Hermans.

" KUNSTZINNIGE KUNSTZINNIGHEID  "


Kunstzinnige kunstzinnigheid,
maakt het leven warm en licht.
Je maakt een tekening van krijt,
of een mooi uniek gedicht.

Kunstzinnige kunstzinnigheid,
leeft eigenlijk in ieder mens.
En elke aparte bezigheid,
geeft veel vreugde, zonder grens.

Kunstzinnige kunstzinnigheid,
is ook het verven van een muur.
Geeft alles wat het hart verblijdt,
en maakt het leven minder zuur.

Kunstzinnige kunstzinnigheid,
kan u naar grote hoogtes brengen.
En elke artistieke bezigheid,
zal uw levensvreugd verlengen.

Kunstzinnige kunstzinnigheid,
woorden als een melodieke.
Iedereen is met talent verrijkt,
en niet alleen uw Annemieke.


Annemieke.

" Stilte "

Stilte is de poort naar de ziel.

Annemieke.

" Lieverd "


ik was een schuchtere naïeverd
van de liefde wist ik niets
en opeens riep zij : dag lieverd
en sprong achter op mijn fiets
en we reden langs de zee
en haar haren waren blond
en ik vond het onbegrijpelijk mooi
dat iemand mij een lieverd vond

ik fietste naar een rustig plekje
met dat indrukwekkend kind
naar een afgelegen plekje
net een beetje uit de wind
en toen zei ze weer iets liefs
wat ik niet helemaal verstond
maar ik vond het onbegrijpelijk mooi
dat iemand mij een lieverd vond

ze droeg een vrolijk strooien hoedje
toen ze daar zo naast me zat
en ik dacht dat kind dat doet je
ik dacht dat kind dat doet je wat
ik had het nauwelijks gedacht
of ze kuste me op m'n mond
en ik vond het onbegrijpelijk mooi
dat iemand mij een lieverd vond

ik was niet bepaald een vlotterd
ik kreeg het warm en kreeg het koud
ik weet nog dat ik heb gestotterd
wat zijn aan zee de zoenen zout
en ik hoor haar lieve lach
nog volop schallen in het rond
en ik vond het onbegrijpelijk mooi
dat iemand mij een lieverd vond

ik heb stil naar haar geluisterd
de lieve dingen die ze zei
toen heeft de zee mij ingefuisterd
kom nog een beetje dichterbij
en toen hebben we gevrijd
tot de maan te schijnen stond
en ik vond het onbegrijpelijk mooi
dat ik haar een echte lieverd vond


Toon Hermans.

" Rozen "

Als je rozen plant in je hart kunnen daar geen distels groeien ....

Annemieke.