" Stilte "

" Lieverd "


ik was een schuchtere naïeverd
van de liefde wist ik niets
en opeens riep zij : dag lieverd
en sprong achter op mijn fiets
en we reden langs de zee
en haar haren waren blond
en ik vond het onbegrijpelijk mooi
dat iemand mij een lieverd vond

ik fietste naar een rustig plekje
met dat indrukwekkend kind
naar een afgelegen plekje
net een beetje uit de wind
en toen zei ze weer iets liefs
wat ik niet helemaal verstond
maar ik vond het onbegrijpelijk mooi
dat iemand mij een lieverd vond

ze droeg een vrolijk strooien hoedje
toen ze daar zo naast me zat
en ik dacht dat kind dat doet je
ik dacht dat kind dat doet je wat
ik had het nauwelijks gedacht
of ze kuste me op m'n mond
en ik vond het onbegrijpelijk mooi
dat iemand mij een lieverd vond

ik was niet bepaald een vlotterd
ik kreeg het warm en kreeg het koud
ik weet nog dat ik heb gestotterd
wat zijn aan zee de zoenen zout
en ik hoor haar lieve lach
nog volop schallen in het rond
en ik vond het onbegrijpelijk mooi
dat iemand mij een lieverd vond

ik heb stil naar haar geluisterd
de lieve dingen die ze zei
toen heeft de zee mij ingefuisterd
kom nog een beetje dichterbij
en toen hebben we gevrijd
tot de maan te schijnen stond
en ik vond het onbegrijpelijk mooi
dat ik haar een echte lieverd vond


Toon Hermans.

" Rozen "

Als je rozen plant in je hart kunnen daar geen distels groeien ....

Annemieke.

" Liefde in je hart "

Als je naar een ander toegaat met liefde in je hart, niets vraagt, en alleen die liefde aanbiedt, dan creëer je miraculeuze relatie's.

Annemieke.

" Kathedraal van groen "



Als een kathedraal van groen,
is nu de vochtige natuur.
Van ochtenddauw tot late noen,
overweldigende groene muur.

Nattigheid komt nu steeds terug,
en beinvloed ons humeur.
Wij willen graag de zon, en vlug !
Straks staat de herfst weer voor de deur.

Maar eens komt toch de hete zon.
En zal de groene kathedraal,
beroven van zijn mystiek beton.
En ons doen smelten allemaal ...


Annemieke.

"Gelaat"

Bij gebrek aan een spiegel is het onmogelijk om je eigen gelaat te zien.
En dat is dikwijls maar goed ook ....

Annemieke.

"Waar de blanke top der duinen"


Waar de blanke top der duinen
schittert in de zonnegloed.
En de Noordzee vriend'lijk bruisend.
Neerlands smalle kust begroet.
Juich ik aan het vlakke strand:
'k Heb U lief, mijn Nederland !

Waar het lachend groen der heuvels,
't Kleed der stille hei omzoomd.
Waar langs rijk beladen velden.
Rijn, of Maas of Schelde stroomt.
Klinkt mijn lied op oude trant:
'k Heb U lief, mijn Nederland !

Blijf gezegend, land der vaad'ren;
Maak Uw eendracht sterk en groot.
Blijf het volk der Koninginne.
Houw en trouw in nood en dood.
Doe zo ieder woord gestand:
'k Heb U lief, mijn Nederland !


J. Kroonenberg / C.A. Mangold

" Elke dag "

Elke dag gelukkig zijn, rijk of berooid.
Elke dag gelukkig zijn, dat moet je leren.
Maar er zijn er zat,
die leren het nooit ....

Toon Hermans.

" Avondgloed "


Stille avondgloed,
betovering van kleuren.
Een tuin, die werkt op uw gemoed,
doordrenkt van bloemengeuren.

Hier wil ik met u zijn.
Hier wil ik met u leven.
Een bloemenwereld zonder pijn,
en elkaar steeds liefde geven.


Annemieke.

" Zorgen "

U kunt u vanaf dit moment, én de rest van uw leven, doorbrengen met u zorgen te maken over de toekomst; maar hoeveel zorgen u ook maakt, er zal niets veranderen.

Annemieke.

" Het wonder van een lach "



Als ik wandel of wat loop,
in straten, of op pleinen.
Zie ik enkel louter wanhoop.
Het lijkt of mensen stilaan wegkwijnen.

Géén vrolijkheid, en ook géén lach,
zie ik op hun stroef gelaat.
Of lachen niet meer langer mag,
en sympathie niet meer bestaat.

Maar als ik naar hun glimlach,
breekt er een betovering door.
Sombere nacht wordt heldere dag !
Het is of ik hun blijdschap hoor !

Dus lieve mensen geef elkaar.
Het wonder van een lach !
Groet, of "smile" eens naar mekaar,
en vreugdevoller wordt uw dag !


Annemieke.

1000 + !!

In korte tijd meer dan 1000 bezoekers op mijn blog !
Bedankt lieve Bloggers !

Liefs van Annemieke .

" Serene kracht "


Héél diep bij ons vanbinnen,
woont er een sterke macht.
Die zal alles overwinnen,
dat is je serene kracht.

We zeuren en we slaan alarm,
over mini dit en onbelangrijk dat.
Boosheid maakt ons verhit en warm;
we zijn het leven meer dan zat.

Maar de mensen die iets mankeren,
vinden de weg naar dit stille oord.
Die hoor je niet meer reclameren,
al balancerend op hun levenskoord.

En als zij daar dan zijn aangekomen,
in dat stille rijk van pracht.
Gaat hun geest voorgoed daar wonen,
en versterkt zich met serene kracht.


Annemieke.

"Paprika"

Een paprika
uit Afrika
speelde graag harmonica
maar hij keek diep in de glazen
en kon daardoor niet langer blazen.
Toen speelde hij maar met Monica ...

Annemieke.

" Blauwe bol of grauwe bol ?"



Onze mooie wereldbol,
blauw hangend, in dat groot heelal.
Houdt het echt niet langer vol,
bedoezeld, door de mens vooral.

Een boompje planten hier en daar.
Wat heeft dat nog voor zin ?
Wouden verdwijnen rond zijn evenaar,
voor de mens zijn luxegewin.

We zijn te laat met onze keuzes,
voor onze arme blauwe bol.
Allemaal loze holle leugens,
en dit houdt blauwe bol niet vol.

En door ons aanhoudend vervuilvernijn,
is de wereld niet langer blauw.
Maakt snel een eind aan ieder welzijn.
De bol wordt donker, en asgrauw ...


Annemieke.

"Bouwen"



Jij zoekt ijverig in het gras,
je bouwkundig materiaal.
Geen spijkers, steen of glas,
dat is niet nodig allemaal.

Een plukje van het zachte mos,
of een mooi droog takje.
Alles vindt jij in het bos,
zonder haast, op je gemakje.

Zo bouw jij dan je nestje,
bekleed met veertjes, kogelrond.
Voor ons mensen steeds een lesje,
dat ware kunst uit de natuur steeds komt !


Annemieke.

" Weerspreuk "

Als de haan niet kraait bij het ochtendrood, komt er regen, of de haan is dood ...

Annemieke.

" Hutje op de hei "


Als een hutje op de hei,
is hier mijn huisje steeds voor mij.
Ik voel me hier echt vrij,
omringd door bos en bij.

Hier kan ik echt herbronnen,
en kom ik steeds tot rust.
In een stoeltje zalig zonnen,
door haar stralen zacht gekust.

En in mijn mooie groene hof,
is alles aan't ontspruiten.
Niets op Aard is er zo tof,
als vogels die steeds fluiten.

Nergens vind ik zo'n goed gevoel,
en is zo rijk voor mij.
Ver weg van het verkeersgewoel,
als mijn hutje op de hei ...


Annemieke.

Beste Bloggers,


Morgen is het Moederdag, en ook de dag dat het twee maanden is geleden dat in De Kolonie in Lommel, vijftien jonge kinderen het leven lieten bij de ernstige busramp in Zwitserland.
Ik woon hier vlakbij de school en de kerk, en zal nooit de indrukwekkende zee van bloemen vergeten, die daar was neergelegd door duizenden mensen.
En de radeloze ouders, die volkomen ontredderd, op en neer liepen tussen de kleine graven en die enorme bloemenzee, de school en de kerk.
De leegte, en het tomeloze verdriet in hun ogen, heeft een onwisbare indruk bij mij achter gelaten.
En opnieuw waren er weer duizenden mensen aanwezig bij de Avondwake, en enige dagen later bij de indrukwekkende begrafenisplechtigheid hier, in  De Soeverein van Lommel.
Bij de Avondwake ben ik aanwezig geweest, en had een zitplaats kunnen bemachtigen op de eerste rij. Het was een windstille en mysterieuze avond, en terwijl ik naar de bomen keek, en de toen aanwezige planeten, kreeg ik inspiratie voor het volgende gedicht.
Het heet:


" Zieltjes van De Kolonie "


In de nog kale voorjaarsbomen,
zongen zacht de vogels.
Wij zijn tot hier gekomen,
als doorboord door kogels.

Tijdens de avondplechtigheid,
bleven planeten naar ons staren.
Mysterieuze sereniteit,
alsof jullie dat soms waren.

Het leven is géén symfonie,
dat hebben we nu goed geweten.
Kleine Zieltjes van De Kolonie,
wij zullen u nooit vergeten.


Annemieke.


Lieve Bloggers,

Voor u allen een héél fijne Moederdag 2012, en vergeet nooit dat het voor veel Moeders én Oma's , hier in De Kolonie, nooit meer een fijne Moederdag kan zijn.