" Herfstgoud "

" De wereld "

De wereld heeft behoefte aan meer warmhartigen en minder heethoofden.

Annemieke.

" Geluk "

Als geluk in huis komt, geef het dan de beste zetel.

Annemieke.

" Haan en Hen "

Ik, Haan, kraai koning in mijn woning.
Als ik, Hen, er niet ben.

Annemieke.

" Aanvaarding "

Aanvaard wat je niet veranderen kan.
Maar verander dat, wat je niet aanvaarden kan.

Annemieke.

" Houding "

Leven is een houding. Het is wat je verkiest te geloven.
Je zult je hart niet in een tempel vinden, als je geen tempel in je hart hebt.

Annemieke.

" Vergane glorie aan de plas "
( gedicht over de verdwijning van de Hollandse windmolen)


Ik zie U niet meer aan den einder staan,
tussen het groen der wijdse weiden.
Mijn hart verkilt, en schreit een traan.
En Holland gaat niet voor U strijden.

Zwart geraamte aan de plas,
wegkwijnend, in de zoute wind.
Wat eens de trots van Holland was,
en die men nooit meer ergens vindt.

En nu draaien vele uren,
stalen wieken in het rond.
Menig hart zal nu verzuren,
om deze droeve erfgoedwond.

Vreemd en stakerig karkas.
Voor ons nu eeuwig hartezeer.
Vergane glorie aan de plas.
Want zonder U is er geen Holland meer.


Annemieke.

" Mooi Friesland "



Hollands glorie in het Noorden.
Ruim en rustig Waterland.
Natuurbekoring, zonder woorden,
zorg en kommer uitgeband.

Het stille mooie Friesland,
met zijn frisgroen weidekleed.
Voor altijd voelen wij een band,
met het land dat Friesland heet.

Boerderijen aan de horizon,
door groene hoven, steeds omringd.
Water, stilte, rust, alom.
Geen wonder dat ons hart daar zingt ...


Annemieke.

 

2000 !

Vandaag meer dan 2000 bezoekers op mijn blog geweest !
Dank u, lieve Bloggers, voor uw complimenten en uw belangstelling voor Leestemie !

Lieve groetjes van Annemieke.

" Emmers water halen " ( 2e gedicht ) Parodie.



De zon woont weer in Hemelblauw,
en geeft ons weer haar warme stralen.
Zij stopt bij Herfst als klusjesvrouw,
en wil nooit meer emmers water halen.

En ook de wind en donkere luchten,
zoekt zij niet langer bij elkaar.
En laat ons nu in blijdschap zuchten:
" De lieve Zomer is toch daar ! "

En nu neemt ze alle tijd,
om haar aanwezigheid te pakken.
En zegt ons dat het haar echt spijt,
van al die natte ongemakken ...

Want ZIJ, DE ZON, komt terug, en gauw !
En komt weer wonen bij de Maan !
Daarboven in het Hemelblauw.
En laat nu al die emmers water staan ...


Annemieke.


P.s.
Voorlopig toch lieve Bloggers ! Nog een paar dagen koel weer, en dan wordt het eindelijk wat zomers, met een temperatuur van ongeveer 25 ° !!! Laten we het hopen, en fijne vakantie allemaal !

" Innerlijke rust "



Soms, zijn wij gejaagd en haastig,
en vinden wij geen levenslust.
Wij zijn dan opnieuw héél naarstig,
opzoek naar wat innerlijke rust.

En wat eens ons gemoed doorgriefde,
en oorzaak was van alle smart.
Kwam niet uit die bron der liefde,
die heel diep opwelt in ons hart.

We moeten onszelf dan vaker toewensen,
om niet zo op de medemens te vitten.
Want de meeste vrije mensen,
zijn zij, die innerlijke rust bezitten.

Want in ons hart woont er een kracht,
die onze droeve dagen wegkust.
En die daar altijd op ons wacht :
De bron van innerlijke rust.


Annemieke.

" Onwetendheid "

De hoogste vorm van onwetendheid is iets afwijzen waar men niets van weet.

Annemieke.

" Mand "

ik was bang om door de mand te vallen.
iemand zei : er is geen mand.

Freek de Jonge.

" Emmers water halen "


De zon woont niet meer daar in Hemelblauw,
want weg zijn nu haar warme stralen.
Zij is van Herfst de klusjesvrouw,
want zij is emmers water halen !

En ook veel wind en donkere luchten,
zoekt zij nu naarstig bij elkaar.
En laat ons steeds opnieuw verzuchten:
" O, was de zomer maar weer daar ".

Maar nu neemt ze alle tijd,
om haar afwezigheid te pakken.
En laat ons dus dan zonder spijt,
voortdurend naar wat warmte snakken.

O Zon, kom terug bij ons, en gauw !
En kom weer wonen bij de Maan.
Daarboven in uw Hemelblauw,
en laat die emmers water staan !


Annemieke.

Lieve Bloggers,

We zullen toch wel ééns verlost worden van die deprimerende aanhoudende regen ?
Daarom voor u hier het optimistische gedicht van Toon !


" Een beetje zon "


heb je 't al gelezen
van de regen ???
de regen heeft de eerste prijs gekregen !!!
omdat ie zo mooi zingen kan
want dat is niet gering
van je zingezang
van je zingezong zang
van je zingezange zong zing zing
die druppeltjes
die huppeltjes
ze vallen in de regenton
en weet je wat zo mooi is
zo ontzettend mooi is ???
in elke druppel
zit een beetje zon ....

Toon Hermans.

" HET MOETEN "


Vaak ontstaat er veel verdriet,
doordat men stellig vindt:
Zo wil ik nu het leven niet,
en alles u niet zint.

Men vindt dat vele dingen
héél anders MOETEN zijn.
En al die herinneringen,
brengen extra leed en pijn.

Maar als men daar mee ophoudt,
en zet " HET MOET " op stop.
En het leven weer vertrouwt,
houdt ook je verdriet snel op.

Men kan véél dingen willen,
en daarom zachtjes wegkwijnen.
Maar het is " HET MOETEN ",
dat rap dient te verdwijnen !



Annemieke.

" Frietje "

Weet je wat zei Pietje,
ik heb zin in een lekker frietje.
Hij spoedde zich naar de kraam,
en zag daar leuke Lientje staan.
Toen had hij meer zin in dat grietje ...

Annemieke.

Lieve Bloggers,

Het onderstaande gedicht heb ik speciaal geschreven voor iemand die het erg moeilijk heeft in dit leven.
Annemieke.



" De kracht van een gedicht "



Als de kracht van een gedicht,
door mij persoonlijk hier geschreven.
Een glimlach tovert op uw gezicht.
Verrijkt dat ook mijn leven.

Onrecht beheerst ons leven,
en verstikt ons menselijk welzijn.
Dan is 'n gedicht door mij gegeven,
verzachting van die pijn.

Ik schenk u mijn beste wensen,
voor u, en uw dappere man.
Ik wil u alle geluk toewensen,
en geniet van het leven, zoveel u kan.



Annemieke.

" Groene stilte "


Groene energie,
dat is het modewoord.
Voeding voor machinerie,
opent onze toekomstpoort.

Maar kalme groene stilte,
die natuur ons schenkt het meest.
Verjaagt geestelijke kilte,
en is de brandstof voor de geest.

Groene stilte is een bron,
die lommerrijk steeds tot ons komt.
Steeds veel misere's overwon,
en ons welzijn houdt gezond

Laat daarom steeds uw mensenmoter,
lopen, op dit stille groen.
Geen gehaper of gekloter.
Hij zal zijn werk "natuurlijk" doen !


Annemieke.

" Twee tuinslangen "


Hier heb ik nu twee tuinslangen,
een voor water, en een is echt.
De laatste kwam hier onbevangen,
zomaar in mijn tuin terecht !

Met mijn slang van plastiek,
besproei ik het verdorde gras.
En ook mijn bloemenmozaiek,
trakteer ik op een waterplas !

Maar mijn nieuwste tuinbewoner,
die hier kronkelend ging zijn gang.
Is een byzondere fraaie nieuwkomer,
en zijn naam is Ringslang !

Voorgoed mijn aandacht nu gevangen,
zo mooi, en zo natuurlijk.
Door mijn beide tuinslangen,
letterlijk én figuurlijk !!



Annemieke.