Mooi gedicht

Toen……

De
keuken uit mijn kindertijd was altijd vol met mensen.

er stond 'n warme
kachel in, wat had je meer te wensen?

de was hing er te drogen en de
worst aan een spijker.

de koffie stond te pruttelen, waar was het leven
rijker?

We zaten in ons keukentje met negen man te eten

met soep vooraf en pudding toe, ik zal 't nooit vergeten.

de afwas was het ergste
niet, dan stonden we te zingen.

'n grote zinken teil, dat was ons bad,er
waren ergere dingen.

De keukenmat werd opgerold,want vader kwam van de
markt, ik zie hem nog
zweten

De armen vol met groenten, we hadden weer
te eten.

brood was er altijd op de plank en een varken in de
kelder.

was 't vuil dan ging de dweil erdoor en alles was weer
helder.

en
NU…..

De keuken van
onze kinderen, staat vol met apparaten

het nieuwste van het nieuwste,
maar je kunt er niet mee praten.

de was zit in de droger, in de vriezer
zit het eten.

het is ongekende luxe, als ik niet beter had
geweten.

Ze eten in het keukentje, ja met wie dat toch verzon?

'n
twee minuten maaltijd, zo uit de magnetron.

de afwas die gaat in 't
machien, daar zitten ze niet mee.

en zingen dat hoeft ook al niet meer,
ze draaien een cd.

Geen teil meer, maar een bubbelbad, 'n auto voor de
deur

wie nou niet tevreden is, dat is een ouwe zeur.

wij hadden al
die dingen niet, maar toch wel ietsje meer.

'n kostbaarheid in 't leven ;
gezelligheid en sfeer.