XX
We zijn vrijdag en de dertiende . De count down is begonnen en het is nodig. We hebben nood aan andere en bredere horizonnen dan die van de Brugse ring, ook aan tijd over hebben en afspraakloze dagen beleven. Karper zie je hem of zoiets. Natuurlijk zien we terug op menig mooi moment met familie en vrienden waar wij benevens invitaties voor al eens een culinair hoogstandje de Marokkaanse tagine, met succes, hier en daar mochten introduceren. Straks rijden we naar het schijnbaar steeds meer buitenland wordende Wallonië weg van het, tja wat moet je ervan zeggen, Bisdom Brugge. Ik weet nu al met welke “Belgian Joke” er succesvol op de lachspieren van onze toekomstige buren voor een nacht zal kunnen gewerkt worden. Schouppe en de kleur van zijn nieuwe autoplaten. Een hilarisch ventje is dat. Minder hilarisch lijkt me het moment dat 1500 mensen een staande ovatie gaven aan iemand die toch nogal vaststaand verdacht wordt wetenschap te hebben gehad van minstens 50 seksuele delicten. Binnen een maand of zoiets komen we in Rome, kzal het d aar eens aan den Dicky gaan uitleggen zie.
XX
14 aug.2010.
We hebben Bernard onze GPS ingesteld en onder een zijn best doend zonnetje rijden we naar Durbuy, onze eerste pleisterplaats. Niets van, het is er zo druk, van alles een beetje “te” (zie foto van markt Durbuy) dat we beslissen naar Chiny door te rijden, waar we ons geheim plaatsje hebben, om alleen en niet gestoord een paar dagen te kunnen nemen om weer op onze plooi te geraken. Ook weer niets van , de ganse nacht regent het en er worden nog pakken van dat verwacht voor de komende dagen zodat we beslissen, ons heil wat dieper in Frankrijk te gaan zoeken.
XX
15 aug 2010
Al jaren aan een stuk de datum dat mensen er me via opbellen of sms-sen aan herinneren dat ik weer een nummertje hoger in de rangschikking van “oud zijn” ben geworden. Er zijn er zelf die het aandurven te vragen: en hoe oud ben je nu? Het omgekeerde van het jaar waarin ik geboren ben en waarvan de som van beide cijfers gelijk is aan 10 lijkt me een politiek correct antwoord dan. We tanken vol in Luxembug (0.98/L), rijden over Metz en Nancy, waar we beslissen om tot Gérardmer door te rijden om de champagne te ontkurken. Het regent de ganse rit door La Lorraine, een naam die me eerder aan nimfachtige toestanden doet denken vergeleken met Lotharingen, de Nederlandse vertaling. Visachtiger kan toch niet. Gérardmer, een stadje in de Vogezen blijkt ook een toeristentrekpleister te zijn aan een meertje. Met 665meter boven de zeespiegel zal het behalve dat we dicht tegen een zwart dreigende hemel lijken te liggen, ook een stukje kouder worden. We halen ons winterslaapgerei uit de koffer en laten de wereld voor wat hij is en na enkele roemers godendrank zingen we luidkelig dankwoorden voor de milde sponsors uit Londen en Wervik. Ha-le-loe-ja