Dinsdag 6 februari 2007
Snoeien

Met ingang van januari 2004 heb ik door 20% salaris in te leveren een vierdaagse werkweek
kunnen realiseren.
Ik heb voor de vrije maandag gekozen en zodoende heeft elke week een weekend van 3 dagen en soms van 4 als er een ADV-dag aan voorafgaat.
Vooral de zondagavond is nog heerlijk ontspannend omdat het vervelende
maandaggevoel totaal niet aanwezig is, integendeel de maandag is sindsdien een prettige dag, waarop je nog leuke dingen kunt doen zonder files en ander ongenoegen.
Op maandagochtend ga ik nog wel eens een stukje joggen, maar gisteren heb ik mijn
beweging gevonden in onze achtertuin. Het was redelijk weer, bewolkt maar droog. Tegen mijn aan het huis gebouwde stenen schuur staat een stevige vuurdoorn, die ik in toom probeer te houden, door alle scheuten die naar voren groeien steeds af te knippen.
Maar zo'n vuurdoorn groeit ook omhoog. Alles wat boven de schuur uitsteekt, komt bij een
bepaalde wind nog wel eens onder de luis te zitten. Dat gebeurt meestal in de zomer.
Omdat het noodzakelijk was er zo'n halve meter af te halen ben ik dus maar eens heel
voorzichtig aan het snoeien gegaan.
Het vervelende van een vuurdoorn is echter dat hij voorzien is van een enorme hoeveelheid
doorntjes. Nu kun je natuurlijk wel handschoenen aantrekken, maar daar prikken ze dwars
doorheen. Bovendien kun je dan toch niet lekker werken. Dus zonder bescherming aan de slag.
3 uur snoeiwerk, anderhalve afvalbak vol en de grotere takken weer vastgezet met koordjes
aan de muur. Toen kon ik de schade aan mijn handen opnemen. De bovenkant zit zodanig
onder de schrammen, dat het lijkt of ik met een krolse kater aan het stoeien ben geweest.
Intussen heb al een stuk of 10 doorntjes uit mijn vingers gepeuterd en omdat er in mijn beide
duimen ook het nodige zit, week ik mijn handen in een teiltje met zo heet mogelijk water
waar een schep soda door gemengd is. Misschien een ouderwets middel maar het helpt.
Over een paar dagen hoop ik weer een paar gave handen terug te hebben.
Dit stukje typen ging in ieder geval best goed. Tot de volgende keer.
kunnen realiseren.
Vooral de zondagavond is nog heerlijk ontspannend omdat het vervelende
maandaggevoel totaal niet aanwezig is, integendeel de maandag is sindsdien een prettige dag, waarop je nog leuke dingen kunt doen zonder files en ander ongenoegen.
Op maandagochtend ga ik nog wel eens een stukje joggen, maar gisteren heb ik mijn
beweging gevonden in onze achtertuin. Het was redelijk weer, bewolkt maar droog. Tegen mijn aan het huis gebouwde stenen schuur staat een stevige vuurdoorn, die ik in toom probeer te houden, door alle scheuten die naar voren groeien steeds af te knippen.
Maar zo'n vuurdoorn groeit ook omhoog. Alles wat boven de schuur uitsteekt, komt bij een
bepaalde wind nog wel eens onder de luis te zitten. Dat gebeurt meestal in de zomer.
Omdat het noodzakelijk was er zo'n halve meter af te halen ben ik dus maar eens heel
voorzichtig aan het snoeien gegaan.
Het vervelende van een vuurdoorn is echter dat hij voorzien is van een enorme hoeveelheid
doorntjes. Nu kun je natuurlijk wel handschoenen aantrekken, maar daar prikken ze dwars
doorheen. Bovendien kun je dan toch niet lekker werken. Dus zonder bescherming aan de slag.
3 uur snoeiwerk, anderhalve afvalbak vol en de grotere takken weer vastgezet met koordjes
aan de muur. Toen kon ik de schade aan mijn handen opnemen. De bovenkant zit zodanig
onder de schrammen, dat het lijkt of ik met een krolse kater aan het stoeien ben geweest.
Intussen heb al een stuk of 10 doorntjes uit mijn vingers gepeuterd en omdat er in mijn beide
duimen ook het nodige zit, week ik mijn handen in een teiltje met zo heet mogelijk water
waar een schep soda door gemengd is. Misschien een ouderwets middel maar het helpt.
Over een paar dagen hoop ik weer een paar gave handen terug te hebben.
Dit stukje typen ging in ieder geval best goed. Tot de volgende keer.
Geschreven door leolandsbergen om 00:00
Reageer op dit bericht


