Zij heeft ons dan verlaten
En bracht de familie en vrienden in alle staten
Een sportieve dame is heen gegaan
Twintig jaar geleden lag ze mede aan ….
De wieg van Schoordijkpetankers bestaan
De enige sport die haar kon behagen
En verlies of winst kon verdragen
Vrienden had zij ten allen kant
Of ze nu won of ze beet in ’t zand
Gaf ze na iedere match een sportieve hand
De leemte die ze achterlaat in de club
Kan misschien gedicht worden met veel geluk
Petanque was haar leven
Buiten de strijd die zij leverde tegen de pijn
Had ze ook nog zo graag op het terrein willen zijn
Bij haar familie en de petanque vrienden
Kon zij haar laatste gedachten vinden
Maar het mocht niet zijn
Zij verloor haar laatste match en dat deed nog het meeste pijn.

 Leo Verbeeck
07/05/2006

Willen wij de democratie bewaren,
dan moeten de gemoederen bedaren.
De democratie is een heilig goed,
dat wonderen bij de mensen doet.
Orde, tucht, vrijheid enig in zijn soort
Zitten samen ingekapseld in dat woord.
Vlaanderen, Wallonië of België in zijn geheel,
maar Verenigd Europa trekt aan ’t zeel.
Nu maar hopen dat het gevaar, van wie of waar niet de bovenhand zal halen Zoniet zullen de Staten nog veel moeten betalen om “Europa een” te behalen. Steeds zullen er personen opstaan, om de democratie te verslaan.
En voor een totalitaire Statenbond te stichten,
waaronder iedereen zal moeten zwichten.
Geef deze mensen geen kans punten te behalen,
anders zal de vreselijke geschiedenis zich herhalen.
Leo Verbeeck
30/04/2006

Familie is een groot woord
Maar met respect uit te spreken zoals het hoort.
Familie is als sparen,
Met liefde, geduld, zorgen en kinderen baren.
En dan vliegen de jaren snel voorbij,
Met hoogten en laagten daarbij.
Men zegt dan… pluk de dag.
En dan maar hopen dat het met een goede gezondheid mag.
De zilveren en gouden jubilee zijn reeds geweest,
Om de diamanten bruiloft te mogen vieren
Voor de 60 jaar het huwelijk met gezin te mogen bestieren
De ganse familie zit in spanning te wachten,
Om een groot feest te betrachten.
Plots komt dan een niet te stuiten ziekte opduiken
En tracht het lang verwachte te fnuiken.
Zo gaan de opgespaarde duiten
Op een ongewenste manier buiten.
De laatste zin van het leven heeft zich aangeboden en komt de levensgezel halen. Iemand is heengegaan waarvan men houdt.
Opeens is het erg koud.

Leo Verbeeck
26/04/2006

In donkere tijden is mijn stad geboren
Een wilde stam kwam de natuur verstoren.
En bouwden een hut op palen midden in het riet
Eeuwen lang boorde een kronkelende rivier naar ons gebied.
Zij vond de weg naar de zee
En bracht hierdoor de getijden mee.
Onze streek werd een waterland
En bracht door de stroming duinen tot stand
Van toen was ook de Scheldestroom geboren
En liet zich dikwijls met stormen van zich horen.
De Schelde en het Schijn gedijden hand in hand
En maakten bij vloed telkens een overstroomde land
De taaie bewoners van weleer
Overwonnen de strijd tegen de natuur keer op keer
En de eeuwen gingen voorbij
En kwam de overspoeling van verschillende volkeren erbij
Onze paalwoning van toen werd een Stad
Die meermaals haar deel in de strijd heeft gehad
Vele vrouwen en mannen van Oost en West
Maakten hier voor eeuwig hun nest
Samenhorigheid, ’t is raar maar waar
En zo werden wij altegaar Antwerpenaar.

Leo Verbeeck
12/04/2006

Sinds het aards paradijs heeft bestaan
En Eva… Adam liet begaan,
Was het met de vrede gedaan.
En zo is het ook met de politiek gegaan.
Blauw, geel, rood,zwart of groen,
 Kleuren allemaal uit de tuin van toen.
De een kan naar de appel kijken
Terwijl de andere er kon in bijten.
Een mooie kleur en lekker op zicht
Daar zijn de meeste ogen op gericht.
Maar eens op die vrucht zijn stem gezet
Dan brak dikwijls het zuur op en gedaan met de pret.
De schil geeft gewoonlijk de inhoud niet weer
En dan doet uiteindelijk de uitslag zeer.
Om dan toch een goede brij te maken
Moeten verschillende kleuren een akkoord maken.
Zo moeten er velen aan hun gedane beloften verzaken
En heeft de kiezer een nutteloze uitstap moeten maken.
Ten slotte moet men dan de rotte appels verwijderen
Om ons van een aanslag op de democratie te bevrijden.

Leo Verbeeck
16/04/2006

Internet wat een pret
Alle kwaad en alle net
Fijn op het scherm gezet
Maar wat wij moeten vrezen
Is wie het allemaal komt te zien en te lezen
 De wereld ligt nu voor iedereen open
 Maar het samenzijn en gezelligheid is gaan lopen
Alles kan men vinden voor de bouw
En is mogelijk Internet de aanzet tot ontrouw
Velen vinden daar nu hun plezier
In de plaats van her of der, gezellig vertier

Leo Verbeeck
02/10/2006

Kijk! Die mooie Scheldestroom
Met een prachtige bocht in toom.
Voorbij onze stad met ebbe en vloed
Brengt steeds verse gloed in ons bloed.
Het is een zegen en rijkdom voor iedereen
En houdt met zijn kracht, jong en oud op de been.
Ginds aan de overkant een hand die ons wil aanraken
Alsof deze een brug wil maken.
Een prachtig stalen weefsel om te binden
Om beide zijden te verbinden
En op het droge in het midden van de stroom
Dat houdt geen enkele Antwerpenaar in toom
Men zou met dit sein kunnen beleven
Onze Scheldestad een nieuw leven te geven. O
f is dan toch… dromen bedrog??

Leo Verbeeck
01/04/2006

Liefde is veelzijdig en charmant
Zoals facetten van een diamant
Liefde blinkt ten allen kant
Maar met zoveel kleuren en heel variant
Liefde kan vreugde geven
En kan elkeen doen zweven
Liefde is broos en zacht
Voor wie het geluk toelacht
Liefde kan alles geven
Zelfs ziek zijn maar ook genezen
Liefde brengt verdriet
Als men het langs één zijde ziet
Liefde is geen spel
En kan pijn doen als een gezwel
Liefde moet van beide komen
Dan bespeelt men de juiste tonen
Liefde draagt men in zijn hart
Dan is het nooit te hard
En dan pas kan men liefde geven
En naar snakken uw ganse leven.

Leo Verbeeck
29/03/06

Antwerpen mijn Stad,
Antwerpen, mooi juweel
Mijn hart dat ik graag met je deel
Geboren aan de Waterpoort
Enig in zijn soort
Waar de vissers met hun vracht,
Manden vol met vis aan de kade bracht
Nu een gedempte dok, een kale plein,
Waar vandaag de klanken van arbeid verdwenen zijn
De geschiedenis van het Zuid ligt daar begraven
 Waar de Antwerpse werkers uit alle lagen,
Het beste van hun leven gaven
Alles is voorbij omdat het moet ?
Maar nog eens terug denken doet toch goed.

Leo Verbeeck
20/03/2006

Vrijheid, een mooi woord,
Maar wie begrijpt het zoals het hoort?
 Kunnen wij nog in vrijheid leven?
Zonder dagelijks te moeten beven
Wij zien ons hoogste goed verdwijnen in tranen en bloed,
Daarom, als het moet
Als één man en vrouw voor behoud van dit goed,
Dag na dag worden meer gebonden
aan wetten, zomaar uitgevonden
Stukje voor stukje breekt de vrijheid af
Van hetgeen men ons vroeger gaf
Daarom, hand in hand!
Voor echte vrijheid in ons land.

Leo Verbeeck
19/03/2006