Zondag 3 juni 2007
AANTAL INWONERS
Leoldsburg telt sedert 01/01/2007 |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
slootheppen@hotmail.com
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 31 mei 2007
HUREL en MAGNAN ???
| __________________________________________________ Baron François Alexander HUREL (luitenant-generaal in Frankrijk / stafchef in België) |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 21 mei 2007
KRUISPUNT QUATRE-BRAS BEELDWIJZIGING
| LEOPOLDSBURG VERNIEUWD Het oude slachthuis (Van Can) te Leopoldsburg is afgebroken. Het betrof één van de 5 herkenningspunten van het kruispunt Quatre-Bras, m.n.: cafégebouw Quatre-Bras(thans Museum Mijn Koningshuis van Astrid Bammens), het slachthuis Van Can, het huis van dokter Cohrs, het Benzinestation en de krantenwinkel 'Hilde'. Het slachthuis moet plaats maken voor een appartementsgebouw met op het gelijkvloers een supermarkt. Ook het benzinestation staat al enkele jaren leeg en zal worden afgebroken om plaats te maken voor een verkeersrotonde. |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 14 mei 2007
NIEUWE BOURG nr 2/07 (jaargang 20) K0MT UIT
| ONS LEDENBLAD, BOURG nr 2/2007 - JAARGANG 20 VERSCHIJNT EIND DEZE MAAND (MEI). INDIEN JE VOORAF REEDS HET INHOUDSOVERZICHT WENST TE LEZEN, GEEF ONS DAN EEN SEINTJE : heemleopoldsburg@hotmail.com |
Geschreven door webmaster_Theo om 11:24
Reageer op dit bericht
Maandag 14 mei 2007
VERKLARENDE STRAATNAAMBORDEN VERDWENEN
| Vandaag vroeg ik me af waarom een gemeentebestuur de verklarende straatnamen herinnerend aan oudscouts, die als verzetstrijders gevangen en vermoord werden door het Nazi-regime, heeft doen weghalen. Tijdens een ritje door onze gemeente bemerkte ik dat al die nieuwe straatnaamborden geen herinneringen meer vermelden aan belangrijke personen en feiten uit de lokale geschiedenis van Leopoldsburg. Dat de eerste tram in Limburg vertrok in 1888 uit Leopoldsburg naar Bree wordt niet meer vermeld op het bord Tramstraat. Evenmin dat Vander Elst de eerste burgemeester is geweest; noch dat de Jacoletstraat eigenlijk de naam verbergt van de vrouw en weldoenster Serafien. Tijdens de Erfgoeddag vroegen vele bezoekers van buiten de gemeente zich af wie dat Priester Poppe was ? Al die verklarende straatnaamborden werden weggehaald. Het bord Bevrijdingsplein, herinnerend aan de bevrijdingsoperatie van de Brigade Piron op het einde van wereldoorlog II, hangt er nog. In de fusiegemeente Heppen mogen de verklarende straatnaamborden Pastoor Leo Jansenplein en Pater Clement Lemmensstraat tot nog toe blijven. Een mens zou er moedeloos van worden. Waarom toch mogen die links met de lokale historiek niet bewaard ??? |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Woensdag 25 april 2007
FOTO ERFGOEDDAG 2007
| Onze voorzitter, Marie Paul, als molenarin verkleed vertelde verhalen voor de kinderen. |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 23 april 2007
DANK AAN DE VELE BEZOEKERS
ERFGOEDDAG 22/04/2007 |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Dinsdag 27 maart 2007
REACTIE op de HEKS VAN KONTERKET
|
heb de mooiste tijd van mijn legerdienst in leopoldsburg meegemaakt ben er als ancien in 1960 eens voor 3maanden terug gekomen omschakeling WALKER BULLDOG- PATTON M'47 EN ONVERGETELIJKE MOMENTEN MEEGEMAAKT ZELFS IN (KONTERKET) Reactie van : De Bosscher Jacques - dinsdag 13 maart 2007 15:28:28 |
Geschreven door webmaster_Theo om 02:10
Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007
ERFGOEDDAG_HANDELAARS
|
erfgoeddag TENTOONSTELLING Op zondag 22 april neemt onze kring, in samenwerking met de Solexisten van Leopoldsburg, deel aan de ERFGOEDDAG. Dit jaar kozen wij voor “De Molen”. Vorig jaar bestond dit gebouw 160 jaar, een hele ouderdom voor Leopoldsburg ! !! Wij wensen daarom de historiek van deze bergmolen in herinnering te brengen. Maar ook deze molenromp een bijzondere rol toe te bedelen, namelijk deze van stille getuige van het gewijzigde landschap.
TEKENWEDSTRIJD Kinderen kunnen een prijs winnen met een tekening van of over deze of een andere molen. Elke deelnemer wordt beloond. Bovendien zal zijn of haar tekening alleszins op de erfgoeddag zelf, zondag 22 april dus, en ook nog enige tijd daarna worden uitgehangen in dit molengebouw. De tekeningen dienen binnengebracht, of in de bus gestoken, of ingezonden via de post of per e-mail of afgegeven: uiterlijk 20 april 2007 op ons adres: Geschied- en Heemkundige Kring Leopoldsburg vzw, Hechtelsesteenweg 7/1, 3970 Leopoldsburg. Afgeven in het VVV-kantoor, op het gemeentehuis of aan onze voorzitter, Marie-Paul, mag ook.
HANDELAARS oproep Onze gezellige samenkomsten in Den Tuinhoek om te praten over vroeger beginnen vruchten af te werpen. Ons eerste thema is “de kruidenier “. Een onvolledige lijst telt reeds 131 dergelijke winkeliers, en we besproken nog maar de periode van 1930 tot op heden. Onontkoombaar wordt er telkens ook gesproken over de andere winkels en handelaars. Daarom deze oproep: welkom is alle informatie over welke handel ook die er in onze gemeente is geweest (beenhouwer, bakker, coiffeur, schilder, schoenmaker, koetsier, imker, cafebaas, scharensleep, kaarsenmaker, melkboer, enz, enz…). Originele documenten worden gegarandeerd onverwijld terug bezorgd.
|
Geschreven door webmaster_Theo om 05:19
Reageer op dit bericht
Woensdag 7 maart 2007
DE HEKS VAN KONTERKET
| De heks van konterket(Contrequette) ER WAS EENS.....Zo beginnen de meeste sprookjes. Hier is het niet anders, volg me maar. Lang, heel lang geleden, in het jaar 1834, ons land bestond nog maar pas enkele jaren, begon dit sprookje op wat men toen noemde 'de onmetelijke grote heide' van Beverlo. Een verlaten en omzeggens onbewoonde vlakte in de Limburgse Kempen. Leopold I, de Koning der Belgen en zijn stafchef, generaal Hurel, hadden dit terrein uitgekozen opdat er zou worden opgericht - zoals de vorst het beslist had - een heel groot militair kamp dat alle kleine langs de grens met Nederland gelegen kampen zou kunnen herbergen. De minister van oorlog, baron Evain, kreeg voor dit plan de steun van het parlement op 14 maart 1835. In mei 1835 konden reeds de naar deze vlakte gestuurde arbeiders de Grote Beek oversteken via de zogenaamde Korteketenbrug. Deze brug, waarover veel materiaal diende vervoerd, werd door de Franstalige chefs pont-contrequette genoemd. Zodat na een tijdje iedereen sprak over de Konterket. Zware vrachten werden vervoerd met de paardenkar, officieren zaten te paard, arbeiders en soldaten marcheerden....Langs moeilijke zandwegen, vaak niet meer dan een vaag karspoor. Het was de tijd, dat voor de reis van Beverlo naar Diest men nog een hele dag (een dagreis) nodig had. De verhuis, het effenen van het terrein en de oprichting van het kamp waren een enorme karwei. Er dienden opgericht: 420 barakken, 1250 tenten, een houten paleis voor de koning, een houten villa voor de minister van oorlog en drie paviljoenen voor de generaals, vele strohutten voor de honderden soldaten die niet meer in de barakken en tenten konden slapen. Daarenboven dienden ook 48 waterputten gegraven en ingekuipt. Samen met méér dan duizend arbeiders maar in het spoor van de méér dan twintig duizend op oefening komende soldaten, kwamen ook de handelaars, de vrije werklieden en de herbergiers met hun diensters... OVER CAFEETJES EN CABERDOUZKES Buiten het kamp, aan gene zijde van de Korteketenbrug, groeide een dorp van cafés, restaurants, cabarets (zo'n cabaret droeg in de grote steden vaak het huisnummer 12, vandaar dat de Franstaligen spraken van cabaret-douze en de Vlamingen van Kaberdoeske). Dat dorp, waar van vroeg in de avond tot vroeg in de morgen heerlijke muziek, gezellige deuntjes, gelach en geschater vandaan kwamen, noemde men naar de nabijgelegen brug "Konterket" Dit oord van plezier, van klatergoud, van maneschijn en rozengeur, van mooie dames en gezellige sfeer en muziek - zeer ver verwijderd van de strenge sergeanten - oefende een grote aantrekkings- kracht uit op de vele eenzame soldatenjongens, die in dat grote legerkamp ver van hun geliefde moeder en familie, maanden lang zware en uitputtende oefeningen moesten uitvoeren en ondergaan. Daar in dat oord 'Konterket' heerste die zwoele sfeer, die elke mannelijke bezoeker-met-geld naar de zevende hemel kon voeren en hem daarbij alle miserie even kon doen vergeten. Jonge soldaten, als het ware recht van hun moedersrok komende knapen, die vele maanden lang soldaat waren geweest daar in dat Kamp van Beverlo, keerden terug naar hun moeder, naar hun vrienden, in hun dorp als flink uitgegroeide binken, als plantrekkers, als echte drinkers, als vertellers die de echte wereld vol mooi vrouwvolk hadden gezien. En... die in hun dorp wekenlang, rond de haard of in het dorpscafé, aan hun familie of aan hun vrienden fantastische verhalen konden vertellen "echt meegemaakt of echt gehoord daar in dat Konterket aan het Kamp van Beverlo". JAN SOLDAAT Zo verging het ook Jan, een jongen van 20 jaar uit Poelkapelle, die tot dan thuis zijn vader op de boerderij had geholpen, braaf elke zondag naar de Mis en het Lof in de dorpskerk was gegaan, nooit vader had durven tegenspreken en elke, alhoewel onschuldige, flirt met Anneke van de bakker aan meneer pastoor had gebiecht. Jan werd tot soldaat geloot - eigenlijk was hij 'remplaçant' voor de zoon van de dokter- en moest voor zijn jaren durende legerdienst vertrekken naar het Kamp van Beverlo, ergens ver in 'de Limburg'. Dagen en dagen marcheerden ze in kolonne, die dorp na dorp alsmaar groter werd. Uiteindelijk kwamen ze aan in het kamp....een echte troep. Hij moest met vele andere leeftijdsgenoten slapen in een strooien hut. De koude vloer was voelbaar dwars door de dunnen met stro gevulde matras; de heidegrond stonk... Van oefenen kwam veelal niet veel in huis; er diende gegraven, struiken en bomen uitgedaan. Zware labeur diende snel verricht, vooral wanneer koninklijk bezoek werd verwacht... De korperaals en sergeanten waren beroeps, waren streng en gaven bevelen in slecht Frans. De officieren spraken mooi Frans maar enkel en alleen tegen elkaar en tegen de sergeanten. Met Camiel, een lotgenoot uit hut nr 82, kon hij goed opschieten. Camiel was een onderwijzerszoon uit Wijtschate. Hij was ten minste verstaanbaar en lachte hem niet uit. Hut 79 was bevolkt met Leuvenaars en Antwerpenaars, waaronder één of twee grote smoelen uit de havenbuurt. Ze lachten met Jan, alleen wanneer er diende gegraven dan was hij de vriend van allemaal. Maanden gingen voorbij. De zondagen waren het ergst. Na de Mis, die de aalmoezenier meestal opdroeg in open lucht, mochten ze beschikken, na de laatste maaltijd tot negen uur 's avonds. Jan en Camiel zochten dan mekaar op en met enkele andere vrienden uit de Vlaanders wandelden zij in de duinen soms tot in Hechtel of gingen op bezoek in een van de barakken, bij enkele jongens uit Passendaele en Boezinge. KENNISMAKING MET KONTERKET 's Avonds, na de laatste klaron, slopen de Antwerpenar en zijn vriend uit Leuven vaak weg en kwamen dan na middernacht heel stilletjes terug. Ze vertelden dan de volgende dag over Konterket...een "paradaais" zei de ene, "joung, ge moet is mei goan nor die schoein maskes doar in Kounternet". Op zekere morgen hoorde hij Augustin, de Antwerpse krollenbol, hardop vloeken en schelden op die 'heks van Konterket'. "Stin heeft druipt opgelopen bij het verlies van het groen achter z'n horen", zei Adelin, zijn kameraad. Jan begreep het niet....druipt ??? Groen achter z'n horen..??? Waarover hadden zij het ??? Verder in de zaal werd door een stem zacht gezongen: ""En op het Konterket, daar staat een houten hutteke, d'er zit een toverheks in, ze plukt elk sodatutteke. Op sa faldelaliere, Op sa falderlara"". Evan was het stil. Daarop schoot de ganse groep in de lach. Samen met Camiel besloot hij ook eens mee te sluipen naar Konterket...vanzelfsprekend uit pure nieuwsgierigheid... Na een half uurtje bang, stil, langzaam stappen, bereikten zij dat dorpje zonder kerktoren; elk houten huisje was een café, in sommige kon men ook uitgebreid eten en in andere enkel drinken en plezier maken in het gezelschap van vriendelijke, mooi en schaars geklede heerlijk geurende dames vooral afkomstig uit steden als Luik, Brussel, Gent.. Voor middernacht had hij niets meer over van zijn wekenlang bijeen gespaarde soldij. Het ging er gezellig aan toe, het was er heerlijk.Eigenlijk toch maar zolang er centen op tafel werden gelegd. Eens de centen op vloog men buiten met een "allé, salut en merci". Daarbij vaak nog soms hardhandig geholpen door een stoere buitenwipper. Jan moest terug want die mooie Maria-Helena had 'ik sie u graak' tegen hem gezegd terwijl ze hem diep in de ogen keek en hem vroeg of ze nog iets mocht bestellen. Toen zijn centen op waren riep de patron Maria-Helena van hem weg en duwde haar bij een sergeant, die gretig betaalde. De patron wenste Jan 'salut et merci et tot volgende keer'... Jan had het begrepen en was buiten gegaan, terug naar zijn soldatenhut. Waar hij nat en verkild van de regen en de nachtelijke koude, stilletjes zijn dekens en matras had opgezocht. Het was goed in Konterket. Een onechte wereld, niet te vergelijken met dat dorre vervelende kamp. Soldaten, korperaals, sergeanten en soms zelfs officieren, allen verstonden er mekaar...Iedereen was iedereens vriend: strepen of sterren telden niet, enkel de centen waren van tel. Zonder centen vloog men aan de deur: sterren, strepen of gewone "piot avec ou sans floche' zonder onderscheid. Lodewijk, een piot uit hun 946 had veel geld, méér dan de rijkste officier fluisterde men. Hij dreef, volgens geruchten, een handeltje in.... wat, dat wist men niet. Iedereen was ervan op de hoogte. Niemand legde hem een strobreed in de weg. Lodewijk had in elk café aanzien en voelde zich duidelijk thuis in Konterket. Hij zat er, zo werd verteld- elke nacht en elke zaterdag en zondag. Hij 'introduceerde' er volgens geruchten zelfs officieren... NIEUWE REGELS Braaf gehoorzamen aan de regels van thuis, nooit liegen, respect hebben voor je meerderen, alles met mekaar delen.... Al datgene dat Jan altijd had gehoord en waar hij zich aan had gehouden was hier van geen tel. Hier heerste geen tucht, geen eerlijke vriendschap: het was ieder voor zich. Zorgen dat je met je weinige centen zoveel mogelijk plezier kan maken én er vooral voor zorgen dat je voor het ochtend-appèl terug in je hut bent. Dat waren hier zowat de enige regels. Met de soldij van vele weken in zijn zak, kwam Jan dan dromend en verlangend opnieuw aan in Konterket. Maria-Helena was er niet meer. "vertrokken naar Oostende", zei de patron. "Wat vind je van Maria-Sofie ?" vroeg hij aan Jan. De jonge blondine omarmde Jan en vroeg hem iets om te drinken; ze wilde hem beter leren kennen in het opkamertje... De nacht was kort en zijn centen waren op. Berooid, uitgeput en ontgoocheld door de harde realiteit, sloop Jan langs de schildwachten naar zijn hut en zocht tussen zijn snorkende kameraden naar zijn matras. Jan lag wakker en dacht na. Die lieve meisjes daar waren geen heksen. De heks was die sfeer, die geest daar in Konterket die de eenzame en zich verlaten voelende soldaten altijd maar blijft lokken naar dat oord van plezier. TERUG THUIS Zo vervulde Jan zijn jarenlange legerdienst. Tot man gevormd keerde hij terug in zijn dorp, waar mensen ouder waren geworden, sommigen gestorven en nieuwe kindertjes rond liepen. De moeders hadden tegen hun zin en met vrees in het hart hun zonen zien vertrekken naar 'den troep'. Wanneer dan haar brave jongen terugkwam, omgetoverd in een flinke sterke kerel, met karakter, van niets bang en zeggende alles te hebben meegemaakt, dan werd hun vrees bewaarheid. Die heks van Konterket, in dat verre kamp van Beverlo had hun zoon in de greep gahad. BEKEND EN BERUCHT Al vlug werd Konterket een beruchte buurt, vooral buiten het Kamp van Beverlo en buiten het in 1850 autonoom geworden Bourg-Léopold / Leopoldsburg. De vele soldaten namen hun verhalen, doorspekt met leugens, heimelijke wensen verward met dagdromen en gehoorde ervaringen...mee naar huis, ergens ver te lande. Menig auteur, die in het Kamp van Beverlo militair is geweest, verhaalde over Konterket. _ Marnix Gijsen, zinspeelde erop in zijn verhaaldover 'Peerke de ziekenverpleger'...die in "den lusthof Beverlo' door zijn lief in de steek werd gelaten. In zijn 'Klaaglied om Agnes' heeft hij het over "...en dan de atmosfeer van hoererij en dronkenschap in dat dorpje bij het legerkamp". _Prof.Dr. Leon Elaut heeft in zijn memoires 'Van Kleiberg tot Blandijnberg'(Orion, 1981) over zijn legerdienst 1920 - 1927 en over 'La bas, le fameux Contre-Quatre'. _Pascal Delameilleure schreef in het Kamp van Beverlo(VTB-reeks nr 78, 1967, p.8): Zoals elke garnizoen had ook Beverlo slecht befaamde wijken en cafés. De Boskant, waar in het zuiden van het kamp de Zwarte Beek en de Katersbeek vloeien, met de beroemde Korteketenbrug, was het toevlucht voor menig militair in de nadhtelijke uren. Smalend werd het gehucht door de Walen 'Contrequette' genoemd. DE LEGENDE: heks op de brandstapel Leopoldsburg bezit sedert vele jaren een dynamisch winkelcentrum tot ver in de regio bekend. De band met het militaire kamp in niet meer zo intens en meer zakelijk. Het is aannemelijk dat vele moeders en meisjes - denkend aan dat verhaal van weleer - toch nog enige angst hebben om, in die winkeldrukte hun partner te verliezen. Maar die vrees is onterecht, zo blijkt al lang. Daarenboven... Ieder jaar, sinds 1987, wordt in het voorjaar op vrouwtjesdag, zaterdag voor Carnaval, de Heks van Konterket naar de brandstapel gevoerd. Het vonnis, uitgesproken door de carnavalprins, is duidelijk en onverbiddelijk : verbranden !!! Tot op heden was er telkens een onverwachte opkomst van mannen, vrouwen, meisjes, militairen...die het schouwspel gade sloegen met spanning, jubelden en in de handen klapten van vrolijke emotie wanneer de beul de brandstapel in de "fik" stak. Zelfs de Kampse pompiers keken glunderend toe hoe de niets ontziende vlammen alles tot de grond vernietigden: deze keer mocht het. In de legende zou de heks de heks niet zijn wanneer zij zelfs door het vuur voorgoed zou verdwijnen. CARNAVALSTOET De volgende dag is de Heks van Konterket, gezeten op een bezem, terug te zien in de carnavalstoet.Hoog boven de menigte kijkt zij dan veinzend naar het mannenvolk onder de toeschouwers. De legende verhaalt - en ze is halsstarrig - dat telkens de Heks van Konterket een welwillende man aanschouwt zij de ogen schunnig opent en knipoogt... Maar wees gerust: alle mannen keren na de stoet samen met hun lief vrouwtje terug huiswaarts en met een warm © voor Leopoldsburg.    ------------------------------------------ (Bron: VVV-Leopoldsburg, 1987). |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 24 februari 2007
BOURG nr 1 / 2007
BOURG nr 1 van 2007 (01 maart)
INHOUD
·Woord van de voorzitter
·Onze bescherm- en ereleden
·In 1958 telde onze gemeente nog 3 bioscopen: Splendid(Nicolaylaan/over het station),
de Casino (Stationstraat) en de Apolon (Jacoletstraat)
·De Jettekes van Leopoldsburg (over de redding van joodse kinderen door stationschef
en pastoor in Niel (prov Antwerpen) tijdens de laatste wereldoorlog. De kinderen, ze noemden ze
Jettekes, werden per trein in het geheim overgebracht naar de 'zusters van liefde' in Leopoldsburg.
·Onze vraag "voor welk feest stond zaal Casino klaar op de foto uit 1936?" "En wie waren de
muzikanten van het kamerorkest (op de foto) in de Casino in 1936 ?" dank zij onze leden en lezers beantwoord.
·De Koninklijke hondenclub De Getrouwe Hond (1929 - 2004); Andre Wellens vertelt.
·Ons documentatiecentrum, archief en museumlokaal in beeld op de foto.
·De Commandant Moorswandeling, deel III en slot. Een in de jaren 1920 - 1939 wijd en zijd bekende wandeling, vertrekkend vanuit het station doorheen het bebouwd gedeelte van het legerkamp van Beverlo. Een toeristische gids avant la lettre...
· GOUWDAG: Onze vereniging verwelkomt als gastkring van de komende provinciale gouwdag op 9 juni 2007, de heemkringen van onze provincie Limburg en andere. Een organisatie in samenwerking met de Heemkunde Limburg, de Cultuurraad, de toeristische dienst en het gemeentebestuur.
Thema: Toeristisch Imago en Heemkunde: symbionten binnen de erfgoedzorg. In de voormiddag fungeren als gastsprekers: prof.dr. Patrick De Groote (universiteit Hasselt) en dhr Peter Roosen, landschapscoördinator - Regionaal Landschap Lage Kempen. Dit academisch gedeelte gaat door in het Cultureel Centrum. In de namiddag kan een bezoek gebracht aan ofwel het museum Mijn Koningshuis (Astrid Bammens Collectie) ofwel aan het MKOK (museum + schuilkelder met akelige geluiden van een hevig bombardement...
Vooraf nschrijving is vereist. Info bij onze kring of Heemkunde Limburg.
· Ons poëzie-hoekje : Leopoldsburg, waar ik ben...gekomen en gebleven.
· Het beste Kampse gezegde: medewerking van de leden en de lezers gevraagd.
Praatnamiddag: de buurtwinkeltjes is onze gemeente. Op onze eerste bijeenkomst (25 januari 07)
in Den Tuinhoek, konden de talrijke deelnemers zich meer dan 87 winkels herinneren.
Opzet is een naslagwerk samen te stellen, zodat de herinneringen aan deze buurtwinkels niet zou verloren gaan.
Leden ontvangen ons driemaandelijks ledentijdschrift Bourg gratis.
Geschreven door webmaster_Theo om 04:09
Reageer op dit bericht
Maandag 4 december 2006
INHOUD BOURG nr 4 / 2006 (december)
|
BOURG nr 4 (december) 2006 (jaargang 19, volgnr 74) |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Donderdag 16 november 2006
DOOR STEYAERT is "DINGSKE" in 't dialect
|
U herinnert zich zeker nog onze vorige praatgasten, zoals Jos Ghysen, Marcel Vanthilt, Armand Schreurs,… Wel in onze zoektocht naar het dialect van Leopoldsburg ontdekten wij een Kampenaar die in de jaren zeventig in De Specht telkens een bijdrage schreef in het dialect onder de titel DINGSKE. Die auteur, DOOR STEYAERT
|
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Dinsdag 29 augustus 2006
COMMANDANT MOORS-WANDELING (anno 1927)
DE COMMANDANT MOORSWANDELING
------------
|
Op zondag 4 juni 2006 werd de Sedert de jaren 1970 kennen we ook de 3,5 km lange We schrijven 1927 wanneer Moors zijn “Beknopte |
--------------------------------------------------------------------------------------
Zaterdag 12 augustus 2006
HET MOOISTE PLEIN VAN LIMBURG
|
Op woensdag 02 augustus 2006 was het de beurt aan onze gemeente om mee te dingen naar het mooiste plein van Limburg. De place to be was het Koningin Astridplein, alias het rode plein (ook het hellend vlak genoemd) voor het gemeentehuis. Met de mooie bebloeming en de bomenboord mag dit vaak geconteerde plein er toch wel wezen. De burgemeester droeg een mooi zelf geschreven gedicht voor dit door de radioreporter 'gemeenteplein' genoemd. Onze voorzitter belichtte beknopt de historiek, Melanie van het Paviljoen schonk goedkoopste maar heerlijk smakend pintje. Aan 4 van de 5 criteria werd goed voldaan. Maar op het 5de beoordelingspunt, de opdracht, liet oze gemeente veel punten liggen. Wat was er gebeurd. De burgemeester van de vorige gemeente geeft een opdracht voor de volgende gemeente. Leopoldsburg diende te zorgen voor 'een tank, veel soldaten en het laten hren van de last post''. Dank zij een amateur was er één oud militair voertuig uit WO II, was er één gepensioneerd militair in uniform en was er een last post blazende trompetter. |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Donderdag 20 juli 2006
Op zoek naar het Leopoldsburgs dialect ?
|
WE ZOCHTEN ZINNEN EN OF GEZEGDEN IN HET ECHT DIALECT VAN LEOPOLDSBURG. Wel wij chauvinistisch van aard, hoe kan het anders voor een inwoner van deze gemeente, willen bewijzen dat er wel degelijk een eigen dialect is ontstaan. Wij rekenen op de vele Kampenaars hier in onze eigenste gemeente en waar ook ze ergens in de wereld mogen wonen.
WE ZOEKEN NOG MEER ZINNEN: BEZORG ZE ONS (per post, fax of via e-mail). |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 3 juni 2006
GEMEENTE VERWIJDERT VERKLARENDE STRAATNAAMBORDEN
|
GEMEENTE VERWIJDERT |
( zie Het Nieuwsblad d.d. zaterdag 24 - zondag 25/06/06 )
WE ZIJN BENIEUWD !!??!
De gemeentelijke technische dienst vervangt op één na alle bestaande straatnaamborden. Uiteraard doen
de werklieden dat in opdracht !
Overal eenzelfde straatnaambord: zwarte letters op witte achtergrond. Toch goed zou je menen. Inderdaad, maar wat is er eigenlijk aan de hand ?
Sedert 1988 ijvert onze vereniging om waar mogelijk een korte verklaring onder de straatnaam op het bord te vermelden. Onze verzoeken bleven onbeantwoord. Daarom kocht onze vereniging zelf ieder jaar enkele
straatnaamborden, bezorgden deze aan de gemeente die de technische dienst opdracht gaf tot bevestiging.
Zo kochten wij borden voor : de Tramstraat (100 jaar geleden op 09-01-1888 reed de eerste tram in
Limburg vanuit onze gemeente naar Bree), voor de Jacoletstraat (geen bezoeker weet dat deze naam
herinnert aan de vrouwelijke
weldoenster Serafien Jacolet, benevens het Koningin Astridplein de enige vrouwelijke straatnaam in het centrum), Maarschalk Fochstraat (galliëerd bevelhebber in WO I), Molenstraat (gebouw daterend uit 1846 nog voor dat Bourg-Léopold
autonome gemeente werd..en aanzet tot de wijk het 'Geleeg'.), enz.Ook kochten wij verklarende
straatnaamborden voor de slachtoffers van het nazi-regime : Adjudant Dekeyser, Marcel Torfs, Ferdinand Van Bael, Victor Swerts, enz. Onmiddellijk na het oorlogsdrama besliste het toenmalig gemeentebestuur om deze slachtoffers, destijds jonge mensen waaronder meerdere oud-scouts, nooit te vergeten en hen via straatnaam-
borden in de collectieve herinnering te bewaren Wel, zonder die verklarende ondertekst zegt zo'n straatnaam de jongeren en gemeentebezoekers niets..?!Kennis van het verleden is onontbeerlijk
om het heden te begrijpen.
Wij hebben geen vermoedens om welke reden dan ook het college voorstander is van eenvoudige loutere straatnaamborden.
Wij zijn nieuwsgierig hoe de schepenen, waaronder een doctor in de sociale wetenschappen en twee (pedagogisch gevormde) schooldirecteurs hun
beslissing gaan uitleggen in het kader van het onderzoek 'erfgoededucatie in het onderwijs' gevoerd door de Universiteit Antwerpen ism de X-IOS-Hogeschool Limburg.
Alle bestaande borden worden vervangen
op één na ??? Wel, in de jaren vijftig reeds vroeg senator Vanthilt in de gemeenteraad om de straatnamen op het bord zelf beknopt te verklaren. Zoals in vele andere toeristische steden en gemeenten (bv in Hasselt ). Zijn partijgenoot, de sympathieke Fons Op 't Eynde, senator én eerste schepen, kon eindelijkin 1988 het bord Tramstraat inhuldigen.
Nog geen 20 jaar later, nu in 2006, vindt het huidig bestuur zulke naamverklaring overbodig en onnodig.
Behalve, inderdaad behalve één verklarend bord : het bord op het Bevrijdingsplein, dat door de toenmalige burgemeester Door Steyaert, thans fractievoorzitter
in de gemeenteraad, in 1975 werd onthuld in aanwezigheid van hoge militairen en oud-gedienden
van de Brigade Piron. Kan men spreken van een verborgen agenda ???
Het ontgaat ons...Uit ervaring weten we dat vele bezoekers van onze gemeente zich vragen stellen over de herkomst van straatnamen.
In een voortdurende campagne waarmee Limburg als een toeristisch place to be wordt gepromoot,
stimuleert het provinciebestuur de gemeenten op dat vlak zoveel mogelijk troeven uit te spelen.
Daarom begrijpen deze verwijdering niet en met ons de vele personen die hun verontwaardiging niet onder stoelen of banken steken en ons daarover contacteerden.
Het bestuur.
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 6 mei 2006
beknopte info Leopoldsburg
Beknopte info over Leopoldsburg
|
| ||||||||||||||||||||||
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 6 mei 2006
volgende Bourguitgave
| Ons ledenblad De uitgave NR 02 / 2006 van ons driemaandelijks ledenblad Bourg is uit. INHOUD -Woord van de voorzitter -Bescherm- en ereleden -Steunende leden -Kringnieuws -Ik had het geluk te mogen verderstuderen bij de Broeders van Liefde in Leopoldsburg(doorGust Reynders) OnsPoëziehoekje -Onvergetelijk: Mijn jeugd in 't Kamp (door Guy Haine) -Herineringen: JulesVandenbranden(door Jules Buteyn) -Mijn droom werd waar !!?(door Godelieve Aerts) -Ons gemeentelijkheemkundig teritorium -Gemeente haaltde verklarende straat- naamborden weg... -Meester Delsupehe (gedicht vanButeyn Jules) Leden ontvangen dit gratis. Lid worden kan met een jaarlijkse bijdrage van slechts 7,5 euro over te schrijven op onze rekening 068-2224361-81. |
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 17 april 2006
MARKET-GARDEN
|
onthulling gedenkplaat MARKET-GARDEN - Op zaterdag 22-04-2006 te 15 uur werd - Eindelijk staat er een nieuw gebouw op De bouwheer en eigenaar van dit nieuwe De tekst op de gevelplaat: ___________________________ RESIDENTIE SPLENDID(cine van 1923 tot 1973) "OPERATION (verfilmd als "A bridge too far" bevrijdingsoperatie tijdens Enige uitleg
Operation Market Garden was de (Garden: in cine Splendid in het Limburgse De Amerikaanse 101e en 82e luchtlandings- Reden van deze gedenkplaat- Een militaire operatie die, aangedreven Omdat hun dappere daden in de herinnering PROGRAMMA ‘onthulling gedenkplaat’ Plaats : 3970 Leopoldsburg, Nicolaylaan 15u00: Openingstoespraak door Mevr 15u10: Toespraak door dhr Herman Swerts, 15u20 : Toespraak door dhr Ray Verpoorten, Onthulling van de gedenkplaat door d .15u50 : Deelnemers begeven zich naar 16u00 : Receptie in de polyvalente zaal 17u30: einde
|
Geschreven door webmaster_Theo om 00:00
Reageer op dit bericht