Vertrouwen op God en alleen op Hem. 

Juist in deze tijd is dit heel belangrijk.

Er is slechts één oplossing voor het bewaren van de vrede te midden van de wisselvalligheden van het menselijk bestaan: steunen op God alleen, met een totaal vertrouwen in Hem zoals in de hemelse Vader die weet dat gij al deze dingen nodig hebt (Mt. 6,32).

Daarom zeg Ik u: Weest niet bezorgd voor uw leven, voor wat ge zult eten of wat ge zult drinken, en ook niet voor uw lichaam, wat ge zult aantrekken. Is het leven niet méér dan het voedsel en het lichaam niet méér dan de kleding? Let eens op de vogels in de lucht: ze zaaien niet en maaien niet en verzamelen niet in schuren, maar uw hemelse Vader voedt ze. Zijt gij dan niet veel méér dan zij? Trouwens, wie van u is in staat met al zijn tobben één el toe te voegen aan zijn levensweg? En wat maakt gij u zorgen over kleding? Kijkt naar de leliën in het veld: hoe ze groeien. Ze arbeiden noch spinnen.

Toch zeg Ik u: zelfs Salomo in al zijn pracht was niet gekleed als een van hen. Als God nu het veldgewas dat er vandaag nog staat en morgen in de oven wordt geworpen, zó kleedt, hoeveel temeer dan u, kleingelovigen? Maakt u dus geen zorgen over de vraag: wat zullen wij eten of wat zullen wij drinken, of wat zullen wij aantrekken? Want dat alles jagen de heidenen na. Uw hemelse Vader weet wel dat gij al deze dingen nodig hebt. Maar zoekt eerst het Koninkrijk en zijn gerechtigheid: dan zal dat alles u erbij gegeven worden. Maakt u dus niet bezorgd voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt voor zichzelf Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen leed (Mt. 6,25-34).

Natuurlijk wil Jezus ons niet verbieden het noodzakelijke te doen om ons brood te verdienen, ons te kleden en in andere noodzakelijke dingen te voorzien. Maar Hij wil ons bevrijden van de zorg die aan ons knaagt en die ons de vrede doet verliezen.

Toch zijn dit schokkende woorden voor veel mensen. Zij aanvaarden deze woorden niet volledig, ze nemen zelfs aanstoot aan deze wijze van tegen de dingen aankijken. Maar hoeveel nutteloze zorgen en lijden zouden ze zichzelf besparen indien ze dit woord serieus zouden willen nemen, dit woord dat Woord van God is, en woord van liefde, van troost en van buitengewone tederheid.

Dit is ons grote drama: de mens heeft geen vertrouwen in God,dus zoekt hij op alle gebieden om op eigen kracht te slagen en hij maakt zichzelf vreselijk ongelukkig, in plaats van zich vol vertrouwen over te geven aan de zachte en hulpvaardige handen van zijn Vader in de hemel. Maar hoe ongegrond is dit gebrek aan vertrouwen! Is het niet absurd dat een kind zo aan zijn Vader twijfelt, terwijl zijn Vader de machtigste en de beste Vader is die er maar bestaat, terwijl hij de Vader in de hemel is...

Desondanks leven we meestal met deze absurditeit. Laten we eens luisteren naar het zachte verwijt van onze Heer dat Hij uitspreekt door de mond van

Catherina van Siena: "Waarom heb je geen vertrouwen in Mij, jouw Schepper? Waarom reken je op jezelf? Ben Ik niet trouw en loyaal aan jou?. ..Vrijgekocht en hersteld in de genade door de deugd van het bloed van mijn enige Zoon, kan de mens dus zeggen dat hij mijn trouw heeft ervaren. En toch twijfelt hij eraan, lijkt het wel, dat Ik machtig genoeg ben om hem te hulp te komen, hij twijfelt eraan dat Ik sterk genoeg ben om hem te helpen en hem te verdedigen tegen zijn vijanden, dat Ik wijs genoeg ben om het oog van zijn intelligentie te verlichten, dat Ik zachtmoedig genoeg ben om hem te geven wat hij nodig heeft voor zijn heil.

Hij lijkt te geloven dat Ik niet rijk genoeg ben om hem rijk te maken, niet mooi genoeg om hem zijn schoonheid terug te geven; het lijkt wel of hij bang is dat hij bij Mij geen brood vindt om hem te voeden, geen kleding om hem te kleden." (De Dialoog, hfd. 140)

Hoeveel jongeren bijvoorbeeld aarzelen om hun leven helemaal aan God te geven omdat ze niet het vertrouwen hebben dat God hen helemaal gelukkig kan maken. Ze proberen zich op hun manier van hun eigen geluk te verzekeren, en ze maken zichzelf triest en ongelukkig!

Dat is de grote overwinning van de Vader van de Leugen, van de Aanklager: wanneer hij erin slaagt argwaan ten aanzien van de Vader te leggen in het hart van een kind van God!

Toch zijn we allemaal belast met dit wantrouwen wanneer we op de wereld komen: dat is de erfzonde. En ons gehele geestelijk leven bestaat nu juist uit een lang proces van heropvoeding, met het oog op het terugvinden van dit verloren vertrouwen, door de genade van de heilige Geest die ons weer opnieuw tot God doet uitroepen: Abba, Vader!

Daarom blijf bidden….bidden om dat vertrouwen en hopen op God, onze Schepper, Hij is ons Eigendom, Hij is ons Bezit. Wij kunnen niets zonder Hem.

Laat Jezus uw koning van uw hart zijn en O.L.Vrouw uw Koningin. 

Bron; “De Innerlijke rust”