7/9 Au revoir, Frankrijk: uw synagogen en kerken worden verbrand - Giulio Meotti www.israelnationalnews.com

Deze week las ik een huiveringwekkend artikel van historicus Marc Knobel over verbrande synagogen. Ondertussen brandt er in Frankrijk elke twee weken een kerk af, terwijl er 15 moskeeën gebouwd worden. 

Nog maar een week geleden stak een man met een Palestijnse vlag en een keffiyeh de synagoge Beth Yaacov in La Grande-Motte, in het zuiden van het land, in brand. In mei staken ze de synagoge in Rouen in brand. En deze week las ik een huiveringwekkend artikel van historicus Marc Knobel over verbrande synagogen: 

“Het begon allemaal op 1 oktober 2000. Wat gebeurde er die dag? Een synagoge in het 19e arrondissement van Parijs ontvangt bedreigingen. Een molotovcocktail wordt in de binnenplaats van de synagoge gegooid. Diezelfde dag wordt een molotovcocktail in een koosjer restaurant in Parijs gegooid. En tijdens de dienst laat een onbekende een ander achter op de binnenplaats van de Chnei Or-school in Aubervilliers. 

"Hetzelfde type explosief bereikte de synagoge in Clichy-sous-Bois. Die dag werden er drie molotovcocktails naar de synagoge van Ulis gegooid. De eerste verdieping van de synagoge werd volledig verwoest, de rabbijn ging naar de eerste verdieping om aan de dood te ontsnappen. In Trappes werd de synagoge volledig verwoest door een brand. 

"Een paar dagen later werden er twee brandbommen naar de synagoge van Creil gegooid. In de nacht van 12 op 13 oktober 2000 braken een of meer mensen twee ramen van de synagoge van Bondy en gooiden een of meer brandbommen in de synagoge. In de hoofdstad werd om 01:00 uur 's nachts de deur van een synagoge in het 20e arrondissement in brand gestoken. 's Avonds werd er een molotovcocktail naar de Tenoudji-school in Saint-Ouen gegooid. Twee brandbare flessen werden naar de synagoge van Chevilly-Larue gegooid. In de nacht van de 15e op de 16e werden in Meudon twee molotovcocktails naar de synagoge gegooid. Iemand die daar was, zou 'Allah Akbar' hebben geroepen. 

Zo begon het, en sindsdien zijn er tientallen synagogen in brand gestoken: van Bondy tot Toulouse en van Marseille tot Trappes, en steeds weer. Gezien de mate van antisemitisme, "zullen de Joden niet langer dan een decennium in Frankrijk blijven voordat ze moeten vertrekken", heeft rabbijn Yaacov Bitton van Sarcelles zojuist verklaard. 

En de kerken doen het niet beter. 

De kerk van Saint-Omer, in Pas-de-Calais, ingehuldigd in 1859, is verwoest door vlammen. Het was net gerestaureerd. De brand brak uit om 4:30 uur 's ochtends. Ze wilden hem vernietigen. Ondanks de tussenkomst van 120 brandweerlieden die waren gestuurd om de vlammen te blussen, stortten de klokkentoren en het bouwwerk in. De gemeente had net 5 miljoen euro uitgegeven om de kerk te restaureren. 

De dader die deze keer is opgepakt, is Joël Vigoureux, een linkse militant die al was veroordeeld voor andere aanvallen op kerken, die pro-Palestijnse, pro-islamitische, antichristelijke en Black Lives Matter-commentaren op zijn sociale media publiceerde. Een schoolvoorbeeld van zelfhaat. 

De Koptische Jean Messiha heeft gelijk als hij schrijft: "Wanneer een plak ham naar een moskee wordt gegooid, roept de media op tot de wedergeboorte van de Republiek tegen de terugkeer van het fascisme en zingt het volkslied van de partizanen keer op keer. Maar als er in minder dan een jaar 40 kerken in brand vliegen, wordt er in de media met geen woord gerept. Zelfhaat als voorwaarde voor naastenliefde?”. 

Het nieuws is genadeloos: “In Martigné-Briand, tussen Anjou en Mauges, in de kerk van Saint-Simplicien, werd bij de tweede brandstichting in twee maanden de biechtstoel weggenomen. In Dannevoux, in de Maas, werd het altaar van de kerk aangevallen, verbrand op de dag van Pinksteren…”. 

“In Frankrijk brandt er elke twee weken een kerk af”, verklaarde de voorzitter van het Observatorium voor Religieus Erfgoed Edouard de Lamaze aan de website 76actu. Twee derde van de branden in religieuze gebouwen wordt veroorzaakt door brandstichting, vertelde Lamaze aan het Catholic News Agency. Hij zei ook dat er in Frankrijk elke 15 dagen een moskee wordt gebouwd, terwijl “een Christelijk gebouw in hetzelfde tempo wordt verwoest”. 

Toen de kerk van Saint Louis in Fontainebleau afbrandde, merkte Le Figaro op: "Elke dag worden in Frankrijk bijna twee gebedshuizen of Christelijke begraafplaatsen vernield. Maar het meest weerzinwekkende is dat deze massale vernietiging van ons erfgoed systematisch profiteert van de meest totale onverschilligheid, zowel van de kant van onze politieke leiders als van de belangrijkste mediakanalen. Veel grote figuren hebben door de eeuwen heen de kerk van Saint Louis bezocht. Tussen 1611 en 1614 legden Marie de Medici en Henri IV de fundamenten van deze kerk. In 1661 bouwden Lodewijk XIV en Anna van Oostenrijk er een kapel. In 1868 voltooide Napoleon III de site. Nu brandt het, in stilte. Wordt onze eeuw een eeuw van vernietiging en onverschilligheid?". 

Het is misschien de moeite waard om de waarschuwing van Siegmund Freud in gedachten te houden: "Een beschaving die zoveel van haar leden ontevreden achterlaat en hen tot opstand drijft, heeft het vooruitzicht op een blijvend bestaan niet verdiend." 

Wanneer de kathedralen en synagogen van een land in brand staan, worden de pijlers waarop het land is gebouwd, mee verbrijzeld. Er ontstaat een leegte waarin de duivels van eindeloze politieke correctheid zich roeren. 

9/9 Discussie over glasramen in de Notre-Dame laait weer op - Vincent Noce

President Emmanuel Macron wil de 19e-eeuwse ramen van de kathedraal van Parijs vervangen, ook al raakten ze niet beschadigd bij de brand in 2019 

Er ligt een uiterst gevoelig dossier op het bureau van de Franse president Emmanuel Macron. Het gaat niet over de oorlog in het Midden-Oosten of Oekraïne, de Olympische Spelen of de politieke crisis die is ontstaan ​​door zijn recente verkiezingsnederlagen. In plaats daarvan gaat het over de glasramen van zes kapellen aan de zuidkant van de Notre-Dame.

In december 2023 kondigden de aartsbisschop van Parijs, Laurent Ulrich, en Macron aan dat de ramen, die in opdracht van de architecten Eugène Viollet-le-Duc en Jean-Baptiste Lassus waren gemaakt toen ze de kathedraal halverwege de 19e eeuw restaureerden, zouden worden vervangen door hedendaagse creaties. De ramen hadden geen schade opgelopen bij de brand die de torenspits van Viollet-Le-Duc vijf jaar geleden verwoestte; ze hadden alleen een schoonmaakbeurt nodig.

Deskundigen, architecten en kunsthistorici betogen dat de plannen een schending vormen van de principes van het Handvest van Venetië uit 1964 en andere richtlijnen voor cultureel erfgoed, die stellen dat "sculpturen, schilderijen of decoraties die een integraal onderdeel vormen van een monument, alleen mogen worden verwijderd als dit het enige middel is om hun behoud te waarborgen", en "de geldige bijdragen van alle periodes aan de bouw van een monument moeten worden gerespecteerd".

Internationale competitie

Macron wilde graag een persoonlijk tintje toevoegen aan de restauratie van de kathedraal. In de dagen na de brand in 2019 lanceerde de politicus een internationale competitie voor het ontwerp van een nieuwe, moderne torenspits, maar de daaruit voortvloeiende controverse dwong hem om het idee te laten varen. De Nationale Commissie voor Erfgoed en Architectuur keurde vervolgens unaniem de identieke restauratie van de torenspits van Viollet-Le-Duc goed en Macron zei dat hij "vertrouwde op hun expertise".

Deze zomer verwierp dezelfde adviescommissie unaniem het plan van Macron om de 19e-eeuwse ramen van de kapellen te vervangen door werken van levende kunstenaars, op basis van twee technische en historische rapporten. Het tijdschrift La Tribune de l’Art lanceerde vervolgens een petitie, die meer dan 147.000 handtekeningen opleverde, waarin de president werd opgeroepen zijn besluit te heroverwegen. Maar Macron houdt stand en is vastbesloten om door te zetten. 

Dit is een greep uit de plannen om van de Notre-Dame een vrijmetselaarstempel te maken en alles wat aan het Christendom herinnert, uit de Kathedraal te verwijderen. 

Ondertussen heeft de minister van Cultuur, Rachida Dati, ervoor gekozen om het oordeel van de commissie te negeren en heeft ze opgeroepen tot een nieuwe sessie in september om "de verschillende voorstellen voor de moderne vervangingen te onderzoeken". Ongeveer 110 teams van kunstenaars en glasblazers hebben voorstellen ingediend voor een nieuw ontwerp. Van de vijf finalisten besloot de kunstenaar Pascal Convert zijn bijdrage in te trekken na de negatieve beoordeling van de commissie. 

Het is niet de eerste keer dat de kerk heeft geprobeerd om enkele van de 19e-eeuwse ramen te vervangen, die algemeen worden beschouwd als enigszins flauw in vergelijking met de kleurrijkere gotische of neogotische voorbeelden in de kathedraal. Om meer licht in het gebouw te laten, moest Viollet-le-Duc verschillende ramen vervangen die in 1758 door de kerk waren beschadigd of vernield.

Voor deze kapellen koos de architect bewust voor ramen in "grisaille", met geometrische vormen op doorschijnend glas. “Hij zocht naar een harmonie tussen de ramen, de muurversiering en het meubilair”, schrijft erfgoedconservator Elisabeth Pillet in een studie die is gepubliceerd door het ministerie van cultuur. 

In 1937 werden andere ramen in de kathedraal vervangen door moderne exemplaren van een dozijn kunstenaars, die momenteel het middelpunt zijn van een tentoonstelling in het Glas-in-loodcentrum in Troyes (tot 5 januari 2025). Schilders als Pierre Bonnard, Raoul Dufy en Maurice Denis verdedigden het idee destijds, maar de pers bekritiseerde deze “clownachtige” creaties, die leken op een “jazzorkest onder leiding van een dronken muzikant”.

De vereniging voor de bescherming van de Franse kunst lanceerde een petitie tegen een dergelijke “ontheiliging”. De ramen werden in 1939 verwijderd ter bescherming tegen de naderende oorlog en werden nooit meer teruggeplaatst. 

Op 22 april 1939 schreef de krant Le Figaro dat ze verrast was door de ernst van de controverse, die aantoonde dat zelfs te midden van een economische crisis en de dreiging van oorlog, “Parijzenaars nog steeds in staat zijn om zo’n passie voor een artistieke kwestie te tonen”.