28/3 Waarom LNG-tankers Europa nu de rug toekeren - Niburu

Kopstukken uit de energiesector waarschuwen voor een nieuwe fase in de wereldwijde energiecrisis.
Het vloeibaar gas (LNG) dat Europa zo hard nodig heeft om de voorraden aan te vullen, wordt momenteel massaal weggekaapt door Aziatische kopers.

Terwijl de lente in Europa begint, waarschuwen kopstukken uit de energiesector voor een nieuwe fase in de wereldwijde energiecrisis. Shell-CEO Wael Sawan luidde onlangs de noodklok: het vloeibaar gas (LNG) dat Europa zo hard nodig heeft om de voorraden aan te vullen, wordt momenteel massaal weggekaapt door Aziatische kopers.

De cijfers zijn even nuchter als alarmerend. Sinds begin maart zijn er zeker 11 gigantische LNG-tankers, die oorspronkelijk koers zetten naar Europese havens, midden op de oceaan omgekeerd. Hun nieuwe bestemming? Azië.

De oorzaak ligt duizenden kilometers verderop. Door de aanhoudende instabiliteit en blokkades rond de Straat van Hormuz is de aanvoer van aardgas uit het Midden-Oosten (met name Qatar) richting Azië nagenoeg stilgevallen.

Aziatische grootmachten zoals Japan, Zuid-Korea en China kunnen niet zonder dit gas. Om een black-out te voorkomen, zijn zij bereid prijzen te betalen waar Europese inkopers momenteel niet tegenop kunnen of willen bieden. Het resultaat is een "biedoorlog" op de wereldmarkt, waarbij Amerikaans gas simpelweg naar de hoogste bieder gaat.

Wael Sawan omschrijft de situatie als een vertraagd effect. "De verstoringen die we eerst in Azië zagen, zullen in april volledig voelbaar zijn in Europa," aldus de Shell-topman.

Europa bevindt zich in een kwetsbare positie:

Na een wisselvallige winter zijn de Europese gasvoorraden gezakt tot onder de 30%. Normaal gesproken is dit de periode waarin we beginnen met bijvullen voor de volgende winter.

Nu het Russische pijplijn-gas grotendeels is weggevallen, is Europa voor bijna 40% afhankelijk van LNG. Als die aanvoer stokt of duurder wordt, heeft dat direct invloed op de stroom- en gasrekening.

De crisis beperkt zich niet tot gas. Ook de aanvoer van diesel en kerosine staat onder druk, wat we nu al terugzien in de stijgende prijzen aan de pomp.

Wat deze situatie pijnlijk duidelijk maakt, is dat energiezekerheid in Europa geen gegeven is, maar een dagelijkse strijd op de wereldmarkt. Zolang de doorvaart in het Midden-Oosten onzeker blijft, blijft Europa overgeleverd aan de grillen van de spotmarkt.

De "stille storm" op de oceaan—waarbij schepen letterlijk rechtsomkeert maken voor een hogere winst in het Oosten—is een waarschuwing die we niet mogen negeren.

De komende weken zullen uitwijzen of Europa diep genoeg in de buidel wil tasten om de lichten aan te houden, of dat we opnieuw een periode van extreme prijsvolatiliteit tegemoet gaan.

Hoewel de overheid probeert de prijzen te stabiliseren, is de kans groot dat de variabele energiecontracten in de loop van april weer omhoog kruipen.

Het is een herinnering dat onze afhankelijkheid van vloeibaar gas ons kwetsbaar maakt voor elk conflict op het wereldtoneel.

En dan mag het allemaal onderdeel zijn van het grotere plan om een schaarste economie op poten te zetten waardoor nieuwe lockdowns volgens overheden gerechtvaardigd zullen zijn, de ellende voor burgers wordt er niets minder door.