Berichten van 1 maart 2010 tot 31 maart 2010

Deze keer waren we op wandel in Nieuwenhove.

Dit klein landelijk dorpje is gelegen in Oost-Vlaanderen, en is een deelgemeente van Geraardsbergen. Het telt net geen 500 inwoners.

De gotische Sint-Jan-de-Doperkerk verraadt drie bouwcampagnes : de eigenlijke kerk met zijn achtkantige toren in de 13e eeuw, de dwarsbeuk en de kapel van de dorpsheren in de 15e eeuw, en het portaal in 1772. Het gebouw is sinds 1942 beschermd.



Aan de kerk zagen we dit bord en besloten om dit eens te volgen.



Dit duo zat te wachten om gefotografeerd te worden.



Langs goed begaanbare paadjes doorheen de velden vervolgden we onze weg.





Vele boerderijtjes in dit landelijke dorp tegengekomen.



Het enige kapelletje op onze weg dat nog in goede staat was.



Eenzame knotwilgen in de velden.



Deze jongen liet zich graag door mijn vrouwtje over zijn kop en bles strelen.



De paden waren niet altijd rozegeur en maneschijn.



Als je graag van de cottage stijl houdt, dan ben je hier aan het juiste adres. Mooie stukken, voor zowel het interieur als voor de tuin. Specialiteit is het patineren, hetgeen je meubels een antieke uitsraling geven.



Enkele piepkleine zwammen op deze boom.



Kan zo uit het kerststalletje komen, de ezel en de koe.





Mooi herenhuis met in de tuin een miniatuurhuisje.



Detail van het miniatuurhuisje.



Een van de laatste stroken die er niet al te best bij lagen.



De lente is in aantocht... dit waren de eerste wilgenkatjes.



Meneer de bok was ook van de partij en het was nog een lieve ook.



Gebouw daterend uit 1947, waar wij geen info over hebben. We veronderstellen een zustergemeenschap.
 


Een mooie luchtfoto van de zon die door de wolken heen breekt.




Bron : wikipedia

Vlierzele : 8e Bacchustocht.
Een organisatie van de wandelclub Herzele.

Vlierzele is een dorp in de provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Sint-Lievens-Houtem. De wandeling had een uitgesproken agrarisch karakter met passages langsheen vele landbouwgronden en door stukjes bos.
Kort na ons vertrek aan de gemeentelijke basisschool komen we een kapelletje tegen ter ere van de heilige Fledericus, die wordt aangeroepen tegen doofheid, hoofd- en oorziekten.



Aan de gevel van het "Hof Ter Vlieringhe" hingen enkele trofeeën aan de buitengevel. Dit hof is vooral bekend voor het kweken van de boerbokgeit. Aangezien we van dit ras nog niet gehoord hadden, gingen we even snuffelen op internet. 



De boerbok werd in Zuid-Afrika gefokt en de naam stamt van het Nederlandse woord boer dat dezelfde betekenis heeft als bij ons, en het woord bok, dat op alle geitachtige slaat.

In 1959 werd het boerbokstamboek opgesteld en werd de standaard vastgelegd. Vanuit het nabije Namibië en uit Zuid-Afrika zelf werden een kleine hoeveelheid levende dieren en sperma geïmporteerd. In Europa werden ze in het kader van de verdringingskruizing tot de opbouw van een vleesgeitenras ingezet.

Boerbokken zijn grote vleesgeiten met lange goed ontwikkelde schouders, goed ontwikkelde lange, diepe en brede borst en rechte rug met uitgezette ribbenwelving en lange benen. Ze zijn kortharig en hebben een gedeeltelijk roodbruine ramsneusige kop. Zowel geit als bok zijn gehoornd.



We verlaten het dorp en duiken de natuur in.





Enorme zwam aan de voet van van een wilg.





We laten het bos achter ons en duiken opnieuw de bewoonde wereld in.

Kruis “Cis Baove”

In de Werrebeek, een smalle weg die de Groenestraat met Vlierzele verbindt, staat een moordkruis met volgende tekst:

“Hier is vermoord, Francies Van Der Heyden op 9de november 1913 in den ouderdom van 68 jaren”

Francis Van Der Heyden, alias “Cies Baove” woonde met zijn gezin in Vlierzele en was voerman. Het was op een zondagavond dat hij op deze eenzame plek

vermoord werd. Het lichaam werd ’s anderdaags gevonden door zijn zoon Charles-Louis, alias “Boer”, die samen met de hond op verkenning was gegaan.

In 1928 werd het kruis moedwillig omvergestoten en in stukken gebroken. De familie Van Der Heyden heeft het dan terug hersteld en in een stevige pilaar

gemetseld om het voor verdere vernieling te vrijwaren.

Deze Lourdesgrot, gebouwd met Doornikse kalksteen, werd opgericht op initiatief van toenmalig pastoor Anseau.

De grot is ongeveer 15 m breed en 6 m hoog. Op de zuidelijke kant (rechts) is een preekstoel in rotsen ingewerkt, aan de noordelijke kant (links) is onderaan de grot een crypte aangebracht waar de bedevaarders hun kaarsen laten branden. In het midden bevindt zich de nis met het Mariabeeld. Voor de grot op een kleine sokkel staat het beeld van

Bernadette. Op het pleintje staan vijftien bidbanken opgesteld die plaats bieden aan een vijfenzeventig bedevaarders.

In 1954 bracht toenmalige pastoor, Sabot, ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de Mariagrot, zeven kapelletjes aan waarin hij de zeven blijdschappen van Maria liet beitelen. Deze kapelletjes zijn opgetrokken in baksteen, met in witte zandsteen gebeitelde taferelen. Het geheel is een uniek natuurkader dat zeker aanleiding geeft tot bezinning en gebed.

In het najaar van 1993 werden de prachtige lindebomen tijdens nachtelijk stormweer ontworteld, en vernielden in hun val een zijmuur van de grot. Vrijwilligers bouwden deze muur terug op in 1994





De laatste halte op het parcours was de Sint-Fledericuskerk die spijtig genoeg niet open was.

Vlierzeles eerste kerk werd gebouwd in het begin van het gezag van de Sint-Baafsabdij in de vroege Middeleeuwen. De oudste delen van de Fledericuskerk, het schip, het koor en de sacristie dateren van 1780. De negotische zijgevel en de toren stammen uit 1892.

Binnenin is de laat barokke preekstoel een echte blikvanger. Hij werd gebeiteld in eikenhout door Guiliaume van Buscom uit Mechelen op het einde van de 18de eeuw en komt uit de Gentse Sint-Baafskathedraal.

Het hoogaltaar in zwart en wit komt uit de Sint-Baafskathedraal te Gent en werd naar Vlierzele gebracht in 1783. Het schilderij stelt het huwelijk voor van Onze-Lieve-Vrouw met de heilige Jozef. Het is een werk van Quillin van Antwerpen. De twee zijaltaren, toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw en de heilige Fledericus, zijn twee eeuwen oud. Het beeld in het rechterzijaltaar uit de 17de eeuw werd gerestaureerd in 1892. De geklasseerde orgelkast van 1643, die de wapenspreuk draagt van Mgr. Van Hoorebeke, is eveneens afkomstig uit de Sint-Baafskathedraal. Een werkelijk zeldzaam kerkmeubel is de 15de eeuwse gotische doopvont in arduin. Het koperen deksel kwam er pas in 1891 bij.



Onderweg liet dit kleine hondje vervaarlijk zijn tandjes zien.



De eerste krokussen....



Nog een kapelletje.



Nog wat uitrusten bij een glas bier en dan moe maar voldaan terug naar huis.



Bron : wikipedia + www.hoftervlieringhe.be + www.sint-lievens-houtem.be

Hallo iedereen,

Deze keer op stap geweest naar Roborst.

Roborst is een landelijk gelegen dorpje in Oost-Vlaanderen en telt 838 inwoners. Het is een deelgemeente van Zwalm. We zijn dus in de Vlaamse Ardennen. 

We volgden er de Waterkersgrachtenwandeling (7km).



De Sint-Dionysius kerk is reeds eeuwenoud, zij dateert van de 13e eeuw en is in Vroeg-Gotische Stijl. Helaas was de kerk niet open, dus weer geen kaarsje kunnen branden.. spijtig.





Voormalig gemeentehuis van Roborst. Dit was eigendom van de kasteelheer.



Heerlijk vertoeven in een mooi glooiend landschap.



Dit paard had precies niet veel goesting voor een foto, het steekt gewoon zijn tong uit op ons.





Langsheen het water verschillende bomen met zwammen gezien.





Het wandelpad langsheen de Zwalmbeek.









Aangekomen bij het verval van de Zwalmbeek,
gelegen aan het restaurant "De Zwalmmolen.









Eén van de vele prachtige gerestaureerde hoeves.



Huisje met nog een werkend waterrad.





De Paddestraat waar dit jaar de "Omloop Het Nieuwsblad" passeerde.
Gemeentearbeiders waren volop bezig met de voorbereidingen.



Prachtige bonsaï in een voortuin.



Even halt gehouden in het enige dorpscafé dat Roborst rijk is.



Het thema van deze wandeling : een waterkerskwekerij.

Zo beste bloggers, wij vonden het een leuke uitstap. Jullie ook ?