Het is nu al sinds begin november dat ik mij in de leiding van de zelfhulpgroep hier in de stad met een andere vrouw (een psychiatrische ver…
Het is nu al sinds begin november dat ik mij in de leiding van de zelfhulpgroep hier in de stad met een andere vrouw (een psychiatrische verpleegkundige) afwissel.
Je doet er echt mensenkennis aan op, buiten die van jezelf om ook, iets wat - geloof ik - nooit eindigt.
Langzaamaan begin ik een paar personen een beetje te 'kennen' of beter: hoor ik hen praten over hun eigen ervaringen en verwachtingen.
Er zijn personen die niet eens weten dat praten - in het algemeen - voor hen heel zinnig kan zijn!
En met wat een achtergrond-ervaringen komen ze naar boven, die zich natuurlijk ook in hun gedrag uit!
Anderen die zich erover verwonderen waarom bepaalde personen, die bij ons aan de deur van de groep kloppen, niet geschikt zijn om deel van de groep uit te maken. Omdat ze bijvoorbeeld niet in staat zijn naar anderen te luisteren en voortdurend zelf het woord willen voeren.
Ook hier arme familie-achtergronden, jammer genoeg, maar het samenkomen binnen de groep moet ook een doel en regels hebben.
Ik geloof dat vele personen ook zònder deze 'schizofrene' problematiek zichzelf voortdurend wegcijferen zonder ooit aan hun eigen gevoelens en behoeftes te denken.
Zeker gedrag dat zijn sterke verbinding heeft met de hechtingsproblematiek.
Vanaf vandaag is de engelstalige versie van mijn boek al via lulu.com koopbaar/downloadbaar in paperbackversie of ook als e-book. Titel: "H…
Vanaf vandaag is de engelstalige versie van mijn boek al via lulu.com koopbaar/downloadbaar in paperbackversie of ook als e-book.
Titel: "Healing from Schizophrenia. A personal account.".
Binnen 6 tot 8 weken zal het ook via het Amazon.com-site verkocht worden.
Aan een betere e-book-versie werkt die vriend van mij nog, die binnen een paar weken ook via andere e-book-sites verkocht zal worden.
Ik ben erg tevreden met het resultaat, ook mede dankzij de goede technische hulp van mijn vriend.
Vandaag heb ik aardig wat persoonlijk materiaal uit dit blog verwijderd: eigen gedichten met mijn eraan toegevoegde kommentaar, bepaalde details over mijn familie enzovoort.
Het is maar dat sommigen het weten...
Voorlopig heb ik wat foto's en onnodig kommentaar verwijderd, plus wat, door mij aangehaalde tekst uit het boek van Hannah Green ('Ik heb je…
Voorlopig heb ik wat foto's en onnodig kommentaar verwijderd, plus wat, door mij aangehaalde tekst uit het boek van Hannah Green ('Ik heb je nooit een rozentuin beloofd'), tekst die ikzelf betekenisvol vond. Verder heb ik ook een of twee gedichten van andere personen verwijderd.
Ik zit nu een beetje op de tekst van mijn nederlandstalige versie te werken. Wat is er ondertussen veel veranderd: de italiaanstalige bevalt mij heel wat meer qua lay-out, maar is ook ietwat kompleter. De engelstalige is grotendeels conform aan de italiaanstalige.
En hoevele gedachten en ook wat andere verworven kennis zouden er aan toegevoegd kunnen worden. Zal ik dit ook wel doen?
Wie weet of ik dit al begin 2012 zal doen, d.w.z. mijn nederlandse versie via lulu.com uitgeven...?
En wie weet met welke veranderingen?
Lezers van mijn blog: ik zit hier langzaamaan tekst en foto's uit mijn blog te verwijderen. Dus: wie er nog uit wil lezen, zal er snel bij …
Lezers van mijn blog: ik zit hier langzaamaan tekst en foto's uit mijn blog te verwijderen.
Dus:
wie er nog uit wil lezen, zal er snel bij moeten zijn, want ik overweeg ook zo ongeveer bijna alle tekst uit dit blog weg te halen.
Wie zich in de materie wil verdiepen, kan daarvoor zijn eigen intellect ook wel gebruiken.
Ik zit er al een poosje over te denken mijn nederlandstalige boek, waarvan het contract bij de uitgever eind van dit jaar verloopt - na drie…
Ik zit er al een poosje over te denken mijn nederlandstalige boek, waarvan het contract bij de uitgever eind van dit jaar verloopt - na drie jaar - uit de handel te halen en het daarna voor eigen rekening bij lulu.com uit te geven, waardoor het daarna alleen nog maar via de bol.com en lulu-site verkrijgbaar zal zijn.
Wie weet...
Zeker zal ik er dan de taalfouten en lay-out van veranderen.
We zien nog wel.
Hiermee de beste wensen aan allen voor het Nieuwe Jaar! Ik heb gisteren de uitnodiging ontvangen om op 5 en 6 mei 2011 samen met met mijn ex…
Hiermee de beste wensen aan allen voor het Nieuwe Jaar!
Ik heb gisteren de uitnodiging ontvangen om op 5 en 6 mei 2011 samen met met mijn ex-psychiater, dr. Tibaldi, ook te Bolzano (Bozen, in de buurt van Trento) tijdens een soort congres een spreekbeurt te houden over de recovery.
Voor mij ook een herontmoeting met enkele professionals, die ik al tijdens andere congressen heb ontmoet, te Genua en te Milaan.
Gisteren heb ik weer de zelfhulpgroep geleid en ook een vriend ontmoet, die voor mij de engelse versie van mijn verhaal op Lulu.com zal plaatsen, iets wat mij te veel rompslomp, maar ook nogal behoorlijk moeilijk is.
In de afgelopen dagen heb ik weer eens van een moeder, die een dochter met de 'schizofrene' problematiek heeft, informatie gehad over bepaalde gedragingen, die duidelijk wijzen op een 'weinig van zichzelf eisen' van de kant van de dochter, maar ook op een 'aan bijna alles toegeven' van de kant van de moeder.
Zal dit alleen typisch zijn binnen de italiaanse cultuur, waar velen die thuis bijna alles voorgeschoteld krijgen zo minder bestand zijn tegen de eisen van de maatschappij (waar je zeker niet alles voor je voeten zult vinden, maar ook zelf moet meewerken)?
INFO: Voor wie hier interesse in mocht hebben: hoogstwaarschijnlijk zal de engelstalige versie van mijn genezingsverhaal binnen maart 2011 b…
INFO:
Voor wie hier interesse in mocht hebben:
hoogstwaarschijnlijk zal de engelstalige versie van mijn genezingsverhaal binnen maart 2011 bij Lulu.com onder mijn echte naam verschijnen.
Verder is de engelstalige versie van het psychiatrieartikel, dat ik samen met mijn (ex-)psychiater dr. G. Tibaldi heb opgesteld, al recent naar de redactie van het tijdschrift Psychosis gestuurd.
Af en toe herneem ik de lectuur van de laatste hoofdstukken uit het al elders, meermaals hier genoemde boek van Harold Searles ('Collected P…
Af en toe herneem ik de lectuur van de laatste hoofdstukken uit het al elders, meermaals hier genoemde boek van Harold Searles ('Collected Papers on Schizophrenia and related subjects').
Zo heb ik in de afgelopen dagen met interesse hoofdstuk 16, over de 'oorzaak van de angst in de paranoide schizofrenie' gelezen.
Wat dit 16e hoofdstuk betreft heb ik tijdens mijn speech te Milaan, tijdens het Derde nationale Congres voor stemmenhoorders, ook duidelijk gezegd dat mijn moeder een 'zwak' Ik had, argument dat trouwens verschillende personen die toen contact met mij zochten hebben aangehaald, waaronder een neuropsychiater voor kinderen, een psychiatrische hulpdeskundige (die zelf ook een moeder met deze karakteristieken had) en een moeder van een jonge man met deze 'schizofrene' problematiek (die mij, op haar beurt, om voorbeelden van gedrag van mijn moeder vroeg, omdat zij zichzelf in deze definitie wel kon herkennen).
Familiesituaties, dynamieken en karakteristieken, die mij steeds duidelijker worden des te meer ik bepaalde vakliteratuur lees.
Een andere gedachte, die ook al meermaals bij mij is opgekomen is de volgende:
Searles schrijft in dit hoofdstuk ook over de karakteristieke 'wantrouwigheid' van de 'schizofrene' persoon.
Daar ik ook nogal overtuigd ben van het generationele doorgeven van gedragspatronen zoals uit de toepassingen van de hechtingstheorie duidelijk wordt:
mijn vader was van 'nature', van 'karakter' nogal wantrouwig en deze karakteristiek van hém schoot mij ook al weer te binnen toen mijn zoon al onder zijn eerste jaar 'wantrouwige' gedragingen vertoonde en ik die dus herkende (uiteindelijk ook binnen mijzelf, dus).
Gedragingen van mijn zoon zoals met half open ogen inslapen in de armen van de crèche-verzorgsters, waar mijn zoon tussen zijn 7e en 8e levensmaand aan halve dagen aanwezigheid dààr begon te wennen; gedrag, ook al voor zijn 6e levensmaand, waar het al voldoende was dat ik vlak bij zijn bedje ging staan, circa 5 à 10 minuten lang, opdat hij vanzelf wakker werd, alsof hij zich ook tijdens zijn slaap in een alert-toestand bevond; gedrag in de erop volgende jaren, zodra hij ziek was en ik bepaalde keren alleen met hem in een tweepersoonsbed sliep (*) en hij er zò van kon genieten dat hij automatisch tijdens zijn slaap met zijn arm of been mijn aanwezigheid controlleerde, wat ook op een alert-toestand tijdens zijn slaap wees.
(* = regeling die ik nam omdat mijn man overbezorgd is/was en uiteindelijk niet slaagde juist te reageren tijdens hoge koorts- en andere situaties.)
Maar ook hoofdstuk 17 van Searles (de onvermijdbaarheid van de dood) is voor mij nogal interessant, omdat ik er elementen in terugvind die te maken hebben met het begin van mijn eerste nachtmerrie op mijn 8e jaar (zie hiervoor mijn boek) en verdere elementen van mijn persoonlijke levensverhaal.
Steeds interessante lectuur, dit boek van Searles!
Zaterdag 11 december 2010
Af en toe sta ik er verbaasd van hoe mensen leven... Via mijn ervaringen met de GGZ, nu met af en toe de leiding van de zelfhulpgroep en via…
Af en toe sta ik er verbaasd van hoe mensen leven...
Via mijn ervaringen met de GGZ, nu met af en toe de leiding van de zelfhulpgroep en via vriend X ontdek ik af en toe zulke dingen.
Zo leer ik een man van ongeveer mijn leeftijd kennen, die altijd met zijn ouders heeft samen gewoond en nu, sinds het overlijden van zijn ouders een paar jaar geleden 'stemmen' begint te horen. Hij is er niet - nooit - aan gewend alleen te zijn!
Vriend Y, vriend van X, is nu 36 jaar oud en heeft zijn ervaringen met zijn allereerste baantje binnen een soort GGZ-organisatie. Ik hoorde hem zeggen dat 'dit nu niet echt het mooiste werk is dat hij zich kon voorstellen'! [Zijn eerste werk op die leeftijd ... en wat voor verwachtingen heeft hij desbetreffend? ...?]
Eist deze man ooit iets van zichzelf?
Het is dezelfde persoon waarover ik schreef dat hij enorm vaak met ongewassen, erg vet haar rond liep. De afgelopen week heb ik van hem gehoord dat ook hij nooit alleen is geweest, thuis of elders op reis!
Om nu een vergelijking te trekken haal ik alleen maar het voorbeeld van mijn zoon aan (ervaring die toch zeker tegen noordeuropese ervaringen af kan steken): op zijn 20° jaar is hij twee weken alleen in huis geweest, zoals ook op zijn 21° jaar, terwijl mijn man en ik met andere mensen binnen Italie toerden. Verder is hij al meermaals (4 of 5 keer) zo'n 8 dagen alleen thuis geweest terwijl wij op Sicilie waren. Ook heeft hij al alleen gereisd.
Deze bovengenoemde en andere personen wordt eigenlijk alles 'ontnomen', geloof ik, om zelf een beetje ruggegraat of karakter te vormen. Zoals hun ouders hun vaak nooit gelegenheden boden eindigen zij er persoonlijk ook mee nooit iets van hunzelf te eisen.
Soortgelijke ervaringen heb ik ook binnen de therapeutische gemeenschap opgemerkt!
ervaringen binnen de zelfhulpgroep