Leef je leven (gedicht)

Leef je leven en blijf vooral ten opzichte van jezelf correct.Uiteindelijk heeft jhe standvastigheid, je eerlijkheid dit verwekt.
Wat je diep in jezelf al zolang voelde en zeker wist :
"Zo hoort het niet meiske" je hebt al te lang liefde gemist.
Met liefde bedoel ik genegenheid, vriendschap, geborgenheid,
vrolijkheid, het samenleven in vrede en in al zijn verscheidenheid,
mekaar steunend en helpend in alle omstandigheden,
niet alleen alles moeten verwerken en beoordelen zoals in 't verleden.
Soms ben ik een dwaas, romanisch klein meisje en kijk
met droomogen om me heen, glimlachend en zo rijk
aan genieten van de lieftallige schoonheid om me heen,
in mezelf gekeerd, m'n gedachten vliedend, ontek ik dat ik ween:
om het ongelukkige kleine ding dat ik diep heb teleurgesteld.
Die spontane 'spring-in-'t-veld', die me steeds haar wensen heeft verteld.
Dat zeer goed wist wat het wilde en wou verwezenlijkt zien.
Dat komt nu terug tevoorschijn, vrij en gelukkig misschien.
Dat kleine droomstertje groeide tot een welbewuste vrouw;
Met toch dat kinderlijke, zuivere, als de glinsterende ochtenddauw:
sprankelend en glinsterend; eigenlijk doet het me in bewondering staan:
de weg die dat dagdroomstertje door het leven, dansend, is gegaan.
Die onberoerde kunstenaarsziel, die altijd onder de oppervlakte leefde;
wars van hardheid, realiteit en om pure schoonheid beefde.
Begraven en bedolven onder het harde pantser van gejaag en gewin...
Nu, eindelijk het licht ziende, zingend en lachend : ik overwin !
De keuze is gemaakt, alle wispelturigheid, wikken en wegen gestaakt...
Moeilijk vol te houden, aan alle geestelijke wilskracht verzaakt.
Hoe gretig dat paar oude schoenen ook naar me wenkt : vecht !
Er is nu een andere taak op hoger niveau voor me weggelegd.
Ingrid
6.09.2000
Geschreven in mijn tijd van innerlijke strijd, disharmonie en groeiend naar innerlijke rust en harmonie...




















