Lieve groetjes .

Ik wens aan alle lieve blog vrienden fijne paasdagen toe .
Ik bedank jullie voor de vele  lieve groetjes in mijn gastenboek
en hoop je spoedig te kunnen antwoorden ,moet morgen terug onder narcose
zo zal het nog wel eventjes duren  voor ik weer de oude ben ,en ik terug op de blog kom.

De lente heeft de mooiste kledij

Bloemenknopjes pas ontloken

Sieren haar in wit blauw  geel

en groen allerlei

Wollige schapen lammenvachtjes

Gedrapeerd om haar frisgroene

Lijf

Maken de lente tot het mooiste

Wijveke die er bestaat

Lente is een Vrouw

Een jonge vrouw

Vol mooie zoete beloften

Wij drinken haar

Als was 't zuiverst water

Van een bron

Bezie, ruik en smaak haar

Laat ze je gedachten

En zinnen beroven

Want ooit is ook deze lente

Eens voorgoed  voorbij.

Het leven kan ook mooi zijn

Als je al je frustraties op een rijtje zet

Als je weet dat het gras

Bij anderen niet groener ziet

Dan doe je blij

Je eigen gras weer al

Er is veel waar je misnoegd over kan zijn

Maar er is veel meer

Waar je dankbaar voor kan zijn

Liefde krijg je pas als jij

Zelf veel liefde kan geven

En is liefde niet

Waar alles in het leven

Om draaitJ.d.Z.

Mijn gedachten zijn vandaag in het bijzonder bij de kinderen en begeleiders  die hun leven lieten
bij het verschrikkelijke ongeval in Zwitserland.  het verdriet en pijn bij hun ouders, broertjes  zusjes en familie.Ik bid en hoop dat ze met mekaar een beetje troost zullen vinden


De angst ,het verdriet en pijn,
onvervuld verlangen,
zal het ooit weer anders zijn

De val,het zakken en dalen,
mooie gedachten aan het verleden.
Grillige visie voor het heden,
waarom zo'n zware tol betalen.

De vrede ,een stilte en rust,
nog 1keer even.
Een glimp zien van leven,
wordt snel het vuur geblust.

Beleef 

Elke nieuwe dag

Die je krijgt

Liefst heel diep en intens

Ook al ken je het verdriet

Het geluk verlaat je niet

Je zorg om anderen is je beste borg

Wat je ook geeft

Je krijgt het driedubbel terug

Je dank daarvoor

Is groter en beter

Dan de beste wens.

Niet 

Iedere morgen is er een gouden zon

Het grijze van de mist

Verbergt het mooie zicht

Troosteloos

Staan de bomen net als ik

Voor zich uit te staren

Ik voel de smart ,de pijn en de onzekerheid

Van een bericht

Mijn zichtbare wereld

Treurt met mij mee

Net of de mist nu juist hier zijn plaats koos

Om aan te tonen

Dat er niet iedere morgen

Een dag vol zon zou komen

Moeder

Ben en blijf je ,je hele leven lang

Ook al zijn zij reeds lang uitgevlogen

En hebben zij hun eigen nest gebouwd

Ook voor hen is het levenslang

Ook hun kinderen

Leren het vliegen aan

Gaan op de duur op eigen benen staan

Als moeder denk je dan heel even

God waar is de tijd gebleven

Dat moeder het hen leerde

Hun eerste stap te zetten

Voor het eerst maar dan

Voor gans hun levenJ.d.Z.

Alleen
Het wenen van geluk vergeet je niet
Want wenen van verdriet
Doe je als je een liefste vriend verliest

Het verloren gevoel
Een liefde zonder doel
Is geen liefde meer
enkel zelf medelij
Met de vraag  wat word het nu met mij.
Wij hebben altijd alles samen gedaan
En plots
Moet ik alleen verder gaan.

Gelukkig zijn

Een handje vol gedachten in je brein

Al is je brein veel te klein

Om echt te weten wat geluk zou zijn

Is het blij zijn

Als je morgen weer ontwaakt

Of

Hou ik het bij de volle maan die nu schijnt

En die beloftevol me toe lacht

Zo dat elke ster verdwijnt

Geluk is een moment

Die te vlug voorbij gaat

Het duurt een hele tijd

Voor je weet

Dat jij zelf dat geluk bent

Die het diep in jezelf

Overal mee draagt.

Wat een weer

Het is me er één om weer maar in je bed te kruipen

Regen ,sneeuw en een gure wind

              Daarbuiten

Weg is de geur van lentedagen

Natte sneeuwvlokken druipen

Dwarrelend door de wind

           Op natte daken

Een maartse buiendag

Wordt zoiets wel ooit genoemd

           Echt een dag

Om er je ongenoegen

           Over te uiten.

Bloemen dansen
bomen zwieren
op de zachte bries

Vogels fluiten
en vlinders fladderen
door 't ochtendlicht

De zon schijnt,
ik geniet van 't pure
Het zoemt lente vandaag.

Het is bijna Pasen  en nu moet ik er weer aan terug denken  hoe het vroeger was. Bij het begin van de vasten werd op iedere hoek van de straat een kruis geplant en daar werd dan iedere dag avonds een rozenhoedje gebeden en enkele liedjes gezongen  en iedereen die kon moest er naartoe  .Er stond ook een bloemetje voor en het werd goed onderhouden  .Op goede vrijdag kwamen dan allen bijeen in processie naar de kerk  en daar werd dan de kruisweg gehouden ,  dan waren het nog maar 2dagen voor het Pasen was.

.

Lente

Dit heb ik als ik buiten loop
dan krijg ik een vreemd gevoel van hoop
het geeft ons allemaal een beetje moed
hopend, het komt allemaal goed
het nieuwe leven om je heen
een veulentje, nog wankel op de been
lammetjes die dartelen in het gras
en kleine eendjes zwemmend in de plas
Al dat nieuwe leven maakt een beetje goed
om wat al die ellende met je doet
want soms ben ik best een beetje overstuur
en dan maak ik een wandeling door de natuur
en vooral in de lente maakt dat mij blij
dan voel ik mij heerlijk, dan voel ik mij vrij.

.

.

Het geluid,

Van de winter wordt minder hard

Als de aarde onder je voeten weer openbarst

Je ziet het jonge groen van de bloemen weer staan

Het wintergeluid van krakende takken

Hoor je nu niet meer

Het stille begin van lenteleven is gestart

Straks zien wij weer al die

Mooie voorjaarsbloemen

Opengaan .

Vandaag was het breicafé  en dan word er zowat over van alles gepraat . Breisteken aangeleerd of enkele techniekjes uitgewisseld die gemakkelijker zijn voor een patroontje te maken.  Zo vroeg men of er iemand een haaknaald bij zich had ,om wat gebreide delen aan elkaar te zetten.  Plotseling kwam er een mevrouw met een  houten schuifdoosje tevoorschijn  met haaknaalden  in. Dan kwamen de herinneringen van vroeger uit mijn jeugd  weer in mijn gedachten .  Het was het griffeldoosje .  we hebben onze eerste lettertjes en  woordjes op een lei geschreven met een griffel.  Eerst was er de stenen lei  ,en later de kartonnen. We hadden ook een klein rond doosje met een sponsje in, dat regelmatig werd nat gemaakt  om onze lei af te vegen.  Soms vergaten we ons sponsje thuis  en dan werd een natte vinger of mouw van onze schort gebruikt. Daar was ons ma niet zo gelukkig mee, want die schort moest voor een ganse week dienen . Enkele jaren later kwam het schrift en de potlood  vergezelt van gom en slijper , en zo  werd de lei verleden tijd . Het was een hele vooruitgang  en het houten schuifdoosje werd vervangen  door stoffen pennenzakjes , en bij  sinterklaas  of communie  kon je al eens een heel mooi gekleurde pennenzak(posche) krijgen vol met kleurpotloden  potlood  gom en slijper.  Nog een tijdje later kwam de inktpot en pen  hun intrede doen.  Zo heeft het jaren geduurd    en nu de pc , mijn kleinkinderen kunnen al typen van in de het 1^ste leerjaar ,maar mooi schrijven  …. Helaas .