avond groetjes .

Nog even

Genieten van de laatste zonnestralen

Zeer ijle

Priemend door de ochtendmist

Geeft ze lauw haar warmte weer

Het is nog even genieten

Kuierend ritselend tussen de bladeren

Die de bomen hebben verlaten

Terug denkend hoe het allemaal begon

Het najaar stuurt zijn laatste

Mooie dagen naar ons toe

Maar het wordt ook zo stilaan moe

Voor ze het zelf al wist

Gaan wij langzaam naar de

Hoe mooi

Is’t leven door een roze bril bekeken

Als je de gekartelde randjes

Er van hebt glad gestreken

ijle woorden

Zijn als blaadjes naast mij gegleden

Ik ben ook maar een mens

Die vergelijken kan

Er het beste van te nemen

Van dingen waar ik mee leven kan

Plichten wegen

Beter is het mogen

Dingen doen zomaar uit vrije wilJ.d.Z.

Een tikkeltje

Een tikkeltje zomer ,

Een tikkeltje Herfst

Een tikkeltje zon

Een tikkeltje regen

De Herfst op zijn best

Net als de zomer werden wij lomer

Toen de herfst begon

Wij suften heel even

Heel even weer wennen

Aan die verandering in de natuur

We weten alleen

Dat nu , nu de zomer langzaam sterft

De aarde de zaden

Zonder mensenhanden

Dankbaar ontvangt , hen beschermt

Met bontgekleurde bladeren

Dik staat te verwennen

Opdat ze zonder schade

Zonder vrees voor de winter die er volgt

Weer zullen kiemen  in de lenteJ.d.Z.

Najaar

Wind en regen

Langs hoeken en langs wegen

Bladeren die in kringetjes dansen

De kruinen van de bomen

Worden als maar lichter

Ze worden door de wind

Bewogen en gebogen

Al wat niet vast meer zit

Word er in een beweging afgerukt

De zomerpracht en praal

Is gevlogen

Het is de herfst gelukt

Ruw maar warm zijn intrede te doen

Laat ons wat noten kraken

Rustig in ons huis

Om even na te denken

Wat voor goeds

De voorbije zomer

Ons wel brachtJ.d.Z.

Dromen

zijn verlangens ,hersenspinsels

Een foto van kleurenpixels

Het is wel goed

Dat je even dromen kan

De realiteit daar schrik je van

Je weet heel goed wat je doet

Laat je dromen maar varen

Dat is alsof je een stukje jeugd wil bewaren

Je ziet de jeugd van nu

En denkt was ik ook ooit zo cru

Maar ik ben zeker

Dat er steeds iemand is die naast jou wandelt

Noem het een engel of een vriend

Dat is de manier waarop jij handelt

Diegene die met jou meegaat

Is ook die

Die je dromen doet en je behoedJ.d.Z.

Er zijn

Zoveel kleine dingen

Waar een mens naar verlangen kan

Verlangen

Een woord die uit negen kleine lettertjes bestaat

Is het dat dan dat ons gelukkig maken kan

Neen

Want eens dat dat bevredigd wordt

Verlang je steeds dat ietsje meer

Vandaag kreeg je een vinger

En morgen tracht je al naar de arm

Tevreden zijn met wat je krijgt

Is dat dan gelukkig zijn

Ik weet het echt niet

Alleen dat woord verlangen kan je niet uit je gedachten bannen

Je tracht steeds naar iets dat je niet kopen kan

Stop je verlangen verberg het

Onder gelijk welke naam

Geef zelf wat je geven kan

Geven is nog altijd dat ietsje meer

Dan dat stom verlangen naar wat je niet krijgen kanJ.d.Z.

< Wie met een goed hart kan geven...Daarin zit geluk en tevredenheid verweven.

Mist 

Mist in mijn gedachten

Mistig in mijn hart

En mist die ‘s morgens bij de beemden hoort

Mistig zijn mijn gedachten

Mist is in mijn hart

Mist die dwalend vanuit zee

Zich een weg boort

Langs huizen ,straten door bomen heen

Niks of niemand houd hem tegen

Mistig dwalen

Langs verlaten wegen

Om ademloos even adem te halen

Tot de zon weer scheen

En alle mist verdweenJ.D.Z.

Vriendschap,

Is vrij zijn

En toch een stukje van je leven

Met hen delen

Vriendschap is blij met hen zijn

Als ze mooie belevenissen

Met jou willen delen

Vriendschap

Is ook meebeleven

Als ze pijn of zorgen hebben

Als ze plots en onverwacht

Alleen komen te staan

En wat verwezen achter blijven

Vriendschap

Is proberen raad te geven

Ook als ze die raad in de wind slaan

Vriendschap

Is blijven geloven

In de mildheid van een vriendJ.d.Z.

Geef mij maar

Mijn huisje in mijn straat

Het is hier heerlijk rustig stil

En mijn buren zijn nog niet zo kwaad

Als het om wat hulp eens gaat

Ik hoef het maar te vragen

Dat laatste ligt wel moeilijk voor mij

Dat woord

Vind ik nooit en in mijn agenda staat dat er niet bij

Ik vind het beter als het kan

Zelf al mijn lasten te dragen

Door af en toe een oogje dicht te knijpen

Echt waar bij het ouder worden kan je dat

Spanningen

Die liggen hier niet voor het grijpen

Wij leven rustig naast elkaar

‘s Ochtends

Als de nacht de dag ontwaard

Als grijze nevels

Handen zijn die naar elkaar grijpen

Elkaar missen op een haar

Voor de zon

Dit alles doet verdwijnen

Voel je de stilte

Van het oneindig verlangen

Dag en nacht

Ze zien elkaar

Maar zullen nooit

Samen gaan

< Tussen nacht en dag zijn er nevels ,die beide nooit hebben verdrongen >J.D.Z.

Als je heel goed luistert 

Hoor je hoe de regen fluistert

Wees stil  en er komt een zonneschijn

Je hoort dan het ritme waarop de duiveltjes aan het dansen zijn

Zie je ze niet

Die fonkelende drupjes

Duiveltjes die dansen

Op die toonladder van zonneschijn

Zij pinkelen ,zij tinkelen

Het moet daar echt wel kermis zijn

Kort , maar wel heel krachtig

Tot die zonneschijn verdween

Toen was er alleen maar

Het gezeur van regen

Die echt wat al te zwaar ging wegen

Het zal alleen maar mijn verbeelding zijn geweest

Te veel regen is nooit een zegen

Alleen de duivel die viert feestJ.d.Z.