avondgroetjes.

Kinderdromen

Zijn al heel lang vervlogen

Ik heb er nog ,soms hele mooie

Het zijn alleen geen kinderdromen meer

Het zijn er zoals elke mens die kent

Ooit nog een te worden verwent

Gewoon een stem die vraagt

Heb jij goed geslapen deze nacht

Iemand die met mij

De hele dag doorbrengt

Mij aan het lachen maakt

Iemand die nooit boos wordt

Als ik mij al eens nukkig gedraag

Ach ja een mens mag al eens dromen toch

Al zijn het al lang geen kinderdromen meer

Dromen over de toekomst

Doe ik nogJ.d.Z.

Ach ,weet je

Het leven gaat gewoon zijn gangetje

Wij glijden de dagen in en uit

Veel te vlug

Dat weet je

Er is niks dat het leven tegen houd

Wij gaan gewoon ons gangetje

Elke dag een stapje vooruit

Aarzelend af en toe

Ook dat weet jij

Wat wij doen gaat niet meer zo vlug

Met de zware last der jaren

Die elk van ons meedragen

Op de rugJ.d.Z.

De eerste meidag

Lelietjes van Dalen zijn er nog niet

Ho jawel je kan ze kopen

Maar die zijn zo verschrikkelijk duur

De meiklokjes

Je ziet het groen wel staan

Maar bloeien

Zal wel later zijn

Zoals met alles in de natuur

Het is net of die weet

En meewerkt

Aan de terugval van de economie

Die wereldwijd

En overal heerst

Een mens zou er echt neerslachtig

Van worden

Als je alleen maar luistert

Naar een pessimist

zien wij de vreugde niet

Die heel langzaam binnensluipt

Wij voelen dit nog niet

Omdat die koude noorden wind alles verkilt

Zo dat onze neus steeds druipt

Ik geef de hoop nooit op

Tussen droogte , koude en af en toe wat nat

Spaarzaam zijn met wat de regen ons al bracht

Kan je gebruiken om planten tussenin

Wat water te gevenJ.d.Z.

De lente heeft de mooiste kledij

Bloemenknopjes pas ontloken

Sieren haar in wit blauw  geel

en groen allerlei

Wollige schapen lammenvachtjes

Gedrapeerd om haar frisgroene

Lijf

Maken de lente tot het mooiste

Wijveke die er bestaat

Lente is een Vrouw

Een jonge vrouw

Vol mooie zoete beloften

Wij drinken haar

Als was 't zuiverst water

Van een bron

Bezie, ruik en smaak haar

Laat ze je gedachten

En zinnen beroven

Want ooit is ook deze lente

Eens voorgoed  voorbij.

Ach weet je

De Lente ,hij is er weer voor een keertje

Je merkt het ten allen kant

De lente is in het land

Ik zag al paarden bloemen en ook madeliefjes staan

Weelderig tussen het groen

De Hyacinten verspreiden een heerlijk parfum

De nog eerst zo kale struiken

Krijgen weer groene blaadjes en dat is van doen

Nog een beetje

En je ziet de bloempjes

Weer schitteren volledig in hun hum

Lieflijk en vol hoop op leven

Is die beginnende lente wel

Dit alles maakt mij blij

Bij al mijn oude lentes

Tel ik er een nieuwe bijJ.d.Z.

Knuffels,

zijn de buffers van het leven

Het zijn zij die ons weer recht op doen staan

Na pijn en smart

Die elk mens al heeft gehad

Een spontane, warme knuffel

Zomaar op het onverwachts gegeven

Doen je weer glimlachen naar het leven

Bedankt en allen die met mij meeleven

Je weet niet half hoe goed dat doet

Zo een knuffel te krijgen

Daarom dat ik die ook door ga geven

Aan allen die naar en knuffel verlangen

Nadien blijft er een glimlach

Om je lippen hangenJ.d.Z.

Een nieuwe week die start

Tellen wij echt de dagen Maandag,

??

Nee dat denk ik niet

Ik moet het vaak aan de kalender vragen

Welke dag zijn wij vandaag

Moet ik nu wel of niet

Mijn afval buiten dragen

Dat ophalen gebeurd stipt

Met om de veertien dagen een

Op haalbeurt

Ja ,ik weet het eigenlijk wel

Het is maar voor de zekerheid

Dat ik steeds naar de kalender kijk

Nu was het de blauwe zak

Gevuld met blikjes

Plastiek en drankbrikjesJ.d.Z.

Lentekriebels,

Je hebt ze of je hebt ze niet

Het is alleen van het goeie weer dat ik geniet

Een dagje zon en dan weer regen

Dat steekt na die vrieskou ook rap tegen

Jaaaa

Ik weet het , het zijn Aprilse grillen

Maar het is niet dat

Wat wij zouden willen

Het is alleen dat ongeduldig van ons zijn

Na zo een lange grauwe , sneeuwwitte winter

Dat ik en anderen

Verlangen naar wat warme

zonneschijnJ.d.Z.

Je bent er al

Zonder dat je weet dat je al gaat

Je eigenste en enigste pad

Je bewandeld het

Zonder te weten waar je naartoe zal gaan

Jong en onwetend

denk je , Ik doe mijn eigen zin

Je vergeet alleen

Dat niet jij kan kiezen

Dat heeft je eigen pad al lang voor jou gedaan

Je volgt blind

Wat je eigen pad voor je vind

Elk pad is onbegaan

Van de dag dat je

geboren bent

Je kan alleen je eigen stempel er op drukken

Maar ook dat heeft je eigen pad al voor jou gedaan

Het enige dat je nooit vooraf weet

Waar je pad je morgen naar toe leid

Dus volg je pad als was het samen met de wind

Het is je eigen pad die je steeds terug vind

Al weet je nooit waar je dat brengen zalJ.d.Z.

Ik Ben er bij

Jochei,jochei

Om samen met jullie

Deze mooie lentedag te begroeten

Ik hoorde deze morgen

De vogeltjes fluiten daarbuiten

Overvolle bloemen pracht

Het is daar dat ik op wacht

Dan pas zal ik echt geloven

Die lange koude winter is voorbij.

Geniet van deze dag en van de zon die straalt en lacht .

Een nieuwe Lente

Het blijft zo steevast koud

En er is niemand die daarvan houd

Je merkt nauwelijks dat de lente al begon

Des morgens ligt er een pelletje ijs op het water

Je voelt alleen die kille noorden wind

Nog niks van die ontluikende aarde

Die je anders ruiken kon

Zon en wind drogen

Die tot een verharde kluit

Wat ik me afvraag ,staan er al bloesems

Op het voorjaarsfruit??

Daarvoor is het nu toch veel te koud

Komen zal de Lente ooit

Of er overvloedig vruchten zullen zijn

Dat blijft een vraag

Herinneringen,

Zijn stukjes van je leven

Die aan je ziel blijven kleven

Iets ,een kleinigheid

Van nu doet je er aan terugdenken

Je beleeft weer ,die vreugde ,

Die pijn , het zalige gevoel

Dat je toen ook had

Jij en jij alleen

Hebt elke herinnering

Diep in je binnenste op geslagen

Af en toe heb je er een nodig

Die je moed geven

Om op een dag als vandaag

Je helpen je leven te dragenJ.d.Z.

Veel te vroeg

Victorie al gekraaid

Die winter wil nog even worden geaaid

Die lentebloesem krijgen wij

Zeker en vast in de maand mei

De mooiste maand van het jaar

Toch voel ik mij blij

Al komt de winter weer nabij

Door alle vriendschap rondom mij

Het enige woord

Dat nu in mijn gedachten sluipt

Is dankbaar zijn

Voor alle goeds die ik steeds weer ontmoeten mag

Ik leef met de dag

Koude winter kan mij echt niet deren

Als vrienden zoveel om me geven

Ik zal nooit genoeg kunnen doen

Om hen hetzelfde terug te kunnen geven

jullie zijn echt vrienden

Waar ik alleen mijn dankbaarheid

Aan kan geven J.d.Z.

De weg

Die wij nog moeten gaan

Niemand kan voorspellen

Wie ons daarop zal vergezellen

Elke dag die komt

Is anders dan diegene

Die je nog in je herinnering hebt

Elke dag die wegvliegt

Neemt een stukje van je leven mee

Geniet

Van alles wat je hoort en ziet

Vredig zijn de dagen dan

En echt van belang

Spijtig voor de zoeker

Die geen thuis vinden kan

thuis daar ben je pas

Als je vrede met je zelf aanvaarden kan

Wie nooit tevreden is met wat hij heeft

Is en blijft een zoeker

Naar wat hij misschien nooit krijgen zal J.d.Z.