Op 20 maart begint de lente

De eeuwige dingen dezer aarde zijn onrustig: lente, zomer, herfst en winter, dag en nacht. Hoe graag kwamen de jaargetijden op aar­de en hoe rustig wachtte ieder jaargetijde tot het zijn beurt was om te verschijnen! Maar nu zijn de jaargetijden onrustig; als dieren, die onrustig zijn voor een aardbeving, zo is de hele natuur onrustig. Er is geen vertrouwelijkheid meer tussen de jaargetijden. Stukken lente steken in de winter en de winter drijft een stuk koude en ijs in de zomer. De jaargetijden wantrouwen elkaar. Het voorjaar aarzelt om te komen. Hoe lang moest de winter wachten voor hij mocht gaan, maar dan verschijnt het voorjaar plotseling, als iemand die wil doen vergeten dat hij te laat kwam, heviger dan anders en alles in bezit nemend.

vrij naar M. PICARD, 'De vlucht voor God'

In het voorjaar, wanneer de natuur tot leven komt, kan je er niet naast kijken. Prachtige bloesems sieren het straatbeeld. De bijen zwermen van bloem tot bloem om zichzelf en hun kolonie te voorzien van honing. Tegelijk zorgen ze voor de bevruchting van de appelbloesems, en dus voor de appeloogst.

'n Gele krokus en een witte hyacint
Stonden te vrijen op een plekkie uit de wind
Ze waren gelukkig, zo blij als een kind
Hij zoende die krokus en zij de hyacint

Hij wilde haar trouwen, die witte hyacint
En ging naar d'r vader om de hand van dat kind
Pa wilde niet weten, dat zijn kind werd bemind
En hij sloeg z'n krokus, z'n bloedeigen kind

En vader zei:
Daar kan niks van kommen, weet wat je begint
Want de kleur van 'n krokus is heel anders als van 'n hyacint
Dat wordt niks als ellende, waar je je ook bevindt
Maar alle geliefden slaan die raad in de wind

Ze trouwden heel stiekem en ze kregen 'n kind
Dat leek op 'n krokus en op 'n hyacint
En alle bollen negeerden de familie hyacint
Maar ach, die hadden daar geen oog voor, want je weet:
Liefde maakt blind

Toen, toen kwam er een expositie 'Van narcis tot hyacint'
Ons echtpaar, dat schreef gelijk in en natuurlijk ook voor hun kind
En kijk, dat kreeg nou als beloning 'n krans met 'n lint
Vanwege z'n stamboom en z'n originele kind

Tekst: Tom Manders

De lente heeft de mooiste kledij

Bloemenknopjes pas ontloken

Sieren haar in wit blauw  geel

en groen allerlei

Wollige schapen lammenvachtjes

Gedrapeerd om haar frisgroene Lijf

Maken de lente tot het mooiste

Wijveke die er bestaat

Lente is een Vrouw, een jonge vrouw

Vol mooie zoete beloften

Wij drinken haar

Als was 't zuiverst water van een bron

Bekijk, ruik en smaak haar

Laat ze je gedachten

En zinnen beroven

Want ooit is ook deze lente

Eens voorgoed  voorbij.

t Go vriezen

Zei Peetje Houtekloet

We ‘t en  doet zei  van den berg

‘t Zal snieen

En vrie erg

Een tekstje uit mijn kinderjaren

De vogeltjes zijn nu al hun nestjes aan het garen

Als het straks gaat vriezen

Zullen ze zitten kniezen

Al beschermen hun veertjes hen wel tegen de kou

Ze zingen nu , ik hou van jou

Straks zitten ze weer in drommen dicht bijeen

En vragen wij

Mooie vogeltjes waar zijn jullie nu heenJ.d.Z.

Oma’s Natuurgeneesmiddel.

Ja ons oma had nog een echt gezondheids middel!! Oma leert het kleinkind over haar praktische ervaring...en: "Voor een betere vertering drink ik bier, voor het geval dat ik geen honger heb drink ik witte wijn, bij lage bloeddruk rode wijn, bij hoge bloeddruk cognac, en wanneer ik verkouden ben, neem ik Slivovitz." "En wanneer drinkt u water?" "Zo een zware ziekte had ik nog niet!

Zij

Hebben eindeloze vragen

Met waarom ..

Ze zijn niet dom

En willen alles weten

Zeg dus nooit zomaar daarom

beantwoord hun vragen

Met woorden die ze in hun hoofdje kunnen dragen

Er komt ooit een tijd dat ze stoppen met vragen

Heb jij altijd eerlijk antwoord gegeven

Dan heb je geen klagen

Het is heerlijk

Al die kindervragenJ.d.Z.

Het Voorjaar 

De bloemetjes,de vogeltjes

Het leven begint weer in de tuin

De hoop komt weer tot leven

De lente is er bijna

En wij ,wij krijgen de kriebels in ons lijf

Door dat lentegevoel

Ook wij willen weer naar buiten

Nu de vogeltjes gaan fluiten

Ja het is waar

Het lentegevoel is daarJ.d.Z. 

“ Het is nog even wachten toch trachten wij er al naar “

Hondstrouw,

Zou het voor dat eten zijn van jou

Of de snoepjes die hij zo graag wou

Jij geeft hem een kusje en je krijgt een likje weer

Dat is hondstrouw

Voor een kusje van jou ,geef ik mijn hart aan jou

Dat is honden trouw

Bij een mens steekt het niet altijd zo nauwJ.d.Z.