Zaterdag 5 februari 2011
jeugdherinneringen


Er gebeurde nog vele kleine ongelukjes, hoe kan het ook anders in zo een groot gezin. Ik heb nog een paar tanden verloren tijdens een zangstonde, die ik hield voor m'n broertje in de kinderwagen.Ik stond in groot ornaat op een houten kist te zingen ondertussen goed schommelen met de kinderwagen . plots kipte de kist om en ik met mijn gezicht tegen de grond. Toen was er plots een heel zangkoor want ik bloedde uit mijn mond en iedereen in de omtrek schreeuwde in paniek. Ook de kleine in de kinderwagen , al wist hij niet waarom! niks ergs alleen enkele tanden minder. Die zijn toch nog terug gekomen . Er zijn zowat allerlei voorvalletjes geweest ik herinner mij het beste diegene die met mij iets te maken hadden. Op een dag was ik aan m'n school breiwerk bezig ( in die tijd hadden de breinaalden nog geen bolletjes aan het uiteinde, en dan staken ze er van die kurken stoppen op), natuurlijk is er altijd iemand die zo een kurk kan gebruiken en dan moest je het zonder doen. Dat was niet zo erg zolang er niemand in de buurt kwam want zonder kurken waren die priemen vlijmscherp dat weet ik nu ! Ik had zowat alle steken laten vallen en wou ma haar hulp inroepen maar die was samen met pa de geitenstal aan 't uitmesten. We hadden in die tijd een geit, varkens , konijnen en kippen voor ons eigen gebruik. De geit voorzag ons van verse melk en dat scheelde al heel wat in de portemonnee van ma . Maar om terug te komen op dat broddelwerk want zo heette dat toen. Ik ging de stal binnen en riep met volle stem op ma .Daardoor verschoot pa zich hij draaide zich in een oogwenk om , en ik stond te zwaaien met mijn scherpe priem, natuurlijk in het achterwerk van pa ! Een GIL!! en een patat tegen mijn oren.Toen heb ik voor de eerste keer pa z'n blote bips gezien.want zijn broek ging zo snel omlaag om te kijken hoe groot de schade was.Ma heeft er dan maar wat mercurochroom op gedaan. Ik heb wat op mijn knieën gezeten het was waarschijnlijk niet voor de verwondingen, maar ik had iets bloots gezien en dat mocht toen nog niet. Als ik wat ouder geweest was , moest ik zeker gaan biechten om terug op een goed blaadje te staan bij O.L. Heer en zeker bij pa . Zo ging het in de vijftiger jaren. We hadden toch ook veel pret met elkaar en als we het zelf niet meer wisten hielp ma ons ermee, maar dat is voor de volgende keer.



























1 reactie op dit bericht
Boeiend lieve Lisette
Blogmaatje - Franciscus/Ton
Eindelijk.......
