Naar de inhoud

herinneringen aan zoveel mooie dingen

akke.beakke.be

Image and video hosting by TinyPic.

Lieve weekend groetjes

Image Hosted by ImageShack.us
Eindelijk gaat het lente worden , want ik heb vandaag de eerste zwaluwen gezien, het waren er nog maar enkele , maar het is toch al een heerlijk begin. Het was prachtig weer en ik heb een lange wandeling gemaakt samen met mijn hondje. Het was al zo mooi in de natuur, hier en daar begonnen er al bomen hun bloesems tevoorschijn te toveren en de populieren lieten hun katjes op de weggetjes vallen, terwijl ze een zoete geur verspreidde. Ik voelde me zo gelukkig in die mooie natuur. Jammer dat de mens bezig is hem te vernietigen.
Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

bompa harry20 maart 2011 om 15:16

Weekendgroetjes en al een mooi begin nieuwe week.

Image Hosted by ImageShack.us
.
Drukke avond voor de boeg daarom al maandaggroetjes.
Image Hosted by ImageShack.us
.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

De blogger leest alles eerst na: je tekst verschijnt zodra die goedgekeurd is.

vervolg jeugdherinneringen.

Image and video hosting by TinyPic.
Nu het stilaan  naar Pasen gaat  wil ik toch wat vertellen over hoe het  bij ons thuis gevierd werd.  Ma had de dag voordien de klokken al een aardig handje geholpen, want ze zouden anders niet weten wat hen overkwam  om zo een gezin  te bedelen . Immers de klokken moesten heel snel en stil hun tocht afwerken, om geen argwaan te wekken. Als de kleinste in bed waren kon de ei verving starten. In die tijd was alles nog handwerk; we maakten de mooiste paas eitjes uit de omgeving!.Het was een heel oud gebruik; er werden op voorhand allerlei kruiden en bloempjes verzameld, die werden dan in een doekje gedaan  rond het ei  en mooi ingepakt met een touwtje er rond   en zo de kookpot in. Als ze eruit kwamen stonden er allerlei tekeningen en kleuren op,dan nog eens ingesmeerd met wat boter om te glanzen. Er werden ook eitjes gekookt met rode ajuin schillen; die hadden dan ook nog een speciale smaak . Was er dan al iemand die aan de klokken durfde twijfelen , kon ma hen altijd de mond snoeren door te zeggen; dat ze maar eens moesten proberen die eitjes na te maken. Later kwamen er ook nog chocolade eitjes bij. Ik herinner mij een jaar dat er boven op de kast in de huiskamer (toen de goede plaats) zeker 10 mooie grote kuikens stonden. Het waren ballons ; en als we beneden kwamen en de deur ging open   begonnen ze door de luchtverplaatsing te dansen op de kast, want ze hadden kartonnen voetjes .Het was een prachtig zicht , al die gele dansende kuikens!.Pa zal zijn adem nogal moeten gebruikt hebben om die allemaal op te blazen. Als de eitjes in de tuin geraapt waren werden ze geteld en verdeeld , zo wisten de klokken dat ze allen gevonden waren. Het gebeurde meer dan eens  dat pa in de zomer in de tuin nog een verloren eitje tegen kwam. Later als we met onze eigen kinderen bij oma en opa kwamen  was het nog altijd hetzelfde ritueel. De kleinkinderen stonden dan te popelen van ongeduld om in de tuin te mogen. Ma voorzag hen dan nog van een mandje om te rapen. Als ’t startsein dan gegeven was ,waren ze niet meer te houden. Ma en pa deden dan net  zo goed mee als vroeger met hun eigen spruiten,  je zag hoe ze ervan genoten . Nu ze er niet meer zijn mis ik die dingen meer dan ooit. Wat hebben we toch mooie herinneringen aan die tijden.  We zijn de laatste maal eitjes gaan rapen in1990,we hebben samen met de ganse familie Pasen gevierd en dan is ma ziek geworden, ze wist het toen zelf nog niet dat het haar  en ons laatste paasfeest samen zou zijn

Reageer op dit bericht

nog een prettige en zonnige dag morgen



Image Hosted by ImageShack.us

De eerste bloemen het eerste groen.
Het lente zonneke het jonge plantsoen.
De naarstige bijen het groene gras.
We zingen vrolijk we heffen het glas.
Ik heb plots weer adem genoeg.
Ik loop opgewekt reeds 's morgens vroeg.
De natuur is volop aan het ontwaken.
Hoort de kikkers zijn aan het kwaken.
Mensen het nieuw leven is herboren.
Luistert de vogels laten zich al horen.
Wat is onze aarde toch prachtig.
Wat is onze Schepper toch almachtig.
Daarom stuur ik naar alle lieve mensen.
Een mandje vol met leuke lentewensen.

2 reacties Reageer op dit bericht

vervolg jeugdherinneringen

M’n oudste zus en ik werden in alles gelijk gesteld, we scheelden ook maar 11maanden in leeftijd  we kregen gewoonlijk dezelfde kleren en schoenen  ik wel een maatje meer…We deden ook het huiselijk werk samen,  en sliepen op een kamer knusjes bijeen, we vertelden al onze geheimpjes en ontgoochelingen  aan elkaar. Als de ene verdriet had dan deelde de ander daar ook in mee. Ieder had bij ons thuis zijn eigen taak; de ene moest helpen met de strijk en de kamers poetsen; dat was mijn oudste zus :zij stond op orde en netheid! Ze was altijd aan’t opruimen  soms tot grote ergernis van mijn pa ,want die kon daarna niets meer terug vinden , waar hij het zelf gelegd had .Als hij het dan niet vond was het telkens de schuld van mijn zus! Mijn taak was of wel afwassen of drogen( gebeurde in een beurtrol) en’s avonds de kleinste wassen en in bed stoppen . De derde zus was voor de poets beneden . we waren als oudste; meisjes en daar draaide ’t meestal rond. In die tijd hadden we nog een leuvense stoof, die moest elke dag afgeschuurd worden, want daar werd nog veel op gekookt, we hadden wel al een gas fornuis  ,maar daar moest toen ook al zuinig mee om gegaan worden, want energie was geld!  Als er dan aardappelen gekookt werden  durfden die nog al eens spetteren ,  en je was even je melk uit het oog verloren  , oei  .. dan had je eens zoveel werk met schuren . Die stoof heb ik dikwijls verwenst!!  Maar de stoof bracht ook veel gezelligheid mee, want je kon er ’s avonds in de winter heerlijk rond zitten  en het was zo lekker warm.  We mochten dan ook appelen in de oven leggen om te bakken , en daar deed ma dan wat bruine suiker over  hmm  ik krijg nog goesting en een warm gevoel als ik daar terug aan denk.

In de zomer was er heel wat minder werk, want dan werd alleen het gas fornuis gebruikt,dan waren er toch andere karweitjes. Na enkele jaren kwam er een kookhaard ,die was veel mooier  en er was ook minder werk aan. Het heette wel kookhaard, maar je kon er niet echt op koken, alleen wat water op warm houden en wat gaar stoven,  dat was voldoende voor mij  , gedaan met schuren!. Telkens er wat nieuws op de markt kwam, die het leven aangenamer of gemakkelijker maakten  hadden we het thuis. Daar zorgden m’n ouders voor . We waren ook de eerste in het dorp die een automatische wasmachine hadden;dat draaide bij ons dan ook continu, stel je voor :13kinderen ,ma en pa ,dan nog een ongehuwde onkel , die zijn was ook nog gedaan werd . In de zomermaanden  kwamen ook nog dikwijls buitenlandse kinderen voor enkele maanden ,zelfs sommige een half jaar , alsof er nog niet genoeg waren. Eerst waren het Oostenrijkse en later  toen ik al gehuwd was ,waren het Algerijnse  ,uit de buitenwijken van Parijs. Ze werden behandelt alsof het onze eigen broertjes en zusjes waren, er werd geen onderscheid gemaakt .Was  het Sinterklaas of Pasen;ze deelden in alles mee. Zelfs als ze terug naar huis gingen  werden ze nog extra voorzien van kleding en voeding ,want wij hadden het nog altijd beter dan die mensen ;zei mijn ma . Als ik er nu aan terug denk  ,dan waren  onze ouders fantastische mensen .
Image Hosted by ImageShack.us
3 reacties Reageer op dit bericht

vervolg jeugdherinneringen

Telkens een nieuw school jaar begon kregen de meisjes een nieuwe schort.In de herfst was die van zwart satijn met lange mouwen, en met Pasen een mooi gebloemde schort met franjes eraan .Ik herinner mij dat er een school jaar bij was waar het stofje voor de zomer schorten bedrukt was met kersen, dat was zo mooi . Ik denk dat ma fier was dat ze 's morgens de ganse rij aan de deur zag uitgaan, allemaal uitgedost met mooi gebloemde schortjes. De jongens waren een beetje soberder gekleed , ze kregen een stofjas , die diende voor het hele school jaar. Als je dan thuis kwam moest je andere kleren aan doen. De kleinste kregen wel iedere dag proper kleren ,maar de groten moesten het doen met één schort voor de ganse week. Als je thuis achter in de tuin kwam hing de waslijn altijd vol met wapperende kleren. Ganse rijen handdoeken, ondergoed schorten, zelfs pantoffeltjes werden gewassen., want in die tijd waren er nog geen pampers zelfs geen plastieken broeken voor de kleintjes.Je kan je voorstellen wat er afgeplast werd ,met 3of 4 die nog in de pampers zaten! Er was bij ons ook een tweeling, en die waren altijd hetzelfde gekleed , dus er hing van alles twee stuks aan de was lijn .Als er dan nog een jongen bij kwam was het bijna een drieling! Het jongste kind was nog een zusje. Ondertussen waren we onze kindertijd ontgroeid en telden we al mee met de volwassenenImage Hosted by ImageShack.us
2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van herinneringen aan zoveel mooie dingen

↑ Terug naar de berichten