IJsheiligen is één van de oudste en wellicht het bekendste begrip uit de volks weerkunde. De eerste berichten over deze "strenge heren" dateren van rond het jaar 1000. De IJsheiligen zijn St. Mamertus, St. Pankratius, St. Servatius en St. Bonifatius. Zij vieren hun naamdagen op achtereenvolgens 11, 12, 13 en 14 mei.
De IJsheiligen ontlenen hun benaming aan het gevaar van koud voorjaarsweer voor het gewas, dat in deze tijd in volle bloei staat. Een late nachtvorst kan nu veel schade aanrichten. Het is echter niet zo dat tijdens de IJsheiligen de kans op een overgang naar koud weer groter is dan op andere dagen in het voorjaar.
Abrupte temperatuur veranderingen, die onder andere het gevolg zijn van het nog relatief koude zeewater, zijn kenmerkend voor dit hele jaargetijde en kunnen ook in juni nog voorkomen. Wel neemt na half mei de kans op vorst sterk af en aan het eind van deze maand zijn temperaturen onder nul heel uitzonderlijk. In dat opzicht markeren de IJsheiligen meestal de overgang naar een periode met een meer zomers karakter.
Het is een algemeen bekend gegeven dat je pas na IJsheiligen kan beginnen met het planten in de volle grond. Omstreeks deze tijd komt in West-Europa nogal eens een schade brengende nachtvorst voor. Hij begint meestal rond 7 mei met een koude noorder wind.
Na deze dagen komt er in onze streek (Midden Noord-Europa) geen nachtvorst meer voor.
5 reacties op dit bericht
een mooi gedicht blogmaatje
liefs van bo
Goedemorgen lieve Lisettte.
Lieve groetjes
van blogvrienden
Ton en Loekie.
Weekendgroetekes . . Lies, en inderdaad de rozen staan hier ook te bloeien....
Alles is wel wat vroeger aan het bloeien, en eigelijk moet alle op zijn tijd .
hallo
Kom je al een mooie vrijdag wensen.
Er zijn stiltes om van te genieten.
Dat zijn stiltes die vinden we fijn.
Er zijn stiltes waarin we herdenken.
Dat zijn stiltes die stil horen te zijn.
.