avond groetjes.

.

.

Gevoelens zijn als glas

Broos ,breekbaar soms als was

Ze kunnen schitteren

Net als glas schittert in de zon

Een zon die even snel verdwijnt

Als er plots een ondenkbare

Wolk verschijnt

Diepe gevoelens zijn als

Water in een beek die vloeit

Naar een rivier

Waarin er af en toe wat liefde bloeit

Als dan plots het glas breekt

Er een storm over de

Rivier losbreekt

Als het glas sterk genoeg is

De rivier  de beek

Ontvangt met open armen

Is er kans

Dat gevoelens sterker worden

Groeiend tot een éénheid

Waar storm ,brekend glas

Niks tegen vermag

Glas zon beek en rivier

Vullen elkaar aan

Gevoelens samen één geheel

Dat vind je nu echt niet zo veelJ.d.Z.

De asters
beginnen stilaan hun nek te rekken
Hun blaadjes worden weer zo donkergroen
Zij staan er wat verlegen bij
Nog veel te vroeg
Voor de sprint
De kalender zegt
't is over een maand
Dat de herfst begint
En toch..
Al zou de zon nog volop
moeten schijnen
Zie je door al die regen vlagen
zomerbloemetjes
erbarmelijk weg kwijnen
De geraniums met al hun pracht
verliezen ook aan kracht
Ik zag witte rozerode blaadjes
Dartelen in de wind
is'tniet zo
Dat de herfst traag maar zeker
Aan zijn opmars begint.

.

.

.

.

Zondag 14 en maandag 15 augustus is het kermis in St Lambrechts-Herk , mijn dorp. Zoals altijd staat deze kermis voor gezelligheid en plezier. Er was voor ieder wat wils: eendjes vissen, ballen gooien, het lunapark of de paardenmolen. Wie honger had, kon terecht bij de frietkraam, want het is algemeen gekend dat de beste frieten van de kermis komen. Natuurlijk kon je er ook lekkere smouten bollen of een zoete suikerspin eten. Het was er heel gezellig ondanks het minder goede weer. De kleinkinderen konden hun hartje weer ophalen  en oma en opa hun portemonnee  aanspreken. Namiddag kwam de zon tevoorschijn en dat deed deugd. Dinsdag worden de kermis dagen weer afgesloten met een gebedsdienst voor al de overledenen van de parochie, nog een oude traditie  die nog steeds in ere word gehouden.

Een leger

Druppelsregen

Bezet takken

Die onder hun gewicht

Zwaar doorwegen

Loodzwaar

Lijken de bladen

Door te zakken

Om hun belagers

Van zich af te schudden

Het legerdruppelregen

Blijft ondertussen

doorgaan met het offensief

Harteloos of is het

Liefdevol

Dat regen zegt

Blaadjes ik heb jullie toch zo liefJ.d.Z.

De tijd van de flower power 







.

Ik wil gewoon een beetje dromen
rond de dingen die ik voel
en de zee, ik weet het zeker,
dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven,
'k wil alleen zijn met de lucht,
ik wil luist'ren naar mijn adem,
ik wil luisteren naar mijn zucht.

Ik wil luist'ren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan
en de zee, ik weet het zeker,
zal mijn zwijgen wel verstaan.

Toon Hermans.

.
Dit gezegde vind ik nu een beetje van toepassing op de laatste dagen!

.

.
.

.

.

Als ik doodga
laat me dan ontwaken
in de zee met boven
mij de schependaken

Als ik doodga
laat me dan de zee
vertalen en zingen
in schelpenschalen

Zo wil ik wiegen,
waken, helpen
en zijn: de zee, het zand,
de schaduwen op de schelpen.