Archief

Vriendschap

Kan je echt niet kopen

Al tel je geld neer met hopen

Dat verdwijnt als sneeuw door de zon

Als je niks meer kopen kon

Vriendschap nestelt zich het liefst

Waar genegenheid zich bevind

Belangstelling in wat de ander allemaal doet

Goede raad is meer dan geld waard

Als wij gewoon elkaar wat vriendschap geven

Zorg voor elkaar dragen

Wat genegenheid geven is leven

Waar vriendschap is zijn er geen vragen.

Het was weer goed dit weer

Te goed om binnen te blijven deze keer

Dus deed ik mijn schoenen aan

Om weer op stap te gaan

Zo maar zonder doel en ook niet waar naar toe

Ik rook de regen van gisteren nog

Die zachtjes met de bries mee dreef

Wat een mooie Zomer krijgen wij toch

Ene met alles erop en eraan

Nee geen bezoek vandaag

Ik wou alleen beleven

Dat ik echt nog leef

Nog gezond ben en op stap kan gaan

Zo’n dag als deze geeft mij deugd

En vreugd

Niks bijzonders eigenlijk deze dag

Het is alleen dat ik diep en vrij ademen mag

Het inademen van al die zomergeurtjes

Ik kreeg ze even maar te leen

Wie weet of ik dat morgen nog mag.J.D.L.

De Jaren,

Die voorbij gingen

Zijn de herinneringen

Waarop ons heden is opgebouwd

Je dacht toen niet

aan ouder worden

Je bent jong en bouwt

Aan een toekomst

Zonder dat je weet hoe die eruit ziet

Die komt net als het grijs,wit van je haar

Per dag ,per jaar

Hoe langer wij vol vertrouwen blijven bouwen

Aan een toekomst

Waarvan je het einde niet ziet

Blijf je jong,Jonger dan je ooit bent geweest

Wie bouwt wordt nooit echt oud.

Het Brussel dat ik leerde kennen

Was zo heel anders dan nu

Er waren er toen ook al vreemdelingen

Maar van een Moskee daar

Heb ik toen nooit gehoord

Brussel leeft nu meer dan ooit

Door alle culturen

Bijeengebracht

In een ruimere diversiteit

Daar nu

Alleen door gaan wandelen

Dat durf ik nu niet meer

Wat ik toen deed,dat was in een andere tijd

De Marollen en het vossenplein ,

Die markt en die bewoners daar

Heb ik wel bewonderd

Maar nooit benijdJ.d.Z.

Het was warm, het was heet,

Net zoals het licht op het asfalt dat deed

Het kaatste terug

Wat ze teveel van de zon kreeg

Al zou je denken

Asfalt kan veel beter

Tegen zon en regen

Beter dan een mens als ik dat kan

Raar maar waar

Ik hou niet van

Te veel regen ,ook niet van te veel zonneschijn

Op asfaltwegen

Regen houd mij tegen

Te veel licht verblind mij op die wegen

Het spijtige is

Ik vergeet mijn zonnebril te dragen

En is dat niet om moeilijkheden vragen

Een bril op mijn neus verdraag

Ik alleen om lettertjes te kunnen lezen

Nooit om in de weidse groene natuur te wezen

En bij zoveel warmte en licht

Zoek ik de koelte , waar het rustig verblijven is

Geen al te veel licht die mijn ogen schaad

Daarom hou ik zo veel van de schemering van de nacht

Die mij weer zoveel

Verkoeling brachtJ.d.Z.

Een half jaar is weer voorbij

Zwaar beladen met roze bloemen

Staat de haag daar fier te wezen

Met als overdaad

Die witte vlierbloemen

Die zich door hun zwaarte

Over de haag heen bogen

God wat staat er alles weer mooi bij

Ik zie dit alles met mijn eigen ogen

De zomer maakt zich blij voor mij

Al zijn regenvlagen steeds nabij

Zomerdagen ,straks is ook dit hele mooie,

Zo weer voorbijJ.d.Z.

Gewoon,

Zo als alle mensen doen

Gewoon wat klagen

Over het weer en zo

Terwijl wij eigenlijk in onze handen mogen wrijven

Zo af en toe

Hebben wij dan nog zoveel te vragen

Wie doet dat niet

Zo af en toe eens kijven

En maar zagen

Waar de warmte van de zon is gebleven

De zon die schijnt er wel

Op uren die wij niet vragen

Maar ze is er af en toe

Het geluk hangt toch niet af

Van wat zonneschijn

Als je het mij zou vragen

Ook niet van regenvlagen

Te mooi is het leven ,denk eens even na

Het zijn wij die leven

Zonder weerga

Als wij echt over anders niks kunnen klagenJ.d.Z.

< Even gelukkig en dan weer niet, dat is het leven of denk je van niet >

Vergeet nooit

Dat ook de allermooiste roos

Ook doornen draagt

Onder haar mooie

Rozerode blaadjes

Verschuilt zich het gevaar

Je wordt gekwetst

Al is het niet direct voelbaar

Je weet nadien maar pas

Hoeveel pijn je deze roos je gaf

Je denkt

Ik raak nooit nog rozen aan

Al ligt mijn weg met andere mooie rozen bezaaid

Je staart verstelt

En wil geen enkele roos meer aanraken

Tot een andere roos je vertelt

Dat de heerlijke geur van een roos

Nooit verdwijnt

Nooit zolang als jij er om kwijntJ.d.Z.

< Rozen zijn als mensen ,die je kwetsen , waarvan je de pijn die het je deed nooit meer vergeet >.

Wie en wat je nu bent

Zijn niet de jaren die je telt

Wie en wat je nu ook bent

Is het goed en kwaad

Die je nu , na al die jaren

Maar al te goed herkend

Zoals het bij iedereen gaat

Elk weet voor zich

Wat hij in zijn onbezonnenheid

Goed deed of verkeerd

Wij hebben geleerd

Onze eigen fouten te herkennen

Maar ook het goede dat men deed

Mens

Kijk niet te lang naar het verleden

Keer je blik naar het heden

Waar nog zoveel te beleven valt

Er zijn nog dingen waar je

Helemaal niks van afweet

Zou je ook die ook niet willen leren kennen

Al zou je soms schrikken

Als je mensendromen kan lezen

Die je toch soms erg storen

Maar ook dat zijn dingen die wij moeten aanvaarden

In dit leven

Wij zijn bijlange nog niet uit geleefd

Ik herken er enkel het leven in

Van elk zijn eigen zinJ.d.Z.