Ben nog eens terug met mijn avondgroetjes.

De Jaren,

Die voorbij gingen

Zijn de herinneringen

Waarop ons heden is opgebouwd

Je dacht toen niet

aan ouder worden

Je bent jong en bouwt

Aan een toekomst

Zonder dat je weet hoe die eruit ziet

Die komt net als het grijs,wit van je haar

Per dag ,per jaar

Hoe langer wij vol vertrouwen blijven bouwen

Aan een toekomst

Waarvan je het einde niet ziet

Blijf je jong,Jonger dan je ooit bent geweest

Wie bouwt wordt nooit echt oud.

Het Brussel dat ik leerde kennen

Was zo heel anders dan nu

Er waren er toen ook al vreemdelingen

Maar van een Moskee daar

Heb ik toen nooit gehoord

Brussel leeft nu meer dan ooit

Door alle culturen

Bijeengebracht

In een ruimere diversiteit

Daar nu

Alleen door gaan wandelen

Dat durf ik nu niet meer

Wat ik toen deed,dat was in een andere tijd

De Marollen en het vossenplein ,

Die markt en die bewoners daar

Heb ik wel bewonderd

Maar nooit benijdJ.d.Z.

Het was warm, het was heet,

Net zoals het licht op het asfalt dat deed

Het kaatste terug

Wat ze teveel van de zon kreeg

Al zou je denken

Asfalt kan veel beter

Tegen zon en regen

Beter dan een mens als ik dat kan

Raar maar waar

Ik hou niet van

Te veel regen ,ook niet van te veel zonneschijn

Op asfaltwegen

Regen houd mij tegen

Te veel licht verblind mij op die wegen

Het spijtige is

Ik vergeet mijn zonnebril te dragen

En is dat niet om moeilijkheden vragen

Een bril op mijn neus verdraag

Ik alleen om lettertjes te kunnen lezen

Nooit om in de weidse groene natuur te wezen

En bij zoveel warmte en licht

Zoek ik de koelte , waar het rustig verblijven is

Geen al te veel licht die mijn ogen schaad

Daarom hou ik zo veel van de schemering van de nacht

Die mij weer zoveel

Verkoeling brachtJ.d.Z.

Een half jaar is weer voorbij

Zwaar beladen met roze bloemen

Staat de haag daar fier te wezen

Met als overdaad

Die witte vlierbloemen

Die zich door hun zwaarte

Over de haag heen bogen

God wat staat er alles weer mooi bij

Ik zie dit alles met mijn eigen ogen

De zomer maakt zich blij voor mij

Al zijn regenvlagen steeds nabij

Zomerdagen ,straks is ook dit hele mooie,

Zo weer voorbijJ.d.Z.

Gewoon,

Zo als alle mensen doen

Gewoon wat klagen

Over het weer en zo

Terwijl wij eigenlijk in onze handen mogen wrijven

Zo af en toe

Hebben wij dan nog zoveel te vragen

Wie doet dat niet

Zo af en toe eens kijven

En maar zagen

Waar de warmte van de zon is gebleven

De zon die schijnt er wel

Op uren die wij niet vragen

Maar ze is er af en toe

Het geluk hangt toch niet af

Van wat zonneschijn

Als je het mij zou vragen

Ook niet van regenvlagen

Te mooi is het leven ,denk eens even na

Het zijn wij die leven

Zonder weerga

Als wij echt over anders niks kunnen klagenJ.d.Z.

< Even gelukkig en dan weer niet, dat is het leven of denk je van niet >

Vergeet nooit

Dat ook de allermooiste roos

Ook doornen draagt

Onder haar mooie

Rozerode blaadjes

Verschuilt zich het gevaar

Je wordt gekwetst

Al is het niet direct voelbaar

Je weet nadien maar pas

Hoeveel pijn je deze roos je gaf

Je denkt

Ik raak nooit nog rozen aan

Al ligt mijn weg met andere mooie rozen bezaaid

Je staart verstelt

En wil geen enkele roos meer aanraken

Tot een andere roos je vertelt

Dat de heerlijke geur van een roos

Nooit verdwijnt

Nooit zolang als jij er om kwijntJ.d.Z.

< Rozen zijn als mensen ,die je kwetsen , waarvan je de pijn die het je deed nooit meer vergeet >.

Wie en wat je nu bent

Zijn niet de jaren die je telt

Wie en wat je nu ook bent

Is het goed en kwaad

Die je nu , na al die jaren

Maar al te goed herkend

Zoals het bij iedereen gaat

Elk weet voor zich

Wat hij in zijn onbezonnenheid

Goed deed of verkeerd

Wij hebben geleerd

Onze eigen fouten te herkennen

Maar ook het goede dat men deed

Mens

Kijk niet te lang naar het verleden

Keer je blik naar het heden

Waar nog zoveel te beleven valt

Er zijn nog dingen waar je

Helemaal niks van afweet

Zou je ook die ook niet willen leren kennen

Al zou je soms schrikken

Als je mensendromen kan lezen

Die je toch soms erg storen

Maar ook dat zijn dingen die wij moeten aanvaarden

In dit leven

Wij zijn bijlange nog niet uit geleefd

Ik herken er enkel het leven in

Van elk zijn eigen zinJ.d.Z.

Zou het waar zijn

Zijn die kille ,koude dagen eindelijk voorbij

De Zomer, hij nadert nu met rasse schreden

De zonnewende komt al heel dichtbij

Dan gaan de dagen al weer korten

De zon die gaat zich alweer keren

Krijgen wij dan

Die lome ,lange warme zomerdagen

Waar wij al zo lang om vragen...

Luilekker genieten

Van de warmte om ons heen

Zomaar een ijsje eten

Lekker in de zon

Ach ik wou dat het morgen al konJ.d.Z.

Nog heel even

Jullie een goede nacht wensen

Wie zich niet verwonderen kan

Heeft nog nooit een wonder beleeft

Maar die zijn er wel

Zo af en toe elke dag

Wie echt zijn ogen open trekt

Beziet ze

Met een lach

En ontvangt het wonder van een nieuwe dag

Een warme zon

Die van in de ochtend al schijnt

Onverminderd

Tot de avondstond

Als ze zachtjes achter de horizon verdwijnt

Als je dat geen wonder noemen kan

Dan weet ik niet

Wat jij als een wonder zietJ.d.Z.

Kinderdromen

Zijn al heel lang vervlogen

Ik heb er nog ,soms hele mooie

Het zijn alleen geen kinderdromen meer

Het zijn er zoals elke mens die kent

Ooit nog een te worden verwent

Gewoon een stem die vraagt

Heb jij goed geslapen deze nacht

Iemand die met mij

De hele dag doorbrengt

Mij aan het lachen maakt

Iemand die nooit boos wordt

Als ik mij al eens nukkig gedraag

Ach ja een mens mag al eens dromen toch

Al zijn het al lang geen kinderdromen meer

Dromen over de toekomst

Doe ik nogJ.d.Z.

Ach ,weet je

Het leven gaat gewoon zijn gangetje

Wij glijden de dagen in en uit

Veel te vlug

Dat weet je

Er is niks dat het leven tegen houd

Wij gaan gewoon ons gangetje

Elke dag een stapje vooruit

Aarzelend af en toe

Ook dat weet jij

Wat wij doen gaat niet meer zo vlug

Met de zware last der jaren

Die elk van ons meedragen

Op de rugJ.d.Z.

De eerste meidag

Lelietjes van Dalen zijn er nog niet

Ho jawel je kan ze kopen

Maar die zijn zo verschrikkelijk duur

De meiklokjes

Je ziet het groen wel staan

Maar bloeien

Zal wel later zijn

Zoals met alles in de natuur

Het is net of die weet

En meewerkt

Aan de terugval van de economie

Die wereldwijd

En overal heerst

Een mens zou er echt neerslachtig

Van worden

Als je alleen maar luistert

Naar een pessimist

zien wij de vreugde niet

Die heel langzaam binnensluipt

Wij voelen dit nog niet

Omdat die koude noorden wind alles verkilt

Zo dat onze neus steeds druipt

Ik geef de hoop nooit op

Tussen droogte , koude en af en toe wat nat

Spaarzaam zijn met wat de regen ons al bracht

Kan je gebruiken om planten tussenin

Wat water te gevenJ.d.Z.

De lente heeft de mooiste kledij

Bloemenknopjes pas ontloken

Sieren haar in wit blauw  geel

en groen allerlei

Wollige schapen lammenvachtjes

Gedrapeerd om haar frisgroene

Lijf

Maken de lente tot het mooiste

Wijveke die er bestaat

Lente is een Vrouw

Een jonge vrouw

Vol mooie zoete beloften

Wij drinken haar

Als was 't zuiverst water

Van een bron

Bezie, ruik en smaak haar

Laat ze je gedachten

En zinnen beroven

Want ooit is ook deze lente

Eens voorgoed  voorbij.

Ach weet je

De Lente ,hij is er weer voor een keertje

Je merkt het ten allen kant

De lente is in het land

Ik zag al paarden bloemen en ook madeliefjes staan

Weelderig tussen het groen

De Hyacinten verspreiden een heerlijk parfum

De nog eerst zo kale struiken

Krijgen weer groene blaadjes en dat is van doen

Nog een beetje

En je ziet de bloempjes

Weer schitteren volledig in hun hum

Lieflijk en vol hoop op leven

Is die beginnende lente wel

Dit alles maakt mij blij

Bij al mijn oude lentes

Tel ik er een nieuwe bijJ.d.Z.

Knuffels,

zijn de buffers van het leven

Het zijn zij die ons weer recht op doen staan

Na pijn en smart

Die elk mens al heeft gehad

Een spontane, warme knuffel

Zomaar op het onverwachts gegeven

Doen je weer glimlachen naar het leven

Bedankt en allen die met mij meeleven

Je weet niet half hoe goed dat doet

Zo een knuffel te krijgen

Daarom dat ik die ook door ga geven

Aan allen die naar en knuffel verlangen

Nadien blijft er een glimlach

Om je lippen hangenJ.d.Z.