1987.... in een klein dorpje dichtbij Arundel was een huis dat opnieuw ingericht moest worden. Alle oude dingen werden naar de stort gebracht. Er zat ook een beertje bij. Hij lag daar voor weken tussen blikjes, een kinderwagen, een oude matras, dozen en heel veel andere rommel.
Het was winter en erg koud. De rivieren waren bevroren en mensen bleven lekker warm in hun huisjes zitten. Het beertje zat vast aan het matras, en kon niet bewegen. Hij had het zo koud. Heeeel koud.....
Ja, hij had het zo koud dat zijn bruine vacht grijs werd, en zijn bruine neusje blauw. Hij was heel erg verdrietig. Niemand houd van mij, ik ben alleen op de wereld. Hij had geen vrienden om op te rekenen.
Op een dag, toen de weer wat beter werd, was er dichtbij de stort een klein meisje aan het spelen. Ze zag het beertje liggen. Ze trok hem eruit en stofte hem af. Gelijk was ze verliefd op hem. Hij zag er zo lief uit. Zijn grijze jas en blauwe neus maakte hem uniek, en hij zou nooit meer bruin worden.
Het meisje nam het beertje mee naar huis en haar oma naaide wat lapjes op hem, zodat zijn vulling er niet uit zou komen. De kleine beer had het wel erg nodig, omdat zijn haren op sommige plaatsen al helemaal weggesleten waren. Alle steken die oma op de kleine beer gemaakt had konden goed worden gezien. Ze gaf hem de naam: TATTY TEDDY.
Nu, heel veel jaren later, is Tatty Teddy een symbool van liefde en vriendschap gebleven. Over de gehele wereld heeft hij fans. Jong en oud blijven vallen voor zijn charme. De doel van Tatty Teddy is om mensen met elkaar te laten communiceren.
dankbaar..........
Liefst Liesje
