Maandag 12 december 2005
Dromenhoekje

De plaats waar ik als kind tijdens de uren die ik alleen doorbracht te Lillo, zalig kon wegdromen, het gaf mij vredige, mooie en onvergetelijke momenten. Maar zij liet mij ook de spanning voelen die verdedigers van het fort moeten hebben gevoeld, toen zij met de rug tegen de Schelde, de vijand zagen naderen. Het was de plek waar ik mijn eerste liefdesverdiet verwerkte, mijn plekje, waar een jeugd ligt begraven. Een jeugd die mooier was dan een prijs in de loterij. Uniek, en doorgebracht in een kleine gemeenschap. Opgevoerd in een toneel waar de zeehondenjacht op zijn einde loopt en de eerste steen is gelegd voor het hedendaagse, de moderne wereld, de fundatie voor onze kinderen.Een jeugd die net als de bijbel geschreven is in een oud en nieuw testament. De telloorgang van de polder. De geboorte van Nieuw Antwerpen.





















