Dinsdag 3 januari 2006
LANGDURIGE ONVERKLAARDE PIJN
Wat denkt de medische wereld over onverklaarde pijn?
Minstens 2% van de Belgische bevolking lijdt aan chronische pijn (ik ben er ééntje van); dit is pijn die langer dan drie maanden aanhoudt. Heel vaak kan de doorsnee (huis)arts geen directe oorzaak van die pijn vinden en al naargelang de symptomen (verschijnselen) die optreden kleeft men dan maar een 'voorlopig' etiket op het probleem, zoals chronische vermoeidheid (CVS of CFS), fibromyalgie, myalgische encephalomyelitis(ME), ... ... .De namen verwijzen dus alleen naar een verzameling symptomen en niet naar eventuele oorzaken, net omdat de oorzaak of oorzaken nog niet met zekerheid gekend zijn. Tien jaar geleden tastte men rond de oorzaak van deze mysterieuze aanhoudende pijnen nog helemaal in het donker.
Voor veel artsen was en is het nu nog zo dat het feit dat men niet direct aanwijsbare redenen voor de pijnen vond al genoeg om de patiënt van aandachttrekkerij te betichten: 'het zit tussen je oren; je hebt eigenlijk niks'.
Gelukkig bestaan er nu in de gespecialiseerde wereld al verschillende denkpistes, maar meer dan veronderstellingen zijn het doorgaans nog niet. Specialisten uit allerlei disciplines gingen zich met het probleem van chronische pijn bezighouden, zoals psychiaters, reumatologen, internisten, ...
De psychiaters veronderstellen dat de oorzaak psychisch is (psychogene oorzaak); aan de KULeuven is dit het geval. Zo zou iemand die nogal wilskrachtig is van aard, of mishandeld, of niet assertief, ... makkelijk chronische pijn ontwikkelen.
Reumatologen en internisten zien de oorzaak in fysische gegevens, zoals een auto-immuunstoornis, hormonale problemen, bacteriële-, parasitaire-of schimmelinfecties, chronische long-, hart-, maag-, darm-, lever-, nier-, bloedaandoeningen, neuromusculaire aandoeningen, blootstelling aan toxische stoffen...
Je moet als leek maar eens gaan grasduinen in de biochemische werking van ons lichaam om meteen te weten te komen dat die werking heel, hééél erg complex is. Stof voor specialisten dus!
Neem nu de groep pijnpatiënten die het etiket opgekleefd krijgen van 'CVS' , 'Fibromyalgie',...
Lang niet iedereen is ervan overtuigd dat CVS een psychische stressgebonden aandoening is. Voor Professor Kenny De Meirleir, fysioloog aan de VUB, en Professor Patrick Englebienne celbioloog aan de ULB, staat het als een paal boven water dat CVS een organische oorzaak heeft.
Volgens prof. D.M. verandert psychische stress het immuun-systeem inderdaad maar normaal is die verandering omkeerbaar, bij CVS-patiënten niet.
Zakenmensen die jaren lang weinig uren per nacht sliepen en daardoor onderuit gingen, hadden een half jaar rust nodig om te recuperen. Maar ze recupereerden wel!!!
CVS bestaat doordat het immuunsysteem van een persoon slecht is beginnen werken. Daardoor lopen de meeste van de biochemische processen in het lichaam verkeerd en krijgt die persoon chronisch pijnklachten. Stress is slechts één van zeven à acht mogelijke factoren (hormonale en toxische milieuinvloeden, ongeval, ...) die het immuunsysteem slecht kunnen doen functioneren. Maar meestal bestaat de oorzaak van CVS uit meerdere factoren. Er bestaan zeker ook mensen die absoluut niet gestresseerd zijn en die toch CVS krijgen.
Prof. De Meirleir is dé gangmakers in grondig onderzoek van CVS/ fibromyalgie in België en de rest van Europa. Hij werkt sinds 1995 samen met een Amerikaanse onderzoeksgroepen nu ook met een Franse en een Australische.
Als patiënt ben ik blij dat deze Prof. op zoek gegaan is en nog gaat naar de fysieke kant van het pijnprobleem. Vooraf was ik in behandeling bij een Pellenbergs (Leuvens) psychiater die toen hetvolgende zei: "Wat de oorzaak van je probleem is, is niet belangrijk. Je gaat er niet dood aan. Belangrijk is dat je er mee moet leren leven." Ik vraag me af of hij dit nog zou zeggen als hij zijn vrouw jaren zou zien pijn lijden.
Nu bestaan er wel multidisciplinaire onderzoekscentra voor CVS - wat op zich lovenswaardig is WARE het niet zo dat in zo'n groep de psychiaters de hoofplak zwaaien en je uiteindelijk weer in psychiatrische pollen valt in de plaats van degelijke behandeling te krijgen na uitvoerige bloed-, urine-onderzoeken. In Leuven is het zeker zo!!!
Minstens 2% van de Belgische bevolking lijdt aan chronische pijn (ik ben er ééntje van); dit is pijn die langer dan drie maanden aanhoudt. Heel vaak kan de doorsnee (huis)arts geen directe oorzaak van die pijn vinden en al naargelang de symptomen (verschijnselen) die optreden kleeft men dan maar een 'voorlopig' etiket op het probleem, zoals chronische vermoeidheid (CVS of CFS), fibromyalgie, myalgische encephalomyelitis(ME), ... ... .De namen verwijzen dus alleen naar een verzameling symptomen en niet naar eventuele oorzaken, net omdat de oorzaak of oorzaken nog niet met zekerheid gekend zijn. Tien jaar geleden tastte men rond de oorzaak van deze mysterieuze aanhoudende pijnen nog helemaal in het donker.
Voor veel artsen was en is het nu nog zo dat het feit dat men niet direct aanwijsbare redenen voor de pijnen vond al genoeg om de patiënt van aandachttrekkerij te betichten: 'het zit tussen je oren; je hebt eigenlijk niks'.
Gelukkig bestaan er nu in de gespecialiseerde wereld al verschillende denkpistes, maar meer dan veronderstellingen zijn het doorgaans nog niet. Specialisten uit allerlei disciplines gingen zich met het probleem van chronische pijn bezighouden, zoals psychiaters, reumatologen, internisten, ...
De psychiaters veronderstellen dat de oorzaak psychisch is (psychogene oorzaak); aan de KULeuven is dit het geval. Zo zou iemand die nogal wilskrachtig is van aard, of mishandeld, of niet assertief, ... makkelijk chronische pijn ontwikkelen.
Reumatologen en internisten zien de oorzaak in fysische gegevens, zoals een auto-immuunstoornis, hormonale problemen, bacteriële-, parasitaire-of schimmelinfecties, chronische long-, hart-, maag-, darm-, lever-, nier-, bloedaandoeningen, neuromusculaire aandoeningen, blootstelling aan toxische stoffen...
Je moet als leek maar eens gaan grasduinen in de biochemische werking van ons lichaam om meteen te weten te komen dat die werking heel, hééél erg complex is. Stof voor specialisten dus!
Neem nu de groep pijnpatiënten die het etiket opgekleefd krijgen van 'CVS' , 'Fibromyalgie',...
Lang niet iedereen is ervan overtuigd dat CVS een psychische stressgebonden aandoening is. Voor Professor Kenny De Meirleir, fysioloog aan de VUB, en Professor Patrick Englebienne celbioloog aan de ULB, staat het als een paal boven water dat CVS een organische oorzaak heeft.
Volgens prof. D.M. verandert psychische stress het immuun-systeem inderdaad maar normaal is die verandering omkeerbaar, bij CVS-patiënten niet.
Zakenmensen die jaren lang weinig uren per nacht sliepen en daardoor onderuit gingen, hadden een half jaar rust nodig om te recuperen. Maar ze recupereerden wel!!!
CVS bestaat doordat het immuunsysteem van een persoon slecht is beginnen werken. Daardoor lopen de meeste van de biochemische processen in het lichaam verkeerd en krijgt die persoon chronisch pijnklachten. Stress is slechts één van zeven à acht mogelijke factoren (hormonale en toxische milieuinvloeden, ongeval, ...) die het immuunsysteem slecht kunnen doen functioneren. Maar meestal bestaat de oorzaak van CVS uit meerdere factoren. Er bestaan zeker ook mensen die absoluut niet gestresseerd zijn en die toch CVS krijgen.
Prof. De Meirleir is dé gangmakers in grondig onderzoek van CVS/ fibromyalgie in België en de rest van Europa. Hij werkt sinds 1995 samen met een Amerikaanse onderzoeksgroepen nu ook met een Franse en een Australische.
Als patiënt ben ik blij dat deze Prof. op zoek gegaan is en nog gaat naar de fysieke kant van het pijnprobleem. Vooraf was ik in behandeling bij een Pellenbergs (Leuvens) psychiater die toen hetvolgende zei: "Wat de oorzaak van je probleem is, is niet belangrijk. Je gaat er niet dood aan. Belangrijk is dat je er mee moet leren leven." Ik vraag me af of hij dit nog zou zeggen als hij zijn vrouw jaren zou zien pijn lijden.
Nu bestaan er wel multidisciplinaire onderzoekscentra voor CVS - wat op zich lovenswaardig is WARE het niet zo dat in zo'n groep de psychiaters de hoofplak zwaaien en je uiteindelijk weer in psychiatrische pollen valt in de plaats van degelijke behandeling te krijgen na uitvoerige bloed-, urine-onderzoeken. In Leuven is het zeker zo!!!