Meten is weten

Met de  Lecherantenne heb ik reeds reeds een pak ondervindingen opgedaan die ik graag mededeel.

Onze gezondheid vaart er goed bij. Er komen geen echte medicamenten bij te pas. 

Homeopatische middelen, voedingssupplementen en uirgelezen kruiden doen wonderen.

Natuurlijk is een doktersavies een grote zekerheid als men vaststelt dat er geen verbetering komt.

Maar al te dikwijls grijpen we naar medicatie, gewoonlijk met meerdere nevenwerkingen, die geen oplossing brengen.

Ik ben dagelijks bezig en ontdek regelmatig nieuwe mogelijkheden zowel met het meten van voedingsmiddelen met de

Lecherantenne als het negaan van produkten met de pendel.

Ik zal regelmatig wat bevindingen publiceren. Mijn leermeesters krijgen beslist nog een duidelijk plaatsje in deze gezondheidrubriek.

Een goede gezondheid en een sterke moraal, daarmee kunnen we nog een lange weg afleggen. Informatie altijd vervolledigen en bijwerken.

Verworven vaardigheden bij het meten de Lecher-antenne

Op 3,75 kan men bijna alles meten ook op 7,8

Met de pendel is het nagaan welk signaal de mendel geeft : positief of negatief. Neutraal bestaat ook.

Met de wichelroede, alweer een andere methode eerder voor het opsporen van wateraders.

Op zoek gaan naar een plek waar de wichelroede reageert in de kamer, kan informatie geven over nefaste straling die binnenkomt en ons ziek kan maken.

Zodra we een reactie vaststellen op de wichelroede of beter nog, en preciezer met de Lecherantenne, kunnen we,

door het plaatsen van een ampul, de nefaste werking van de straling neutraliseren. Lijkt gemakkelijk, maar vraagt 

veel ervaring. Oefenen, oefenen, oefenen...

Gewoonlijk dient ampulle even verschoven te worden naar links of rechts.

Hier al enkele tips opgebouwd uit eigen ervaringen

bijvoorbeel :  pijn in linker hand –

we vragen de persoon handen op de knie te leggen.

Met de Lecherantenne richten we ons op de golfgreep 9,55 die  specifiek is voor  artherosclerose

Op de antennegreep 9,60  zoeken we voor reuma en ontsteking, op golfgreep 9,15 sporen we het kraakbeen-arthrose –

De fijne motoriek meten we op 2,0  Bindweefsel en weerstand op 3,75 enhet zenuwstelsel op 4,15 – de maag op 4,2 – beenderstelsel op 3,5. We kennen nu de oorzaak van de pijn in de linker hand van de persoon die ons laat meten.

Uiteindelijk werd een magneetje geplaatst op de pijnlijke plek daar waar het magneetje zich vasthechte op de pijnlijke plek. h

Deze techniek is inmiddels al verbeterd en verfijnd. Hoe komt het dat de pijn plots verdwenen is ? omdat het magneetje met de zuidkant aangebracht, de zieke cel aantrekt op de noorderzijde. Later volgt nog méér uitleg hoor.  

Ik wil iedereen aanzetten om zelf ook verder te zoeken en ik wil graag de interesse op te wekken. Vragen staat vrij.

Hier volgen enkele homeopathische middelen die goede resultaten kunnen geven

bij spierpijn in de benen : cassis

 Blaasontsteking : Q10 + Mariadistel

Teveel talg in het kanaaltje : calendulazalf lichtjes inwrijven

Zuivering van de ingewanden : kalmoesthee en 24 uur vasten

Solidago voor goed werkende nieren

 

Verder nieuws komt er nog.

---

Mag dit een nieuwe start worden in de wereld van de magneten.

De beïnvloeding van magneten op ons dagelijke leven.

Helpen ze ons of vervolgen ze ons. Zijn ze te ontdekken, te lokaliseren, te bewerken en/of om te bouwen

tot beter leven. Dat wensen we toch allemaal. De wereld vernieuwd elke dag met grootse of kleine wonderen.

Wij willen er alles van weten. Kom dan af en toe kijken op deze blog. Het gebruik van de Lecherantenne kan ons hekpen.

Meten is weten. We stappen nu in een nieuwe fase : een ontdekkingstocht door een betere kennis van ons zijn 

door ons DOEN of beter LATEN. 

Basisprincipes

1. Werken met de Lecherantenne

De aarde wordt omringd door magnetische velden die een bepaalde richting volgen. Onderzoekers zijn er in geslaagd die op te meten met de Lecherantenne, en in kaart te brengen. Men spreekt dan van grote en kleine netten.

De ubiquitaire geodynamische aardstralen (uit blog van Dokter Nestor Driscart))

1. De Groot  Orthogonaal of Heilig Net. Gemeten op 7,6 met de antenne.   30 m. x 24 m.

 De Cardo Mundi van Noord naar Zuid en

De Decumanus van West naar Oost

Het Klein Net Hartmann 12,2. Zelfde oriëntatie2,5 m. x 2 m.

1. Groot Diagonaal of Sacraal net . Gemeten op 8,2

36 m x 36 m.

Klein Net Curry 6,9 : 3 m x 3 m. Zelfde oriëntatie

Op uitzonderlijke plaatsen  vinden we ook een ZONE.

Dit betekent dat op verscheidene  meters breedte telkens een maximale magnetische kracht aanwezig is; in het midden ervan verhoogt de intensiteit naar mate het aantal slagen van de zone toeneemt. Dat vinden we alleen op heel bijzondere plaatsen zoals de Sint Pieters Basiliek in Rome, de Kathedraal in Chartres,  Poitiers Notre Dame de la Grande…(uit blog ND)

2. Technieken van meten op de kwaliteit van de voeding en medicamenten dat kan perfect met de Lecherantenne.
   

Nog belangrijker is het feit dat heel veel organen kunnen gemeten worden op de persoon volgens wel bestudeerde golflengten. We komen hier zeker op terug .  Bv. Greeplengte op de antenne 3,75 dan is 1 slag weldoend en onpaar aantal slagen is giftig ???) Nog een voorbeeld :  maag meten dan (handen op de knie en medicament in handen houden)

Hij of zij die meet kan dan een homeopathisch middel voor stellen met praktisch geen bijwerkingen

1. De golflengten werden destijds door Walter Kunnen berekend en Dokter Driscart heeft ze vervolledigd.
2. Inmiddels werden er nog meerdere golflengten bijgevonden door Roger Muys. Echt boeiende gegevens die er
3. toe bijdragen dat we onze dagelijks kleine en grote lichaamsklachten van pijn kunnen ontdoen.  
   

Elk orgaan heeft zijn golflengte op de Lecher-antenne

Op positief moet men 12 slagen bereiken

Op negatief moet men 19 slagen bereiken

De beste raad die ik kan geven lees het boek van Dokter Driscart . 

Exemplaren zijn nog beschikbaar en kunnen langs deze weg aangevraagd worden.

                                          Met de Lecher-antenne

Op golflengte 3,75 kan men bijna alles meten ook op golflengte 7,8 breuklijnen en aardstralen op 7,6  en

Meten met de pendel!!! Voor mij een uitzonderlijk instrument, dat iedereen kan gebruiken, om de kwaliteit van voedingstoffen te meten. Hier komen we zeker op terug. Mijn uitnodiging blijft dat, wie dit alles leest, verder opzoekingswerkswerk doet.

Met de wichelroede kan men in huis de invloed meten van nefaste stralen bv. zendmasten ed. electrische apparaten ed.

Op zoek gaan naar een plek waar de wichelroede reageert in de kamer en dan een kleine afleider plaatsen (een ampoule

waarvan de inhoud o.a. maretak bevat). 

Moeilijke materie ... ja zeker maar zo boeiend en leerrijk in functie van ons lichaam en geest. 

 

 

Oprechte interesse van de medemens

Het leven zit dikwijls vol verrassingen.

Pijn, vreugde en verdriet volgen mekaar soms in snel tempo op.

Mensen komen en gaan. Kinderen krijsen en moeders verwijzen.

Allen groeien we op in wijsheid en deugd. Dit is natuurlijk een hartewens.

Opgroeien betekent kans krijgen om op een zelfstandige manier het leven in te stappen.

Wijsheid doet men op in scholen en vriendenkringen tijdens symposiums en

Ronde Tafelgesprekken; als boekenworm neuzend in dag- en weekbladen.

Leergierig snuffelend in boeken over wijsbegeerte en filosofie.

Maar ... 

Als ik dan even mijn eerste stappen zet in de grote mensenwereld wordt het ernst.

Ik word gewikt en gewogen voor mijn kennis en snuggerheid.

Ik word besnuffeld en afgetast voor mijn hebben en zijn.

Ik word in het vizier genomen voor al mijn kleine ondeugden en onvolkomendheden.

 

Ik leef. Ik roep het uit “beter één die met mij meegaat …” want de weg naar volwassenheid

is zwaar, lang en hard. De weg doorheen de immense mensenwoestijn is dor en verlaten.

Op wie kan ik mij verlaten.

En dit is de cruciale vraag : “op wie kan ik mij verlaten ?”.

Wie met mij gaat,  kan bogen op mijn eerlijkheid en steun. Die iemand staat aan mijn zijde

al ben ik alleen in drukke of droeve dagen. Ik vertrouw op die iemand in goede en kwade

dagen. Vreugde wordt uitgezongen, verdriet uitgepraat. Woede wordt lam gelegd terwijl

triomfen uitbundig uit de doeken worden gedaan. Maar ik LEEF.

 

Wie mij beloofde ter hulp te komen wanneer het stilaan avond werd, en de lichten rondom

mij verbleekten, zie ik niet. Ik bespeur geen aanwezigheid. Het was een holle belofte.

Liever iemand die met mij gaat. Dragend vreugd’ en pijn, geluk en voorspoed.

 

Want beloven en het niet waarmaken daar heeft niemand een boodschap aan.

Een woord is een woord; een daad een daad.

Slechts op die basis kan een wereld draaien en vooruitgaan.

Zo  niet verliest men tijd en energie. Verspilling van wat ons zo kostbaar is.

Een wereld vol leugens, geweld en verraad kent momenten van opgang maar moet blijvend

attent blijven voor de tegenaanvallen. Vroeg of laat loopt men tegen de lamp en doven

de lichten. Wie eerlijk en oprecht is, haalt de koppen van de kranten niet maar leeft in

vrede met zichzelf. Wie vrede zegt; zegt geluk. Wie geluk zegt ervaart de echte

reden van zijn bestaan. “We zijn hier om gelukkig te zijn”. Kies daarom heel nauwkeurig

de medemens die met je gaat; een heel eind te gaan. Wie volgt is slechts een naloper

bereid om te spieken. Wie met je gaat deelt in alle aspecten van de levensweg.

Een hartewens voor iedereen : vind de vriendschap die je waardig is.

In geborgenheid en oprechte interesse ligt de parel van ‘t geluk.

Wat zegt de volksmond ook weer :

Beter één die met mij gaat, dan twee die mij volgen. 

Handen uit de mouwen ! Mondmaskers maken voor jezelf en je buren en vrienden.

Helpen waar we kunnen ! Initiatief nemen : dat is de boodschap !

Twee lappen stof van 20 cm x 20 cm. in accordeon plooien.

Uiteinden vastnaaien of nieten.

Rekkers aan beide uiteinden vastmaken (naaien of nieten) en we zijn er.

Moeilijk is het niet - prettig wel. Voorbeelden zoeken op internet.

http://maakjemondmasker.be en doe mee aan de nationale naai-actie.

Veel succes. Bij al wat je doet voor een ander, voel je een streepje geluk ! Doen.

 

Laat liefde door ons heen stromen.  

Heer God, Gij die ons het leven schonk,

Kom weer in ons midden wonen.

Wij vragen het telkens opnieuw:

“Geef ons kracht in deze onzekere dagen.

Neem die angst van ons weg.

Breng hoop en liefde in ons hart en onze geest.”

Moge wetenschappers spoedig een vaccin vinden tegen het coronavirus.

We zijn allemaal getroffen door deze ongekende vijand,

Het zij fysiek en/of moreel. Emotioneel al even erg.

Wat hebben wij met uw scheppingswerk toch gedaan?

Zijn we te gulzig omgesprongen met de rijkdom van de aarde

Voor eigen gewin, geld en genot. Dachten we dan dat alles ons was toegestaan.

De hoogste tijd om ons te bezinnen over onze manier van leven

nu we noodgedwongen thuis zitten en ons kot niet mogen verlaten.

Onze Vastentijd anno 2020 werd plots een periode van quarantaine.

Heer God, kom weer in ons midden wonen. Toon ons opnieuw de weg.

Nu we bedreigd worden door een ongekende vijand, het coronavirus,

stellen we vast dat, niet tegenstaande al wat we uitgevonden hebben

in deze wereld, we geen probaat middel hebben voorzien en ontwikkeld

om de agressieve vijand te verslaan.

God, geef ons inzicht, moed en vertrouwen.

Zodat we ons nu niet afkeren van mensen die besmet zijn en lijden.

We dienen hen een helpend gebaar aan te reiken

door dienstverleningen allerhande. Laat ons hierin creatief zijn.

“Heer God, kom weer in ons midden wonen”.

             Laat ons verbonden blijven in gebed.

 

Lina Van Obergen

Durven Durven. Wie zei ooit “het leven is aan de durvers”. Met de letter D uit ons alfabet, kunnen we nog andere kanten uit : Dansen. Is er een relatie tussen beide woorden. Natuurlijk : wanneer wij springend en dansend de mooie momenten beleven die we elke dag ontmoeten zijn we Durvers. Durven leven is afstand doen van wat “achter” ons ligt. Is durven vooruitkijken zonder schroom. Durven staat hier tevens voor een keuze kunnen maken in het leven. Dagdagelijks worden we uitgenodigd te kiezen. Hoezo ? Wel we kunnen bijvoorbeeld een avondje uitgaan of beter op de kinderen passen. Wat doen we ? We kunnen nog jarenlang dezelfde job aanhouden of met durf en moed een nieuwe baan aanpakken. Er zijn risico’s aan verbonden maar we wagen het. We doen het. Het kan ons een heel nieuwe wereld openen van mogelijkheden en ontmoetingen. Een sprong wagen in het grote universum dat ons omringt. Durven doordenken. Mensen durven meenemen op het pad van een vernieuwing. Durven stilstaan bij bekommernissen – ze onder ogen zien en KIEZEN. Telkens heeft een mens de mogelijkheid om een of andere beslissing te nemen. En daar is durf voor nodig. Dansen wijst op soepelheid van het lichaam. Het zich geven – het zich uitleven op de klanken van een mooie melodie. Een soepel lichaam bewerkstelligt algauw een soepele geest. En dan dansen we zo meteen de wereld binnen van de durvers. Ons soepele lichaam komt dan ten dienste te staan van onze durf. Daarom moet je natuurlijk in jezelf geloven en volle vertrouwen hebben. Waarom zouden we dat niet hebben ? Laten we even op een rijtje zetten de vele goede dingen die we reeds gepresteerd hebben in ons leven. Laat ons niet spreken over onze mislukkingen. Uiteindelijk zijn er dat heel weinig in vergelijking met onze prestaties. Schrijf het op een velletje papier en je zal versteld staan hoeveel méér positieve punten of realisaties je kan neerpennen dan mislukkingen. In weze blijven we natuurlijk gemakkelijker stilstaan bij wat niet lukte. Nemen we het voorbeeld van een mislukt huwelijk. Ruzies – hoge woorden – klappende deuren – tranen en ga zo maar voort. Heb je al eens bedacht wat een prachtige kinderen je wellicht op deze wereld hebt gezet; aan wie je een toekomst hebt geboden; vele kansen hebt gegeven en die weliswaar ook vroeg volwassen zijn geworden omwille van de onenigheden, en het vele kibbelen in het gezin. Maar die jonge mensen, je eigen vlees en bloed, die slaan zich door het leven. Ook zij zullen lessen trekken voor de toekomst uit dergelijke situaties. Leven is geven. Lukt het ergens niet dan gaan we door. Al dansend als het moet; maar we gaan door. Nooit opgeven. Kijk niet om; wie je vandaag bent is dank zij wat “achter” je ligt. Achteruitkijken is tijd verliezen en het doel van het leven in de schaduw stellen. Niet doen. Voortgaan. Remember all the beautifull things we made. Denk slechts terug aan alle mooie dingen die je hebt verwezenlijkt. Durven dansen op de melodie van het leven. Ik wens je die durf van harte toe.

“Yes” ons ja – woord geven aan het leven De mensenwereld is koud en harteloos. Ieder voor zich en ik voor mezelf. Wie durft het aan een kind niet te beschermen maar te misbruiken ? Wie kan zo iets doen ? en iedere dag komt een nieuwsbericht overgewaaid met gegevens via het internet of de televisie, over volwassenen die kinderen misleiden. Hoe is het in Godsnaam mogelijk ! In Godsnaam dit kan niet. Want God schiep de mens naar zijn beeld zegt men. Wat moet men dan veronderstellen van mensen die een kind niet beschermen maar beloeren en het oneerbare voorstellen doen. De dader van dergelijk bewezen feit moet gestraft worden daar twijfelen we niet aan. Voor deze mensen moet het onmogelijk gemaakt worden te hervallen. Werken langs de psyche zou ontoereikend zijn en teveel tijd in beslag nemen. Mogelijk gaat het om een verkeerd ingeworteld denkpatroon en een onstuimig natuurelement in de mens zelf. Wetenschappers dienen er over te waken dat voyeurs bv. gekortwiekt worden. Een medische ingreep kan een oplossing brengen. Het gaat hier over afwijkingen in het gedragspatroon van mensen en dit is botweg gevaarlijk voor onze maatschappij. Vele heelkundige ingrepen gebeuren om mensen opnieuw een kans te geven gewoon te kunnen leven, zonder pijn en met weinig hinder. Zo moet het mogelijk zijn, te rectifieëren wat verkeerd is in het “menszijn” en een gevaar betekent voor kinderen en de maatschappij Yenny is zo iemand, die leeft en overleeft in een gebroken gezin; waar zussen geen echte zussen zijn, waar stiefbroers haar verkracht hebben en de “tweede” vader voor dagelijkse angst en geweld zorgt in het gezin. Please, waar gaan we naartoe. Wat voor leven heeft Yenny nog te verwachten. Hoe gebroken komt zij uit dergelijk ervaring. Hoe ziet zij de opvoeding van haar eigen kinderen. Waar is het beeld gebleven van een knus gezinsleven met vader en moeder, broers en zussen, vrienden en familieleden. Vandaag de daag moet men echt voorzichtig zijn met de vriend des huizes; er wordt zoveel kommedie opgevoerd, zoveel gelogen en bedrogen. Sommigen mogen zich gelukkig achten niet in verwachting te zijn geraakt nadat ze de liefde bedreven hebben. Ik vind zelf deze uitdrukking “de liefde bedrijven” een verschrikkelijk woord”; ik geef de voorkeur aan de franse uitdrukking “faire l’amour”; Yenny, staat nu midden deze karoesel vol vrees en angst. Wantrouwig tegenover mannen; een lage dunk over het liefdesleven. Verplicht zijn om te gaan werken voor den brode, gelijk welke job moeten aannemen om te overleven. Kunnen leven met de stress van deze tijd. Vertrouwen geven aan buren en vrienden en toch bedrogen uitkomen. Dat is Yenny. Een vondeling als het ware neergelegd tussen een groep havikken. Hoge huurgelden betalen voor een krot. TV programma’s opgedrongen krijgen die vooral de misdaadfilm en sex verfilmen. Neen – genoeg – stop ermee. Laat ons werken aan een wereld van vredig samenwonen met nette huisjes en nette mensen van vertrouwen rondom ons. Laster en hoogdunk mogen we vergeten. Er is zoveel méér in deze wereld. Laat ons leren leven met een minimum aan komfort; met een kleine geldbeurs maar met menselijke warmte om ons heen. Laten we beginnen in kleine kernen van mensen die het ook zo zien. Laat ons delen met de anderen; veeg de tranen weg van hen die zo verdrietig zijn. Laat ons een steun en toeverlaat zijn voor hen die dwalen. Vandaag nog kijken we rondom ons en trachten we een glimlach te toveren op het gezicht van wie niet meer lachen kan, omwille van pijn en mislukking. Laat ons een wereld bedenken met huisjes versierd met bloemen en foto’s van vrienden. Een wereld waar ieder mens kan binnenstappen voor een groet, een tasje koffie, een biechtstoelverhaaltje dat men graag kwijt wil, een momentje van stilte. Laat ons weer de wol verwerken tot bedspreiën en truien terwijl we gezellig keuvelen met aandacht voor de grond waarop we leven, de lucht die we ademen en het water dat we drinken. Wie een tuintje heeft plant bloemen en ook groentjes ! Wie een regenput kan krijgen, verspilt minder water en wast met zacht water. Wie kippen en konijntjes heeft, weet alvast dat die niet opgefokt zijn. Wie zijn afvalberg kan verkleinen door te versnipperen of samen te persen helpt aan een beter milieu. De fiets wordt het vervoermiddel bij uitstek. Geef kinderen de ruimte om buiten te spelen; zet een rem op tv en electro-spelletjes die ophitsen en de tijd in ledigheid verdrijven. Ik wou dat Yenny niet langer een vondelinge zou zijn, maar haar weg zou vinden en kunnen maken in een wereld waar rust en liefde heerst. Waar een oase van stilte te vinden is ; momenten van intense verbondenheid met het scheppingswerk. Verbondenheid met mensen die zachtjes praten en hulpvaardig zijn; die geen kritiek kennen; die aanvoelen wat een ander nodig heeft zonder veel getater en ophef; er zijn. Dit verhaal geraakt nooit af omdat jij het steeds verder moet schrijven. Yenny is een willekeurig gekozen naam, maar elk van ons kent wel iemand die als een vondeling door het leven gaat. Laten we onverschrokken “yes” zeggen tegen het leven. Het leven en beleven.

Het positieve in vedette stellen Het overvalt ons dagelijks ! de krantenkoppen die ons overweldigen met dramatische berichten. De televisie die ons beelden brengt van branden, moorden en verkrachtingen. Oorlog en corruptie. Wreedheden en bedrog. Ik kan de lijst nog veel langer maken. Ik doe het niet want ik wil opzoek gaan naar het positieve. Tussen al de krantenregels wil ik positief nieuws vinden en dat is er. De kolommen zijn korter. De titels heel wat minder beduidend. Het gaat niet om sensatie, dus is het niet belangrijk. Maar het is positief nieuws. Prestaties van een studentengroep die erin geslaagd is een auto te laten rijden op zonne-energie. Jonge mensen die hun vakantie opofferen om naar het buitenland te trekken; niet als toerist maar als stagiaire in een dorp waar medische hulp geboden wordt aan slachtoffers van hongersnood en ellende. Heb je ook opgemerkt hoeveel uren verpleegsters presteren bij zieken in dag- en nachtverband. Steeds op de bres; mensen nabij zijn die lijden en dikwijls klagen vanpijn, verdriet en eenzaamheid. Maar het medisch team is er. Al eens nagedacht wat een moeder presteert met twee of drie kinderen en uithuis gaat werken. Als zij thuis komt is er niet enkel de opvang van de schoolgaande kinderen maar er wacht nog het klaarmaken van het avondmaal, de was en de strijk, het nazicht van de klasopdrachten van de kinderen en de planning al voor “morgen”. Ik denk aan de culturele centra in de dorpen en steden in ons land. Wat een aanbod van aktiviteiten, cursussen, uitstappen, musea, tentoonstellingen. Achter die aktiviteiten zit een brein, een bekommernis, een dynamiek om steeds opnieuw andere initiatieven uit te dokteren. Er is het werk van het stripverhaal. De kunstenaar die dank zij een vlotte pen, een kleurrijk penseel, verhalen brengt die aangenaam zijn voor het oog en de geest. Moet het geestig zijn, de realiteit van het leven benaderen, de politieke kwinkslagen weergeven en wereldleiders in hun hemd zetten ?. Het moet alles doordacht worden en prettig, commercieel, uitgewerkt worden. Denk aan de beeldhouwster die met geoefende vingers een beeld creëert in hout of in steen. Geen gemakkelijke klus. Hoeveel uren denkwerk gaan hier aan vooraf. Hoeveel uren boetseren, beitelen, kappen, schaven en afwerken, gaan hier bij gepaard. De tennis-ster die uren en uren oefent om voor ons een match neer te zetten om u tegen te zeggen. Het zal ons geboeid hebben; misschien hebben we nooit gedacht dat die talentvol iemand tranen en zweet verloren heeft om tot zo een prestatie te komen. De stratenlegger die elke steen in een waaiervorm neerlegt met een hamerklop en een precisie die waardering verdient. Soms denk ik wel “hoe nors kijkt die man die daar over de straat loopt”. Nooit heb ik mij de vraag gesteld : “wie weet wat een zware dag hij achter de rug heeft”. Zangers zet ik bij de grote groep kunstenaars die almaar creëeren en presteren. Mijn smaak of niet, er werd gewerkt, gedacht en gerealiseerd. Duidelijk is dat zonder inspanning er geen echt kunstwerk gewonnen wordt. En dat moet onze bewondering zijn. Iedereen heeft talent. De ene weet het, de andere niet. Het moet uit de mens gehaald worden. Bemoediging en aanmoediging zijn hiervoor een stimulans. Studie een hulpmiddel. Geduld een vleugje zalf om het raderwerk in het proces van creatie vlot te laten verlopen. Bij het verouderingsproces bij de mens moeten we steeds voor ogen houden dat er nog veel te beleven valt. Sommige dingen zullen moeilijker worden en zullen we niet meer aankunnen. Bekijk alvast al wat we nog wel kunnen realiseren. Bij de student is het behaalde resultaat van groot belang en een cursus gemist of gefaald bij het examen is nog geen reden om te vergeten hoeveel goede punten er behaald werden. Indien we allen het positieve zouden bovenhalen in onszelf en bij de anderen, zouden we dan nog tot ruzies, negativisme en onverdraagzaamheid in staat zijn ? Zouden we een godsdienst kunnen beleven waar we respect hebben voor andere religies ? Geen enkele godsdienst lijkt mij uit op vernietiging van het individu maar veeleer uit op een beter inzicht in het leefpatroon. Het komt er dan niet meer op aan, hoe we ons kleden, welke ritus we volgen. We zouden allen aangetrokken zijn door een drang om goed te leven. Alsook te genieten van ons bestaan zonder de aarde uit te putten, zonder onze kinderen te negeren, maar veeleer denkend aan een toekomst die onze generatie al opbouwt zodat hun voortbestaan verzekerd is in een wereld waar het goed en aangenaam is om leven. Dringend is de oproep om het positieve in vedette te stellen. We moeten permanent aan ons geluk werken; de goede kansen waarnemen; de mislukkingenaanvaarden maar nooit mogen we opgeven. Het beste moet nog komen.