Berichten van 27 maart 2006 tot 2 april 2006

Met de “I” van INITIATIEVEN NEMEN Het leven zit vol wensen en verwachtingen. We blikken niet graag naar het verleden ; neen want onze ogen zijn gericht op onze toekomst. Momenten van blijde en soms angstige vooruitzichten. Maar we leven. We kennen goede en kwade dagen. Dagen van vreugde en dagen van verdriet. En telkens slagen we er ons door. Met de moed der wanhoop ? neen, juist niet. We slagen er ons door met de sprankels van hoop. We blijven geloven dat het ooit eens beter zal gaan. Zoniet waren we reeds van deze aardbol verdwenen. We zouden een einde gesteld hebben aan ons bestaan. Maar we doen het niet. Ergens bespeuren we nog altijd een lichtpunt. Kennen we nog de juiste betekenis van Kerstmis , of hebben we als zovelen de kerstboom vol gehangen met flikkerende lichtjes, zonder in onszelf de warme gloeilamp te hebben aangestoken om mensen, vrienden om ons heen te verwarmen.Met Pasen worden de eitjes geschilderd en ergens verdoken omdat de kinderen de zoektocht zouden inzetten naar het onbekende. Een gekleurd eitje spreekt aan. Pasen is wel heel wat belangrijker en duidt op de verrijzenis van het dode leven. Maar dat is een heel ander verhaal waar we het nog zullen over hebben. Wat zegt de volksmond ook weer ? : “Tussen de mond en het bord valt er al te dikwijls veel pap op de grond.” We starten een project, beginnen is niet zo moeilijk, maar voor we het eindresultaat bereikt hebben, hebben we tranen en bloed gezweet. Door twijfels overmand. Met kritiek overstelpt. Met geldgebrek geconfronteerd. Met ziekte bedreigd. Maar we hebben het hoofd geboden. We zijn er geraakt. En pas dan kunnen we fier zijn op onze prestaties. De aanhouder wint. Geloven in onszelf. Geloven in de anderen. Een hele opgave dat ons elke dag wordt voorgehouden. Laat dan wat pap op de grond vallen; het is belangrijk vol te houden. Dat we de tegenkantingen aankunnen. Dat we kritiek kunnen ombuigen met juiste argumenten. Niet afgeven. Recht door zee. Zo willen we varen op de nieuwe golven van hoop die ons ook in het nieuwe werkjaar zullen worden aangereikt. Durf en lef maken het leven boeiend en interessant. Anderen hebben maar al te gauw de neiging om ons hun wetten en interne regels op te dringen. Met sterk geloof lukt dit niet. Stress mag onze denkwereld niet overheersen. Daarom moeten we af en toe tijd willen maken voor momenten van rust en bezinning. Daar hebben we recht op. We moeten hiervoor wel het roer stevig in handen houden. Onze agenda wordt door onszelf ingevuld. Anderen doen hierbij slechts voorstellen. Wij zeggen amen of beter we “beamen”. We kunnen het allemaal een zekere richting uitsturen, zodat we baas blijven, grotendeels althans over onze dagindeling. Dit vraagt natuurlijk dat we zelf veel initiatieven nemen en zodoende ons eigen leven in hand houden. Op die manier geven we onze “bezieling” mee aan anderen. We hoeven dan zelf niet mee te lopen. We hebben het zelf uitgedacht en we verwezenlijken ons project samen met anderen. Dit kan zowel in eigen huiskring, op het werk… waar we ook staan. Mag elke nieuwe dag ons blijven bezielen en ons alert houden. Elke dag dat God ons geeft, willen we bewust beleven. Met animo en dankbaarheid. Tussen de start van een project en het einde zitten veel inspanningen vervat. Alles lukt niet van de eerste keer. Telkens weer opnieuw beginnen brengt beslist het einddoel naderbij. Geloven in onszelf; de eindmeet halen en dan met een dankbaar hart kunnen “loven” : onszelf en al wie met ons ging. Mag elke nieuwe uitdaging vol vreugde en geluk zitten voor allen die moedig en met zin voor humor de wipplank gebruiken om een verre sprong te wagen in de toekomst die elke dag nieuw en hoopvol is. Lina Van Obergen

Over spreuken en gezegden Beter één die met mij gaat dan twee die mij volgen. Het leven zit dikwijls vol verrassingen. Pijn, vreugde en verdriet volgen mekaar soms in snel tempo op. Mensen komen en gaan. Kinderen krijsen en moeders verwijzen. Allen groeien we op in wijsheid en deugd. Dit is natuurlijk een hartewens. Opgroeien betekent kans krijgen om op zelfstandige manier het leven in te stappen. Wijsheid doet men op in scholen en vriendenkringen tijdens symposiums en Ronde Tafelgesprekken; als boekenworm neuzend in dag- en weekbladen. Leergierig snuffelend in boeken over wijsbegeerte en filosofie. Als ik dan even mijn eerste stappen zet in de grote mensenwereld wordt het ernst. Ik word gewikt en gewogen voor mijn kennis en snuggerheid. Ik word besnuffeld en afgetast voor mijn hebben en zijn. Ik word in het vizier genomen voor al mijn kleine ondeugden en onvolkomendheden. Ik leef. Ik roep het uit “beter één die met mij meegaat …” want de weg naar volwassenheid is zwaar, lang en hard. De weg doorheen de immense mensenwoestijn is dor en verlaten. Op wie kan ik mij verlaten. En dit is de cruciale vraag : “op wie kan ik mij verlaten ?”. Wie met mij gaat, kan bogen op mijn eerlijkheid en steun. Die iemand staat aan mijn zijde al ben ik alleen in drukke of droeve dagen. Ik vertrouw op die iemand in goede en kwade dagen. Vreugde wordt uitgezongen, verdriet uitgepraat. Woede wordt lam gelegd terwijl triomfen uitbundig uit de doeken worden gedaan. Maar ik LEEF. Wie mij beloofde ter hulp te komen wanneer het stilaan avond werd, en de lichten rondom mij verbleekten, zie ik niet. Ik bespeur geen aanwezigheid. Het was een holle belofte. Liever iamand die met mij gaat. Dragend vreugd’ en pijn, geluk en voorspoed. Want beloven en het niet waarmaken daar heeft niemand een boodschap aan. Een woord is een woord; een daad een daad. Slechts op die basis kan een wereld draaien en vooruitgaan. Zo niet verliest mijn tijd en energie. Verspilling van wat ons zo kostbaar is. Een wereld vol leugens, geweld en verraad kent momenten van opgang maar moet blijvend attent blijven op de tegenaanvallen. Vroeg of laat loopt men tegen de lamp en doven de lichten. Wie eerlijk en oprtecht is, haalt de koppen van de kranten niet maar leeft in vrede met zichzelf. Wie vrede zegt; zegt geluk. Wie geluk zegt ervaart de echte rede van ons bestaan. “We zijn hier om gelukkig te zijn”. Kies daarom heel nauwkeurig de medemens die met je gaat; een heel eind weegs. Wie volgt is slechts een naloper bereid om te spieken. Wie met je gaat deelt in alle goeds. Een hartewens voor iedereen : vind de vriendschap die je waardig is. In geborgenheid en oprechte interesse ligt de parel van ‘t geluk. Lina Van Obergen