Berichten van 18 april 2011 tot 24 april 2011

Durven Durven. Wie zei ooit “het leven is aan de durvers”. Met de letter D uit ons alfabet, kunnen we nog andere kanten uit : Dansen. Is er een relatie tussen beide woorden. Natuurlijk : wanneer wij springend en dansend de mooie momenten beleven die we elke dag ontmoeten zijn we Durvers. Durven leven is afstand doen van wat “achter” ons ligt. Is durven vooruitkijken zonder schroom. Durven staat hier tevens voor een keuze kunnen maken in het leven. Dagdagelijks worden we uitgenodigd te kiezen. Hoezo ? Wel we kunnen bijvoorbeeld een avondje uitgaan of beter op de kinderen passen. Wat doen we ? We kunnen nog jarenlang dezelfde job aanhouden of met durf en moed een nieuwe baan aanpakken. Er zijn risico’s aan verbonden maar we wagen het. We doen het. Het kan ons een heel nieuwe wereld openen van mogelijkheden en ontmoetingen. Een sprong wagen in het grote universum dat ons omringt. Durven doordenken. Mensen durven meenemen op het pad van een vernieuwing. Durven stilstaan bij bekommernissen – ze onder ogen zien en KIEZEN. Telkens heeft een mens de mogelijkheid om een of andere beslissing te nemen. En daar is durf voor nodig. Dansen wijst op soepelheid van het lichaam. Het zich geven – het zich uitleven op de klanken van een mooie melodie. Een soepel lichaam bewerkstelligt algauw een soepele geest. En dan dansen we zo meteen de wereld binnen van de durvers. Ons soepele lichaam komt dan ten dienste te staan van onze durf. Daarom moet je natuurlijk in jezelf geloven en volle vertrouwen hebben. Waarom zouden we dat niet hebben ? Laten we even op een rijtje zetten de vele goede dingen die we reeds gepresteerd hebben in ons leven. Laat ons niet spreken over onze mislukkingen. Uiteindelijk zijn er dat heel weinig in vergelijking met onze prestaties. Schrijf het op een velletje papier en je zal versteld staan hoeveel méér positieve punten of realisaties je kan neerpennen dan mislukkingen. In weze blijven we natuurlijk gemakkelijker stilstaan bij wat niet lukte. Nemen we het voorbeeld van een mislukt huwelijk. Ruzies – hoge woorden – klappende deuren – tranen en ga zo maar voort. Heb je al eens bedacht wat een prachtige kinderen je wellicht op deze wereld hebt gezet; aan wie je een toekomst hebt geboden; vele kansen hebt gegeven en die weliswaar ook vroeg volwassen zijn geworden omwille van de onenigheden, en het vele kibbelen in het gezin. Maar die jonge mensen, je eigen vlees en bloed, die slaan zich door het leven. Ook zij zullen lessen trekken voor de toekomst uit dergelijke situaties. Leven is geven. Lukt het ergens niet dan gaan we door. Al dansend als het moet; maar we gaan door. Nooit opgeven. Kijk niet om; wie je vandaag bent is dank zij wat “achter” je ligt. Achteruitkijken is tijd verliezen en het doel van het leven in de schaduw stellen. Niet doen. Voortgaan. Remember all the beautifull things we made. Denk slechts terug aan alle mooie dingen die je hebt verwezenlijkt. Durven dansen op de melodie van het leven. Ik wens je die durf van harte toe.