Berichten van 23 mei 2011 tot 29 mei 2011

Nuttig zijn Heb jij ook dat gevoel “nuttig” te moeten zijn ? Heb jij ook die drang om te slagen in het leven ? Ben jij ook zo gestresseerd door het jachtige gedoe op het werk, in de huiskring en in de fitnesszaal ? Een TV-spot illustreert : “Mannen presteren beter als men naar hen kijkt” … een lachertje natuurlijk maar er zit wel waarheid in. Dit geldt trouwens voor iedereen, gezien wij bemoediging nodig hebben. We hebben steun nodig van de anderen, waardering. We willen gezien worden en we willen iemand zijn in deze maatschappij … we willen er bij horen. Dat wensen we althans. En ook dit is waar. Hierdoor zijn we op hol geslagen in ons doen en laten. We kennen nog nauwelijks rust. Rust… daar hebben we geen tijd meer voor. Trouwens als we in een hoekje duikelen met een boekje, geeft dit de indruk dat we lui zijn. We maken voortdurend veronderstellingen over wat anderen over ons denken. Nuttig zijn is dus aktief zijn. Alweer juist. Het alles in zijn juiste tijdspanne zetten is ook een opdracht en een kunst. Laten we ons niet langer vele gezegden en opinies van anderen opdringen. We mogen toch ook onszelf zijn. Laten we onszelf aanvaarden zoals we zijn, met veel begrip voor het anders zijn van vrienden en collega’s. Mensen zijn nu eenmaal erg verschillend van elkaar. Ieder zijn eigenheid, ieder zijn blik op het leven en hoe het leven kan beleefd worden. Gemakkelijk om zeggen natuurlijk. Enerzijds zijn we heel egocentrisch gaan leven. Ieder voor zich; we kennen met moeite onze buren. Het nieuws over de grenzen heen raakt ons niet echt en de maanverkenning interesseert ons niet langer. Nuttig zijn … dit was toch de aanzet van dit verhaal. We zouden kunnen beginnen met ons leven eens even te overschouwen en na te denken over onze “snelle” manier van leven. De gejaagdheid, het niet kunnen loslaten van situaties, geen afstand kunnen nemen van bepaalde problemen. Altijd zin in vernieuwen, want we leven in een wegwerpmaatschappij. Een heerlijke tijd wordt het als men even kan gaan zitten zonder iets te doen. Even overdenken wat we teveel hebben aan materiële welstand; even gaan opzoeken welke vrienden we reeds lange tijd “wat vergeten” zijn door “gebrek aan tijd”. Nemen we dan die tijd … want het is de hoogste tijd. Op het internet kunnen we niet vinden wat we missen : tijd – vriendschap – geborgenheid. We willen nuttig zijn ! OK. Laat ons tijd maken voor onszelf en de aangenaamste dingen doen die we graag doen en tijd maken voor ontmoeting in een rustige gezellige sfeer. Eenvoud wordt het sleutelwoord. Gluren achter de schermen van ons eigen bestaan. Zien hoeveel moois er schuilt in een brokje natuur. Ontdekken hoe lief’lijk kinderen kunnen zijn. Op zoek gaan naar de schoonheid in ieder mens. Ja, de schoonheid zit dikwijls van binnen.

Mijmeren en dromen Ik droom van een wereld vol sterren en fonkellichtjes. Ik droom van een wereld vol kindergezichtjes en warme smoutebollen. Ik droom van een wereld vol zachte muziek, met mensen die praten en lachen. Mocht morgen de zon weer schijnen over bergen en dalen. Mocht regen de droge akkers in het verre oosten bevochtigen voor een goede oogst. Mocht de opkomende zon veel werkgelegenheid brengen aan zoekenden. Mocht de dalende avondzon de mensen gewoon gelukkig maken rond een glaasje, een gesprek, een kaartspel, een smakelijke maaltijd en een romer wijn. Het kind mag dan krijsen en rondhuppelen, de grijsaard mag zijn dutje doen. De jonge man streelt zijn liefje en maakt beloftevolle plannen terwijl de uitverkorene haar lieveling innig kust. De gehandikapte vindt zijn plaats temidden de menigte en weet zich gedragen en geliefd. Hij hoort erbij en krijgt alle aandacht en een schouderklopje. Politiekers zorgen toch voor ons welzijn en zijn bekommerd om werkgelegenheid en ziekenzorg. Wie oud en ziek is krijgt verzorging. Wie jong is krijgt opleiding en studie. Opvoeding is een must en een levensstijl waar iedereen zich goed bij voelt. Studeren doen we gans ons leven, met zorg en doorzettingsvermogen. We willen het weten, we geven het door, we ijveren voor verdere ontplooiïng en vergeten niet te filosoferen over wat voorbij is en nog komen moet. Van aanrandingen geen sprake, van diefstallen evenmin. We leven in een open wereld waar iedereen thuishoort en zich honderd procent inzet. Iedereen. Elk met zijn gaven en beperkingen. Niemand blijft aan de kant staan, en iedereen doet mee. Iedereen werkt ! Iedereen zet zich in voor een job, een klus, een hulp, een service en wordt hiervoor beloond. Geen dopgeld voor wie geen werk heeft. Dit hoeft dan niet meer. Beroepsfierheid bovenal. Ik laat de pen nu echt los over het papier glijden; de gedachten houden niet op. Het lijkt absurd en toch … Positief leven is leven niet van de anderen maar voor de anderen. De tijd dringt en dwingt. Geen dopgeld zonder tegenprestatie. Iedereen doet wat voor den brode. Er komen in het leven, betekent nog altijd : inzet, offergave, wilskracht, werken gericht op de toekomst en het goede dat we anderen willen aandoen. Dat het rondom ons, en ook in eigen land verkeerd kan aflopen dat hebben we de laatste jaren en maanden al elke dag door de media voorgeschoteld gekregen, maar wordt het niet de hoogste tijd om het positieve in vedette te stellen want pas dan zal onze balans doorwegen met …. Ik laat het je zelf invullen

Hoffelijkheid Het leven gekruid ook met “kritiek”. Een blijkbaar overbekend gezegde: “ Hoge bomen vatten veel wind” of duidelijker gesteld : “grote pieten hebben veel kritiek te verduren en te verwerken.” Er is tevens de kleine man die dagelijks vele opmerkingen te verwerken heeft van een baas, van huisgenoten en/of vrienden. Kritiek uiten is te vermijden als de pest. Kritiek moet men kunnen ombuigen, of accepteren of weerleggen. Inslikken zegt men dan; maar dat hoeft niet. We moeten ons verdedigen. Ombuigen, accepteren, weerleggen; het zijn vele werkwoorden naast mekaar geplaatst met een vrij verschillende inslag. Kritiek verwerken is geen koud kunstje. Het vraagt inzicht, beoordeling, een “zekere” vorm van aanvaarding, een sportieve houding, begrip en nog zoveel meer. Hoge bomen vatten veel wind. Hoe belangrijker iemand is, hoe méér aandacht hij zal krijgen, hoe meer hij zal blootgesteld worden aan onfatsoenlijke opmerkingen. Niet zo gemakkelijk. Een eerste minister, krijgt nogal wat te verduren voor zijn besluitvorming, zijn voorstellen en zijn uitspraken. Het verwondert mij met welke ontspannen houding vele van die hoge pieten de kritiek naast zich neerleggen of ze op een diplomatische manier weerleggen. Steeds met de glimlach ; dikwijls met dossierkennis. Een woordje van troost hierbij is dit : « wie niets doet, kan niets misdoen ». Wie actief en ondernemend is, durft risico te nemen. Goed doen voor iedereen is trouwens onmogelijk. Elke mens heeft ergens een tegenstander rondlopen en die moet zijn reden van bestaan rechtvaardigen door kritiek te uiten. Negatieve kritiek. Vraag steeds als tegenzet dat men een positief argument aanbrengt. Stel voor dat het slangengif (de kritiek ) een antidot krijgt door een positieve inbreng. Hoffelijkheid is het antigif voor kritiek want inderdaad kritiek kan dodelijk zijn. Jonge mensen hebben zeker al ervaren hoe ouders en leraars hen de grond kunnen inboren met platte kritiek die ver van opbouwend is. Het werkt frustrerend op het gemoed en belemmert maar al te vaak de verdere ontplooïng van het individu. Zeker bij jonge mensen. Waarom mensen niet bemoedigen met hoffelijke woorden. Geef de mens een pluim en hij vliegt!!! Mensen attent maken op de talenten die zij bezitten en ze aansporen deze verder te ontwikkelen. Een hoffelijk woord stimuleert tot actie. Hoffelijkheid staat bij mij hoog in het vaandel omdat het de menselijke relaties bevordert en een hart onder de riem steekt van hen die gebukt gaan onder de druk van kritiek. We hebben allemaal bemoediging nodig. Laat ons vandaag opzoek gaan naar wat mensen rondom ons graag hebben. Wat bezielt ze en waarmee zijn ze bezig. Laat ze vertellen en veroordeel ze niet nog voor ze zijn uitgesproken. Let op hun kunde en de specifieke eigenheid want eenieder heeft zo iets – net wat een ander niet heeft. Een manier van vertellen – een manier van zich voor te doen. Laten we kritiek bannen. Iedereen mag er zijn. Als we maar respect hebben voor mekaar en luisterbereidheid hebben. Hoffelijkheid is hierin onze grote troef.