Engel

Verandering !

Een journaliste had enkele jaren terug een reportage gedaan in Afghanistan over de rol van de man en vrouw daar.

Er was haar toen opgevallen dat de vrouw enkele meters ACHTER hun man aanliepen.

Dit jaar ging ze terug om een reportage te maken en toen ze in Afghanistan aankwam zag ze dat de vrouwen nu enkele meters VOOR hun man liepen. Ze benaderde een van die vrouwen en zei: "Dit is geweldig, hoe komt het dat jullie die rol hebben kunnen omdraaien?"
Waarop de vrouw zei: "LANDMIJNEN!!!

Als voor je kijken je bang maakt,en als achter je kijken je triest maakt,kijk dan naast je ,daar sta Ik

Nederlands moeilijk te leren?

Nederlands is voor buitenlanders moeilijk te leren, maar weten we ook waarom? Na het lezen van onderstaand gedicht is het u vast duidelijk.

Men spreekt van één lot, en verschillende loten,
maar 't meervoud van pot is natuurlijk geen poten.
Zo zegt men ook altijd één vat en twee vaten,
maar zult u ook zeggen: één kat en twee katen?
Laatst ging ik vliegen, dus zeg ik vloog.
Maar zeg nou bij wiegen beslist niet: ik woog,
want woog is nog altijd afkomstig van wegen,
maar is dan 'ik voog' een vervoeging van vegen?

Wat hoort er bij 'zoeken'? Jazeker, ik zocht,
en zegt u bij vloeken dus logisch: ik vlocht?
Welnee, beste mensen, want vlocht komt van vlechten.
En toch is ik 'hocht' niet afkomstig van hechten.
En bij lopen hoort liep, maar bij kopen geen kiep.
En evenmin zegt men bij slopen 'ik sliep'.
Want sliep moet u weten, dat komt weer van slapen.
Maar fout is natuurlijk 'ik riep' bij het rapen.
Want riep komt van roepen. Ik hoop dat u 't weet
en dat u die kronkels beslist niet vergeet.

Dus: kwam ik u roepen, dan zeg ik 'ik riep'.
Nu denkt u: van snoepen, dat wordt dan 'ik sniep'?
Alweer mis, m’n beste. Maar u weet beslist,
dat ried komt van raden, ik denk dat u 't wist.
Komt bied dan van baden? Welnee, dat wordt bood.
En toch volgt na wieden beslist niet 'ik wood'.
'Ik gaf' hoort bij geven, maar 'ik laf' niet bij leven.
Dat is bijna zo dom als 'ik waf' hoort bij weven.

Zo zegt men: wij drinken en hebben gedronken.
Maar echt niet: wij hinken en hebben gehonken.
't Is moeilijk, maar weet u: van weten komt wist,
maar hoort bij vergeten nou logisch vergist?
Juist niet, zult u zeggen, dat komt van vergissen.
En wat is nu goed? U moet zelf maar beslissen:
hoort bij slaan nu: ik sloeg, ik slig, of ik slond?
Want bij gaan hoort: ik ging, niet ik goeg of ik gond.
En noemt u een mannetjesrat nu een rater?
Dat geldt toch alleen bij een kat en een kater.

U ziet, onze taal beste dames en heren,
is, net als ik zei, best moeilijk te leren!

Maar is het door genade, dan is het niet meer op grond van werken.

Op een dag kwam een jongeman bij de Heer Jezus om Hem te vragen wat hij moest doen om het eeuwige leven te beërven. Eigenaardig eigenlijk hoe een mens die aan het einde van zijn Latijn is, nog steeds denkt dat hij iets moet doen om het in orde te maken met God. Sinds de eerste mens geluisterd heeft naar de leugens van de slang in de hof van Eden, is ons leven één grote poging om het zonder God aan te kunnen. Vroeg of laat komen we erachter dat dat een illusie is. Hoe wonderlijk dat we dan ook mogen ontdekken dat we voor God niets hoeven te presteren. Hij heeft in zijn rijke genade Zelf alles gedaan wat nodig was om ons te behouden.