emotioneel

Wat zegt u van Hem, omdat Hij uw ogen geopend heeft?

Ongetwijfeld was de blindgeborene verbaasd en blij om te kunnen zien. In deze geschiedenis zien we zijn ogen steeds verder voor de waarheid open gaan. Dat geldt helaas niet voor de farizeeën: zij hadden hun eigen invulling van wat er wel en niet op sabbat mocht - geheel volgens de traditie. Ruimte voor wonderen en bewogenheid met mensen was er daardoor niet zo veel. Het helpt niet als ze proberen om het wonder te ontkennen: iedereen kon zien dat het waar was - al schuiven de ouders de verantwoordelijkheid liever van zich af. Alleen de blindgeborene is zonder angst. Maar hij heeft dan ook echt iets bijzonders meegemaakt - en dan heeft een vraag naar wie Jezus is een heel persoonlijke lading gekregen.

Een nieuwe blonde uitzendkracht staat een beetje hulpeloos bij de papierversnipperaar. Wanneer er uiteindelijk een andere secretaresse
langskomt die merkt dat ons blondje vrij zielig staat te kijken, vraagt ze haar: "Kan ik je misschien helpen?"
"Ja graag!" antwoordt ze. "Ik vind maar niet hoe dit ding werkt!"
"Heel simpel," antwoordt de secretaresse, en neemt het dikke dossier uit de handen van het blondje, en stopt het in de versnipperaar en drukt op een groene knop.
"Bedankt," zegt het blondje, "en weet je ook waar de kopieën uitkomen?"

Mijn leer is niet van Mij.

Als wij in de kerk zijn opgegroeid en doordrenkt zijn met bijbelse leer, lopen we het risico dat we zo gewend zijn aan alle onderdelen van de leer dat die ons niet meer kunnen verbazen. Voor de omstanders van de Heer Jezus was dat anders. Veel discipelen hadden Hem verlaten, een deel van zijn familie geloofde niet in Hem. Dat had alles te maken met zijn pretenties: dat alles wat Hij deed en zei rechtstreeks uit de hemel kwam. Het is goed om eens stil te staan bij dat heel bijzondere. Laten we ons maar verbazen over de leer van Jezus, laten we die maar diep tot ons laten doordringen!

--

--