kabouter

Ik leg de namen van mijn
kinderen in Uw handen
Dat niets of niemand  ze meer
ooit daaruit kan branden,
Ook niet als satan ze straks
als tarwe zift

Ik vraag U niet mijn kinderen
elk verdriet te besparen
Maar wees Gij wel hun troost
Als ze eenzaam zijn ,en bang
Ik leg de namen van mijn
kinderen in Uw handen

Geeske Wiesma

Het maakt niet uit wie je bent,
Of wat iedereen van je denkt
Het geeft niet wat of hoe je iets doet
Maar vertrouwen op je zelf,dat is goed
Geen leven met smart
Maar leef van uit je hart
Dan pas voel je de vonk
Die zacht je hart raakt,
En hoe gelukkig je daarmee een ander maakt
Je creeert in je zelf
Een soort van voldoening
En geeft je een volwaardig
Gevoel van innige tevredenheid

Subject: boerengerecht

Klaasje, een boerenzoontje, komt beneden voor zijn ontbijt.
Zijn  moeder vraagt hem of hij zijn klusjes al heeft gedaan.
"Nog niet", zegt Klaasje.
"Dan krijg je nog geen ontbijt", zegt zijn moeder.
Dus Klaasje is helemaal chagrijnig. Hij gaat de kippen voeren
en  geeft een kip een schop. Dan gaat hij de varkens voeren en

geeft een varken een schop.
Dan gaat hij de koeien melken en geeft een koe een schop.
Dan komt hij weer binnen.
Zijn moeder geeft hem een kom droge havermout.
"Waarom krijg ik nu geen eieren en spek? En waarom geen melk
in mijn havermout?", vraagt Klaasje verontwaardigd.
"Wel, ik zag je een kip schoppen, dus je krijgt geen eieren
voor een week.
En ik zag je een varken en een koe schoppen, dus krijg je ook
geen spek en melk voor een week", zegt zijn moeder streng.
Klaasje baalt nog meer.
Dan komt zijn vader binnen, schopt de poes opzij en gaat
zitten aan het ontbijt.
Kijkt Klaasje lachend naar zijn moeder en zegt: "Vertel jij
het hem  of zal ik?"

ook  de uiltjes voelen de lente

Mijn vriendin is verzot op wilde zwijnen,en speciaal voor haar,hier is ie dan!!!!!

De klokken vertrekken op Witte Donderdag naar Rome,en komen zondag morgen terug
ondertussen worden de Perenaren verwend door de kleppers,ze komen om 8uur smorgens,12uur s'middags en 6 uur s'avonds rond al klepperend,om de klokken te vervangen,dit is een heel oude traditie waar wij als Perenaren wel van houden
Hier enkele foto's

Ga niet waar de weg je leidt
Maar ga waar geen pad is
En laat je eigen spoor achter


ralph waldo emerson

                 Terugblik naar vroeger

Vroeger, ja vroeger... dit is voor iedereen die voor 1980 geboren is.
Als je na 1980 geboren bent, heeft dit niets met jou te maken.
De kinderen van tegenwoordig worden in de watten gelegd.
Ben jij als kind opgegroeid in de 50er, 60er of 70er jaren, dan is het,
terugkijkend, onvoorstelbaar, dat je zo lang hebt kunnen overleven!
Als kind zaten we in de auto zonder gordel en zonder airbags.
Onze bedjes waren geschilderd in
prachtige kleuren met verf vol met lood en cadmium.
De medicijnflesjes uit de apotheek konden we gewoon open krijgen, net
als overigens de fles met bleekmiddel.
Deuren en ramen bedreigden continue onze vingertjes.
Op de fiets hadden we nooit een helm op.
We dronken water met de mond aan de
kraan in plaats van uit een fles.
We bouwden zeepkisten en kwamen er pas
op de eerste rit, bergafwaarts achter, dat we geen rem hadden.
Na enige ongelukken konden we daar prima mee omgaan.
\'s Morgens gingen we naar buiten om te spelen.
We bleven de hele dag weg en moesten pas
thuis zijn als de straatlantaarns aangingen.
Niemand wist waar we waren en we
Hadden geen mobiele telefoon mee.
We sneden ons, braken onze botten en
tanden en er werd niemand voor aangeklaagd.
Het waren gewoon ongelukken en de enige die schuld had waren we zelf.
Kan jij je nog zgn. \"ongelukken\" herinneren?
We hadden vechtpartijen en sloegen elkaar een blauw oog.
Daar moesten we mee leven. Volwassenen interesseerden zich daar niet
voor.
We aten koekjes, brood met dik boter,
dronken Cola en werden evengoed niet te dik.
We dronken met vrienden uit dezelfde
fles en niemand ging daar dood van.
We hadden geen: Playstation, Nintendo, X-box, Videogames, 64 TV-zenders,
Videofilm,Surround-Sound, een eigen TV,computer en Internet-chatrooms.
Wat wij hadden waren VRIENDEN.
We gingen gewoon naar buiten en daar kwamen we elkaar tegen.
We gingen naar hun huis en belden aan.
Of we gingen soms gewoon naar binnen zonder aan te bellen.
En dat zonder van te voren af te spreken
en zonder dat onze ouders dat wisten.
Niemand bracht ons en niemand haalde ons weer op...
Hoe was het in godsnaam mogelijk?
We bedachten zelf spelletjes met
Stokken en tennisballen.
We aten wurmen en die leefden niet
voor altijd in onze magen verder.
Met de stokken prikten we elkaar bijna
nooit in de ogen.
Met voetballen op straat mocht je
alleen meedoen als je goed genoeg was.
Als je niet goed genoeg was, moest je
met teleurstellingen om leren gaan.
Sommige kinderen waren niet zo goed op school als anderen.
Ze haalden onvoldoendes en bleven zitten.
Dat leidde niet tot emotionele ouderavonden
of zelfs tot veranderde prestatienormen.
Soms hadden onze daden consequenties.
Dat was logisch en daar kon zich niemand voor verstoppen.
Als iemand van ons iets verbodens had gedaan,
was het normaal, dat de ouders je er niet uithaalden.
In tegendeel, ze waren het met de politie eens!
Stel je voor!
Onze generatie heeft vele probleemoplossers en
uitvinders, die bereid zijn risico\'s te nemen, voortgebracht.
We hadden vrijheid, we verzaakten, we
hadden succes en namen verantwoording.
Met al die dingen konden we zeer goed omgaan.
Bij die generatie hoor jij ook.
Wees blij!

hier nog enkele kaarten  gemaakt in 3d,wat ook mijn hobby is




klik op de foto om te vergroten