Donderdag....

Goedemorgen .....
Donderdag....
Goedemorgen .....
Avondliedeke van Alice Nahon
Avondliedeke
Alice Nahon

De vlaamse dichteres Alice Nahon(1896-1933) werd in Antwerpen geboren.
Haar vader had daar een boekhandel.Als schoolmeisje dichte ze al.Ze werd verpleegster en toen haar gezondheid achteruitging,werd ze korte tijd bibliothecaresse.Ze leed aan astma en chronische bronchitis,zodat ze veel in sanatoria verbleef.Ze werd beroemd met de bundeltjes Vondelingske (1920) en Op zachte Vooizekes (1921).Haar derde en vierde bundel, Schaduw en Gedichten verschenen in 1928 en 1930.Na haar vroege dood verschenen nog de nagelaten gedichten.
Haar verzen vertolken een grote liefde voor natuur en de seizoenen.Maar ook voor de mensen om haar heen.Ze heeft grote aandacht voor de kleine dingen van het leven.Haar waarachtige vroomheid wordt dieper naarmate het einde van haar leven nadert.
(Uit het boekje ,de mooiste gedichten van Alice Nahon: verzamelt door Sipke van der Land , en uitgegeven door J.H.Kok-Kampen)
Na de dood..
samen zijn
Afscheid
Afscheid
*******
Je blijft met lege handen achter
je zou zo graag nog wilen zorgen
de tijd van waken en wachten
is voorbij en morgen
brengt nu een lege dag vol pijn
er rest alleen herrinneringen
aan in-gelukkig zijn.
bloemen = doodsprentje
Liefje,
Mijn weg

Mijn weg
*********
De weg die ik zoek
Ligt aan de kim
Waar de aarde eindigt
En de hemel begint.
*********
goedemorgen
Heb het zonnetje maar meegebracht ,want hier kruipt het toch steeds achter de wolken ....
slaapwel

Goedenavond ,goedennacht en als't God belieft tot morgen.
avond

Zonder woorden
onhoorbaar
Onhoorbaar is de dood gekomen
Zie ik sta voor de deur

'Zie ,Ik sta voor de deur
en ik klop.
Als iemand mijn stem hoort
en de deur opent
zal ik bij hem binnen komen
en maaltijd met hem houden
en hij met Mij.'
tussendoor

Mooi
****
" 'n Beetje"

Sterven doe je niet ineens,
maar af en toe 'n beetje
en alle beetjes die je stierf,
't is vreemd, maar die vergeet je,
het is je dikwijls zelf ontgaan,
je zegt ik ben wat moe,
maar op 'n keer dan ben je aan
je laatste beetje toe.
Toon Hermans
wapenschilden
Na een leven van strijd en recht
Dinsdag...marktdag
Oei , ben wat laat vandaag ,maar ja he ,ge weet het ,gaan markten kost tijd ....en als je dan een oude vriendin tegen komt ,ja dan vliegt den tijd nog rapper......gezellig geklets met een tasje koffie..en maar babbelen ....
ontspannen nu
even ontspannen....
handen 4

Dat nu die sterke handen rusten,
ze hebben toch zoveel gedaan,
ze droegen 's levens last en lusten,
maar brachten altijd liefde aan.
handen 3

Wat een mens tot mens maakt,
is wel zijn eenvoud,zijn goedheid en liefde,
zijn rechtschapenheid naar geest en hart.