Margaretha-Adèle Dumalin -1-12-1911 + 20-12-1918 oostende-Mariakerke

Het brave kind huppelde en speelde, het was vrolijk en blijgeestig, het was de vreugde en de blijdschap van het huis:en zie, de bloos zijner wangen verdween,het wierd bleek...want eene onverbiddelijke ziekte had het eensklaps ter neergeveld op een lijdensbed, en miek de ouders ongerust.Geen wonder!Het was gegrepen door een ziekte die onherbiddelijk is;het was ook een bloem die 's morgens ontluikt en met den avond verslenst,en reeds met het dalen van den avond had het zijn schoone ziel aan den Schepper weer gegeven












Ach bidt voor ons, en blijf daarboven




















,maar dit is een ander zegt ze ,dus, naar Kieldrecht....Na de middag komt mijn beste vriendin op bezoek....en s' avonds komt mijn
zoon terug uit Egypte......Yes!!!!!!

