Herinnering


Moeder, weet je nog hoe vroeger
Toen ik klein was, wij tesaam
Iedre nacht een liedje,moeder,
Zongen voor het raam?
Moe gespeeld en moe gesprongen
Zat ik op uw schoot en dacht
In mijn nachtgoed, kleine jongen,
Aan 't geheim der nacht.
Want als wij dan gingen zingen
't Oude altijd-eendre lied
Hoe God alle, alle dingen
Die wij doen, beziet,
Hoe zijn eeuwige, grote wondren
Steeds beschermend om ons zijn
-Nimmer zong je moeder, zonder 'n
Beven dat refrein - ,
Dan zag ik de sterren flonkren
En de maan door de wolken gaan,
D' Oude nacht met wijze, donkre
Ogen voor me staan.

Martinus Nijhoff (1894-1953)

........

......

Hou me vast

Iedereen ziet mij als een meisje met een grote mond,
maar diep in mijn hart zit een grote wond.
er is soms zoveel bij mij stukgemaakt.
zoveel mensen,
die mijn hart hebben geraakt.
maar ik wil het aan niemand laten merken,
ik wil alles zelf verwerken.
ik zal er zelf voor vechten,
voor een nog beter leven.
ik vraag je 1 ding,
hou mij vast voor even!
zodat ik er weer voor kan gaan,
en de pijn in mijn hart kan verslaan!!

Jij bent een dierbare vriend
een hart vol van licht wil ik je schenken
warmte zonlicht jou mogen omarmen
mag gaan stralen in je hart
dat al je verdriet en pijnen 
mogen verdwijnen
zal smelten als sneeuw voor de zon
je ogen gaan stralen
een lach mag gaan verschijnen
een lied in je hart mag klinken
vol muziek en vreugde gaat zingen
je hart rust mag vinden
dat is wat ik je wil schenken
je mag op mij leunen
ik zal je steunen
geef ik jou een warme omarming
en een knuffelkusxx op je wangen
als teken van onze vriendschap
dank ik jou voor het vertrouwen
dat jij aan mij geeft
hou ik van jou als vrienden
Jij bent een dierbare vriend
en ben ik dankbaar en blij
dat jij kwam op mijn pad 


SunflowerRia

..

***************************

GROETJES AAN AL MIJN MAATJES

* * * * * * *

..

Ik ben blij dat
ik vrienden heb,
die me willen helpen
en met me verder
willen gaan.

En niet schromen om
af en toe een arm
om me heen te slaan,
die een stukje
met me mee lopen
op mijn weg.


tot het onzegbare
is gezegd
die mij kracht
en hoop geven
omdat het soms
behoorlijk zwaar
is in het leven.

..

Regen


De bui is afgedreven;
aan den gezonken horizont
trekt weg het opgestapelde, de rond-
gewelfde wolken; over is gebleven
het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen
een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen.

En hier nog aan het vensterglas
aan de bedroefde ruiten
beeft in wat nu weer buiten
van winderigs in opstand was
een druppel van den regen,
kleeft aangedrukt er tegen,
rilt in het kille licht...

en al de blinking en het vergezicht,
van hemel en van aarde, akkerzwart,
stralende waters, heggen, het verward
beweeg van menschen, die naar buiten komen,
ploegpaarden langs den weg, de oude boomen
voor huis en hof en over hen de glans
der daggeboort, de diepe hemeltrans
met schitterzon, wereld en ruim heelal:
het is bevat in dit klein trilkristal.

  Knaapje zag een roosje staan

Knaapje zag een roosje staan,
't Roosje op de heide,
't Had zo'n keurig kleedje aan
Snel is hij er heen gegaan,
't Was of het hem beidde.
Roosje, roosje, roosje rood,
Roosjen op de heide!

 Knaapje zei:"Ik pluk u af.
Roosje op de heide!"
't Roosje zei:"Ik weer u af
En ik prik u voor uw straf;

Wilt gij, dat ik lijde?"
Roosje, roosje, roosje rood,
Roosje op de heide!

En het knaapje brak
't Roosje op de heide!
't Roosje weerde zich en stak;
Maar de knaap rukt van de tak
't Roosje op de heide.
Roosje, roosje, roosje rood,
Roosjen op de heide!