Windekind van de Schriekkouter .

Het was november .
We waren net grootva en grootmoe geworden
van een zoontje van Hilde en Marc en
van een dochtertje van Ann en Luc .
Nynke was het eerst geboren op 29 oktober 's avonds laat .
Jelle kwam 7 uur later op 30 oktober .
Om de winkel van Ann niet te sluiten ,nam ik hem over .
Toen Alexander stierf , zat ik dus overdag vast in de winkel.
Els vroeg ons om ook een paard voor haar te kopen .
Maar dat was even moeilijk .
Ik heb een paar telefoontjes gedaan .
We gingen kijken waar we " Magicienne" kochten.
Els mocht er een paard rijden ,maar ik vond het niet zo goed .
Daarna hadden we er nog ééntje op proef .
Els sprong graag en ging er een keertje mee oefenen .
Dressuur ging heel goed , maar springen niet !
Dus weer op zoek .
Ik had nog een advertentie gezien van een paard .
Heb ernaar gebeld zonder dat Els ervan wist .
We mochten gaan kijken , en ze was direct verkocht !
Nu nog de zegen van vader .
We gingen samen kijken en Andre was akkoord .
Zo kochten we onze Rembrandt van de Biebosschen .
Rembrandt was toen 3,5 jaar maar al afgericht .
Het was voor Els een ganse aanpassing .
Rembrandt was jong en groot !
Toch ging het beter en beter met de combinatie .
Er kwamen troubles in de club en Els ging federatie rijden .
De uitslagen waren niet zo schitterend maar ze bleef doorbijten .
Ze leefde voor haar paard !
Toen kwamen de studies eigenlijk als spelbreker .
Zo kan je dat bekijken .
De paarden kregen niet zoveel aandacht meer .
De studies gingen voor , dat was nu het belangrijkste !
Haar diploma van kleuterleidster halen !
Ondertussen waren we ook ingeschreven
in de avondcursus " paardenfokker " , Els en ik .
We begonnen aan die tweejarige cursus , 
omdat we thuis ook begonnen waren met "fokken" .
We hadden al 2 veulentjes toen we aan de cursus begonnen .
We vonden dat het goed was om toch wat meer te kennen,
meer te weten over de bouw , de bloedlijnen , de verzorging ...
We hebben daar een paar goede vrienden aan overgehouden .
Vrienden die dezelfde interesse hebben voor paarden .
We hebben beide die cursus tot een goed einde gebracht .

Toen Wim zijn paard "Magicienne van de Donckhoeve" kocht ,
werd zijn ander paard geruild ,mits opleg ,
voor de pony Alexander .
Alexander was een pony die er absoluut niet zo goed uitzag.
Hij was mager en was precies bang als je hem eten gaf .
Na een tijdje begon hij zich te hechten aan Els .
Het werd voor haar een plezier om met hem op wedstrijd te gaan .
Zij heeft met hem menige mooie resultaten behaald .


De laatste wedstrijd die ze met hem deed ,
was een selectiewedstrijd voor SVS ( sport voor scholen)
Deze laatste wedstrijd was ze met hem
bijna bij de selectie voor de wedstrijd op Jumping Mechelen .
Ze had hem toen voor de eerste keer "geschoren",
tegen mijn zin in en eigenlijk zonder mijn weten .
Na de wedstrijd ging ze ermee naar de oefening van de club.
De dag erna , deed hij niet normaal !
Hij stond daar maar , at of dronk niet .
De veearts geroepen . Deze gaf hem een spuitje tegen de griep .
Het beterde niet ! Hij stond daar maar ,
stapte niet eens rond .
Er kwam nog een andere veearts bij .
Toen hij 's avonds nog niet beterde ,
reden we met hem naar de paardenkliniek .
Daar aangekomen werd hij nog eens onderzocht .
De veearts riep me bij zich .
Ik moest een beslissing nemen 
over wat ze moesten doen voor hem .
Hem direct laten inslapen ,
 hem proberen te helpen door spoelingen door de neus,
of hem laten opereren .
Dat was absoluut geen gemakkelijke beslissing voor mij !
Hem direct laten inslapen en steeds het gevoel hebben
dat ik er niets voor gedaan had om hem te redden ?
Nee dat kon ik niet over mijn hart krijgen .
Dat kon ik Els niet aandoen .
Toen heb ik haar wel moeten overtuigen
om hem niet te laten opereren .
Men was niet zeker of hij dan weer de "oude" zou worden .
En daarbij , een operatie zou meer kosten ,
dan dat Alexander ooit gekost heeft !
Dus maar laten spoelen .
Wij stonden daar allen met de tranen in de ogen .
We bleven een ganse tijd bij hem .
Els kon die avond geen afscheid nemen van haar "lieveling" .
Als ze hem aanraakte ,zei ze dat hij zo koud aanvoelde .
Met pijn in het hart en met ogen vol tranen,
reden we uiteindelijk toch naar huis .
Ik was bang en bijna zeker ,
dat we hem niet meer levend terug zagen .
's Morgens kregen we telefoon van de paardenkliniek ,
Alexander hadden ze toch moeten laten inslapen .
Els was ontroostbaar .Ze had Vicky nog wel ,
maar daarmee mocht ze niet meer bij de " paarden" rijden .
Wat moesten we nu ??

Vicky mooi optuigen was kinderspel voor Els .
Borstelen ,hoeven verzorgen enz. enz.
Ze wou zelfs Vicky laten opnemen in het hulpstamboek van de BWP.
Daarvoor moest ze er proeven mee afleggen .
Proeven van dressuur en ook van springen .
Ze moest "haar" (Vicky)laten showlopen .
Daarvoor werd ze geholpen door Stefan Van Den Elzen .
Hij was daar ook aanwezig .
Bij de springproef gooide één van de keurmeesters
de balken bewust wat lager.
Het was immers een C pony en geen D pony die moest springen .
Ze slaagde in alle proeven
en Vicky werd in 't stamboek opgenomen .
Eigenlijk geen wonder als je de uitstraling van haar pony zag !
Els wou steeds "fokken" met Vicky .
Daar waren wij een beetje tegen .
Je weet nooit wat er dan met de pony gebeurd .
En ook nog ;
 Els zou tegen de tijd dat het veulentje groot genoeg was,
al in de paardenclub zitten !
Langs één kant misschien spijtig dat we het niet toelieten .
Maar ja " fokken is gokken " zegt men toch .

Vicky was zes maand oud toen Els haar kocht .
Een prachtige zwarte pony .
Het enige nadeel eraan was
dat ze(Els) moest wachten tot ze(Vicky) 3 jaar was
om ze te kunnen berijden .
Els heeft Vicky zelf zadelmak gemaakt .
Ze reed met haar dressuur of Vicky reed met haar soms .
Zeker in het begin .Tussen lijnen lopen viel haar moeilijk.
Na een tijdje beterde het .
Wat Els het tofste vond aan Vicky was haar draf !
Vicky is een C-pony .
Els nam het in draf op tegen de D-pony's in galop
 en won bijna altijd van hen .
Toen ze er mee crostte was ze ook weer een ervaring rijker .
Vicky nam elke hindernis ,maar wou niet "uit" de grote waterbak !
Met Alexander daarentegen liep ze elke cross beter en beter .
Ze won zelfs een paar keer met hem .
Spijtig genoeg heb ik daar geen foto's van .

Hier een foto van de stoet in St Brixius Rode
Wim met de pony Daisy links op foto


Zowel Wim als Els reden in de ponyclub St Elooi Meise.
Dit deden ze met de pony Daisy.
Toen Wim naar de groep "paarden" overstapte ,
mocht Els met " Daisy" naar de wedstrijden .
Zij was zeer bedreven in de spelletjes met deze pony

Foto: Els met Daisy bij de " spelletjes"

Zij reed snel en behendig door de proeven heen !
Daisy was zeer gevoelig aan haar achterrug.
Bij een oefening turnen op de pony ,
moest ze zich achterste voren draaien op Daisy.
Dat was niet moeilijk voor haar ,maar ...
ze raakte de rug achteraan en Daisy wierp haar eraf .
Els wou terug opstappen .
Toen ze de teugels nam en ze de pony wou bestijgen ,
lukte haar dat niet .
Ze werd lijkbleek en had geen macht in haar hand .
Nog eens geprobeerd , maar neen ,
wenend moest ze het opgeven .
Het was 1 april , maar het was géén grap .
Ik ben toen met haar naar de kliniek gereden .
En ja hoor , ze had haar pols gebroken .
De week daarop moest ze rijden voor haar brevet !
Zou ze het halen ?Zou ze kunnen rijden met die plaaster aan ?
Ja , ze reed met haar ingeplaasterde pols ,
en haalde met glans haar brevet !
Zoiets vergeet je nooit !

Toen Els in de ponyclub mocht starten ,
reed ze eerst ook met de pony "Daisy" .
Dat was voor haar een goede leerpony .
Ze behaalde er haar brevet mee ,
deed mee aan dressuur en springconcours .
De ponycommandante
 ontfermde zich over haar op de wedstrijden .
Ik kon pas in de namiddag gaan kijken .
~~~~~~~~~~~~~~
Toen kwam er een breuk tussen de commandante en de club .
Wij moesten kiezen ; de club trouw blijven ,
of de commandante volgen .
Wij konden niet anders dan haar volgen ,
 vermits ze voor Els zorgde op wedstrijd .
Toen we van club veranderden kochten we voor Wim,
 zijn " Magicienne" en ruilden we zijn paard ,
voor een pony voor Els .
Dat werd Alexander .
Daarmee heeft Els verschillende mooie resultaten behaald .
1e plaats in de cross ,
verschillende malen indoordressuur kampioene van Brabant .
Ze werd geselecteerd voor het nationaal kampioenschap dressuur,
maar moest de laatste week voor de wedstrijd ,
haar plaats afstaan .
Niet eerlijk , maar ja , wat doe je daaraan !
Toen ze twaalf was , kocht ze zelf haar " Vicky"


Dit was één van de foto's voor haar plechtige communie .
Samen met haar jonge pony "Vicky" op de foto

Door toedoen van vrienden , begon Wim met pony Daisy ,
in de club van Sint Elooi Meise te rijden .
De microbe besmette ook Els .
Toen Wim de overstap naar de paarden moest maken ,
gingen we op zoek naar een paard voor hem ,
en kon Els met de pony Daisy rijden .


We vonden dat het paard voor Wim niet te duur mocht zijn ,
en gingen naar een paardenhandelaar .
Daar kochten we zijn eerste paard .
Hij probeerde er alles aan te doen om het goed te laten lopen .
Tevergeefs , het wou niet doen wat van hem gevraagd werd !
Dus weer op zoek! Iemand uit de club,
ging op zoek naar een ander paard voor hem .
Daar heeft hij een tijdje mee gereden .
Toen gingen we op zoek naar een "beter" paard .
Na hier en daar gezocht te hebben ,
vonden we onze " Magicienne van de Donkhoeve "

We ruilden het vorige paard van Wim in ,
voor een D-pony voor Els .
Zo konden ze allebei op wedstrijd met de club .
Dat was de start van onze hobby .