Twee dagen mijn moeder bij mij... Ben 'bekaf' en blij weer alleen te zijn; ze belde in tranen, angstig en eenzaam. Dan is het beter om wat gezelschap te hebben. Gisteren samen lang op 't terras: gelezen, gepraat en er gegeten. Na een korte tijd lijkt ze wat op te fleuren en vraagt dan of ze kan blijven; voor mij geen enkel bezwaar maar hoe moet dat dan met slapen en douchen . Die moeilijke trap kan-én mag ze niet op. Dus het plooibed in de living gezet (ze heeft toch wat geslapen) en een hazenwasje in de keuken. Moeilijker is de programmakeuze op TV. Laat haar maar kijken en programmeer de videorecorder (kan later kijken). Als ons mema binnenkort voor een maand blijft, hoe moet het dan ? Ze is 'dwingend' aanwezig en dat is altijd zo geweest; Hoop dat het lukt voor een ganse maand, zal niet gemakkelijk zijn... Vanavond weer naar huis; ze is tevreden en veel rustiger. Die afhankelijkheid blijft voor haar erg moeilijk, ze was altijd zo zelfstandig... Toch kan je haar niet negeren, het is je moeder; hoe zal het zijn als ik ooit 88 kan/mag worden ?

Heb al enige tijd de indruk dat veel bloggers zoveel mogelijk mooie 'plaatjes' en foto's in hun blog zetten maar dat de 'letterlijke' inhoud van dat blog hun niet echt interesseert. 't Is nét zoals bij jonge kinderen die 'plaatjes' verzamelen en ruilen of zoals dat in mijn jonge jaren nog bestond: een reep chocolade 'Jacques' kopen/krijgen en direkt opendoen... Niet voor de chocolade zélf maar voor het zilverpapier dat we in het rijke België moesten verzamelen voor die arme negertjes in Congo én vooral voor het 'prentje'. Die verzamelde elk kind en er werd ook veel geruild... Heb totaal niets tegen blogs met veel mooie plaatjes en/of foto's; zou het zelf ook graag hebben maar kan het (nog) niet. Als ik dan eens door blogland reis zie ik steevast hier en daar een prentenblog met heel weinig of geen tekst; b.v. Hallo Mevrouw Peeters, een prettige week. ... een plaatje (bewegend of niet)... Geschreven door Mr. Janssen. Er zijn gelukkig ook zoveel prachtige blogs met een mooie lay-out, mooie plaatjes /foto's én mooie teksten/spreuken/gedichten/moppen/informatieve teksten, enz.... Dat zijn de échte blogs waar het altijd graag vertoeven is. Die bloggers maken van hun blog een 'pareltje', daarom krijgen ze ook zoveel bezoekers; ze hebben écht iets te zeggen...én te tonen, en dikwijls zegt één foto/afbeelding meer dan honderd woorden.

Voor MARINA of MET...HART...EN...ZIEL of HARTENDAME 2 ! Marina, als je dit leest moet je weten dat 'k alles probeerde om in uw gastenboek te komen OF u via email te bereiken... Helaas, het lukt écht niet... Daarom via deze weg: dankuwel voor zoveel mooie gedichten, ze raken ieders hart... Het is ALTIJD fijn om uw gedichten en bedenkingen te kunnen lezen. Daarom ben 'k zo ambetant omdat reageren via uw blog maar niet wil lukken. Wens u nog een fijn weekend-én week. Dag, Mary1948

Twee spreuken die in hun eenvoud toch héél veel zeggen: 1) 'Laat je liefde zijn als motregen: kleine druppeltjes die een rivier doen overstromen.' (Afrikaans gezegde) 2)'Als je niets liefs kunt zeggen, is stilte beter.' (Arabisch spreekwoord ; prijkt boven de deur van de Ambassadeurszaal in het Alhambra in Granada)

- Goodbye to the life I used to live, - And the world I used to know. - And kiss the hills for me just once, - Now I'am ready to go. ( Emily Dickenson, 1830-1886 )

Kreeg nét een (lange) mail van Karen en Wout; zo grappig geschreven dat 'k hem hier intyp. Onderwerp: Mettekoofse pastorieparty (1859 ==>> 2006 ==> ???) Mettekoven ... waar iedereen wil komen maar niemand wil wonen... * Want er is geen bakker * En geen slager * Geen winkel of postkantoor * Slechts één keer per week gaat de grote poort naast ons open en doet de reizende priester zijn heilige mis Maar wij zien het toch volledig zitten... en we hebben iets wat velen van jullie niet hebben of kunnen... * We bepalen zelf de uurregeling van de bussen van De Lijn - als dat geen democratie is - voor onze voordeur stopt er immers de Belbus * Wij doen het bevolkingsaantal met 4% stijgen * En iedereen in het dorp heeft al van ons gehoord (ge moet het meemaken, wereldberoemd zijn in... Mettekoven, zonder dat iemand u ooit gezien heeft) Meer info op .... (een hele reeks internetadressen over de streek, de cultuur, de scholen in de omgeving, De Lijn, ...) Dus gaan we er ene op drinken... op 21 oktober om 19.30 op ons huidig adres (in de stedelijke omgeving Hasselt). Be there, en laat snel weten of je komt (ik ga ervan uit dat ge er zult zijn, maar bevestig toch maar). Wout (en Karen)

Voor iedereen die graag bakt én van kaas houdt een gouden tip ! Bak eens een kaastaart met bosbessen. Ik kreeg het recept van Johan1958 én het is een voltreffer; gemakkelijk te maken, niet duur maar vooral LEKKER, LEKKER,... De ingrediënten en de werkwijze staan in Johan's blog (op woe 13/09). Twee buurvrouwen en ik hebben eens goed geproefd en bij alledrie is de score 10/10 !!! Dus...bedankt Johan ! Ik heb ook allerlei recepten 'van groenten tot ijs en gebak', recepten die in geen enkel kookboek staan want kreeg ze als tiener van mijn liefste tante Marie. Wij hebben uuuuren gezellig doorgebracht in haar keuken en iedere keer maakten we één of twee recepten klaar; die had zij allemaal op losse bladen papier geschreven en ik heb ze ook tot in de puntjes genoteerd, eerst op de blanco stukken papier van het kookboek van de boerinnenbond. Toen alles daarin volgeschreven was een dik schrift met harde kaft gekocht om recepten (oude, nieuwe en aangepaste versies) én werkwijze plus het correcte kook en/of bakgerief op te schrijven. Later ook alles in de Mac opgeslagen (wil niet dat alles wat 'k van mijn tante leerde verloren gaat). In deze 'kookboeken' (???) staan de essentiële zaken om voedsel lekker klaar te maken. Karen en later Lieven hebben daarmee (met vallen en opstaan) leren koken en bakken en het is hun gelukt ! Nu bak ik soms eenvoudige gebakjes en koekjes met m'n kleinkinderen Hannah en Mathijs, ze vinden dat heel fijn... En zo gaat die kennis-en kunde verder van mijn tante Marie naar mij, vervolgens naar Karen en Lieven, en nu stilaan naar lieve Hannah en Mathijs en dat vind ik zo mooi... Als tante Marie ons kon bezig zien zou ze zeker goedkeurend en lachend knikken... Koken en bakken... twee van de zoveel manieren om je geest volledig tot rust te laten komen...

Vandaag met D. op ontdekking in Liège. Het moeilijkste was een parkeerplaats vinden kortbij la Place du Marche en l' Hôtel De Ville. Toch rond 10 uur prima plaats gevonden. We hebben niet zoveel bezocht, wél 'la Musée de la vie Walonne' ( een vroeger klooster van de Minderbroeders en onlangs mooi gerestaureerd; je kan er het typische Waalse leven met zijn zeden en gebruiken van vroeger en nu ontdekken én die Waalse gebruiken verschillen toch merkelijk van de Vlaamse; het is vooral de taal, overal blijkt dat de meeste Walen zich eigenlijk in Frankrijk wanen én alles gebeurt er 'met de Franse slag' , m.a.w. ze nemen het niet zo nauw). Ook 'la Musée de l' art Wallon' bezocht waar je kennismaakt met de Waalse kunst (van de 16-de eeuw tot heden). Kan niet zeggen dat 'k door één of meerdere kunstwerken diep 'geraakt' werd maar het was toch de moeite waard om dit eens te zien. We hebben ook een lang stuk langs de Maas gewandeld. Wat mij vooral opviel waren enkele lange winkelstraten met fraaie winkels-én inhoud maar dat was niks voor Desmond. Mannen en winkelen... het blijft moeilijk. We konden een (lange) wandeling maken 'In de sporen van Georges Simenon' maar vonden het fijner hier en daar wat te drinken, eten én kletsen... Ben toch tevreden dat 'k het historische hart van Liège gezien heb, het is al bij al een mooi deel van het uitgestrekte grote Luik. Ben pompaf... 't is bedtijd !

Vandaag de laatste keer met Lieven in zijn pas gekochte huis de laatste restjes proper gemaakt met de Vaporetto. Lieven heeft echter het grootste deel zélf gedaan... Ik kan op dit moment geen zwaar werk aan en dat begrijpt hij zeer goed. En wie was vandaag ook van de partij ? Mijn Engelse vriend D. Hij had gehoopt dat we er samen op uit trokken; had echter mijn zoon beloofd om zoveel mogelijk te helpen en dat begreep D. maar al te goed. Dus: rond 14.30 uur kwam ook hij ons helpen (al is ie 76j notabene) én het was de eerste keer dat de twee mannen mekaar ontmoetten. Totaal geen probleem... het 'klikte' tussen de beide heren. Veel handen maken het werk licht; rond 17.30 uur alles gepoetst. Een tevreden Lieven én D. want we spraken af morgenvroeg naar Luik te rijden om daar de stad eens ondersteboven te zetten (zoveel jaren in-en rond Luik gepasseerd maar nooit de moeite gedaan om de stad écht te leren kennen). Desmond heeft wél assistentie nodig voor het Frans; hij kent geen gebenedijd Frans woord maar daarmee kan ik hem helpen. Weer een prettig vooruitzicht en... genieten zullen we allebei. Al enkele jaren geleden dat 'k m'n 'beste' Frans nodig had maar na korte tijd komt die opgeslagen kennis weer naar boven.

Vond dit stukje vanavond tussen allerlei notities en gedichten; heb het voorgelezen aan Wout op zondagavond 30/08/1998 toen hij en Karen nét terug waren uit Praag. Wout vond het mooi en het is ook mooi in al zijn eenvoud... (auteur onbekend). - Je beschermt me al vanaf die eerste dag toen ik daar zo angstig en onbeholpen lag - En... toen ik jaren later je met mijn angsten en frustraties lastig viel of je overstelpte met vragen - Ook toen heb ik je nooit horen klagen - Van alle mensen die ik ken weet geen één zo goed als jij wat ik voel, wie ik écht ben - En wanneer ik zeg: 'Ik heb totaal, totaal geen vermoeden hoe ik je ooit voor zoveel liefde en geduld zou kunnen vergoeden' - Antwoordt je: 'Dat hoeft ook niet want ik ben je moeder en moeder ben je niet voor even maar je bent het voor gans je leven...'