Archief

We weten nog steeds niet met zekerheid wat ons Martine mankeert; in elk geval... haar mond staat niet stil; ze kan uren doorrafelen over bestaande en/of vermeende mankementen. Morgenvroeg kent zij (en wij) het resultaat van alle onderzoeken. laat ons er maar van uitgaan dat het allemaal wat 'opgeblazen' is. Gisteren werd onze lieve Lieven 31j jong. Heb hem, per abuis, twee E-cards gestuurd. Dus dubbele felicitaties voor mijn zoon ! 't Is raar maar waar... Wout en Lieven zijn allebei van het jaar 1974; Lieven leeft nog steeds alleen en Wout heeft een groot 'huishouden' met vier kleine kinderen... Het verschil is groot... Toch... als ze alletwee maar GELUKKIG zijn... !

Ik heb heel gemengde gevoelens over Allerheiligen en Allerzielen. Het zijn dé dagen waarop we onze overledenen gedenken, maar dit ritueel brengt me ieder jaar 'van slag'... Het verdriet is en blijft er nog steeds. Mijn vadertje, mijn rots in de branding, is al 18 jaar dood. Ons mema vroeg me wéér (zoals elk jaar) om de viering in de kerk plus bezoek aan het kerkhof SAMEN te doen. Ze wil blijkbaar niet weten dat 'k op élke dag in het jaar graag naar ons pepa ga, maar NIET op 1&2 november ! Ze bleef maar aandringen... maar ik hield voet bij stuk; al dat volk op het kerkhof, met prachtige bloemen... helaas, op een andere dag tijdens 't jaar zie je ze nooit... Ik moet er niets van weten, van 1 november met z'n rituelen. Voel me triestig en ongemakkelijk; daarom blijf 'k héél graag thuis ! Anderzijds is er morgen de verjaardagsdag van mijn liefste zoon Lieven. De feestelijke, blije gevoelens die hierbij horen samen met de tristesse van Allerzielen blijven ieder jaar voor 'ongemakkelijkheid' zorgen al ben 'k héél blij mijn zoon een fantastische verjaardag te kunnen wensen. Moet met die dubbelheid gewoon leren leven...

Gisteravond laat... telefoon van ons mema => mijn jongste zus is opgenomen op de 'spoed' in Salvator... Wat zou er nu weer loos zijn ? Ons Martine's gezondheid is nooit écht goed geweest en nu dit weer. Heb haar net opgebeld, ze ligt 'platgespoten' door pijnstillers en moet nuchter blijven voor allerlei onderzoeken. De dokter denkt dat dit alles te maken heeft met haar nierstenen die ze verwaarloosd heeft (véél te lang gewacht om die te laten 'vergruizen' !). Hoop dat het dat is én dat ze haar kunnen helpen... Gebeurt weer nét bij 't begin van haar herfstvakantie... Mijn jongste zus(je), nog jong... en toch mankeert ze bijna altijd wat.

Ons mema begint RARE TOEREN uit te halen ! Vandaag al vier telefoontjes van haar... En waarover ging het telkens ? Mattentaartjes !!! Wat ze nu allemaal uitspookt om die in huis te krijgen... Ze kocht er 8 op 't Voedingssalon, vond die héél erg lekker, waren afkomstig van een échte 'mattentaartbakker' uit Geraardsbergen. Ze zag vandaag het adres plus telefoonnummer op de lege doos en wat deed ze ? Jawel... belde 't nummer op om te vragen of die taartjes via de post bij haar kunnen geleverd worden. En ja hoor, dat kan ! Dus zij direct een grote voorraad besteld... Ons mema begint nu allerlei 'rare' dingen te doen... Is ze nog wel helemaal in orde ? Heb er grote twijfels over. Gelukkig doen die 'speciallekes' niemand kwaad.

'Zo fier als ne gieter' mailde Wout net... En wat bleek ? Ons Hannah heeft vandaag haar 1-ste schoolrapport gekregen én... de schat mag echt zo fier zijn als ne gieter ! Wist dit al lang met grote zekerheid, net zoals mama en papa is ze zeer intelligent én bovendien erg lief ! Hoop alleen dat ze zo'n onschuldig en vrolijk kind blijft ! Haar morgenvroeg uitvoerig feliciteren, mijn prinsesje ! Wat schrijft de juf ? 'Hannah doet héél flink haar best in de klas. Ze werkt altijd heel actief mee, steekt flink haar vinger op en houdt zich prima aan de afspraken. Ze is ook lief voor de kinderen én voor de juf en meester. Heel fijn ! Ze behaalt zowel voor Nederlands als wiskunde schitterende resultaten. Ze leest echt al heel goed. Ze kan zelfs al nieuwe woordstukjes foutloos en behoorlijk snel lezen (zie oef. 24). Voor aanvankelijk rekenen kan ze de oefeningen met weinig problemen aan. Ze heeft inzicht in de leerstof. De fijnmotorische vaardigheden (zoals schrijven) kosten haar nog wat moeite. Blijven oefenen maar, want oefening baart kunst !' =>> Héél fijn om te lezen !

Kleinkinderen... Ik heb er nu vier... Allevier schatjes, ze zien me heel graag én de liefde is wederzijds ! Mijn prinsesje, ons Hannah, wordt bijna 6j (29/12/99), onze stoere 'bink' met een hartje van peperkoek, Mathijs, is net 4j (10/08/01) en de tweeling, Noor en Lukas, zijn bijna 2,5j (19/06/03). Ons lieve, ranke Hannah blijft speciaal... Zij is de oudste en ik heb sinds haar geboorte zoveel fijne gezamelijke herinneringen !!! Nog een baby en iedere dag met haar 'op wandel' in Leuven. Wat blijft altijd in m'n memorie? De Kruidtuin, waar we elke dag vooral naar de vissen gingen kijken. Wat was ze (en is ze nog steeds) gefascineerd door vissen... Haar blauwe satijnen 'doekje'... Nu nog altijd bij haar (al zit de schat al in het 1-ste leerjaar); zonder haar doekje gaat het niet. Heb ooit de ganse stad 'ondersteboven' gezet om haar doekje terug te vinden. Wij tweetjes (later) gezellig elke dag een ijsje eten, wat natuurlijk niet mocht van mama en papa. Maar, wat niet weet, niet deert... 't Bleef duren tot ons Hannah wat kon praten. Op een dag zei ze tegen mama: 'oma, ijsje eten'. Zie en hoor Karen nog op dat moment: 'Wat doet oma'??? En dat is nu zo mooi aan oma zijn: je kan en mag je kleinkinderen echt verwennen, samen 'samenzweerderig' dingen doen die van de ouders niet mogen, samen zingen en dansen, vertellen, oh zo zalig de kleintjes in bad&bed steken,... Toen onze Mathijs een peuter werd waren we met z'n drieën. Hij wou altijd (nu nog) zo graag gaan winkelen en vooral 'stoere' zaken uithalen met de auto... Zijn schaterende lach als we in de auto 'boenke-boenke' deden. Een geluk dat Karen en Wout daar niks van weten ! Wij gezellig op wandel, in speeltuinen&pleinen rondhossen, ijsjes en snoep eten,... Een HEERLIJKE TIJD !!! Ons Noor en Lukas moesten helaas naar de kinderopvang. Dat échte en diepe contact zoals met Hannah en Mathijs is er helaas niet geweest. Toch zie ik ze ontzettend graag... En iedere keer als ik nu mijn vier SCHATTEN zie, is er ALTIJD die enorme, enthousiaste ontvangst ! KLEINKINDEREN... een gave Gods !!!

Lieven werd geboren en had het twee maanden héél erg zwaar, maar door zijn vechtlust raakte hij er toch door... Verschillende mensen zeiden toen: 'Oh, een jongen... daar heb je later niets aan, met je dochter Karen zal je héél wat meer samen doen en beleven. Een meisje is wel wat anders dan een zoon. Die gaat zijn eigen weg.' Ze drukten me steeds met de neus op het feit dat een zoon maar zozo is. En de vrouwentijdschriften versterken dat beeld door artikelen te publiceren over de moeder/dochterrelatie. Over de relatie van een moeder met haar zoon gaat het nooit. Iedereen zegt dat we moeten emanciperen, maar in OPZIJ lees je nog steeds hoe moeilijk vrouwen het hebben met de combinatie werk en zorg. Iedereen praat over de emancipatie van de vrouw; terwijl de emancipatie van de man belangrijker is. Vrouwen kunnen niet emanciperen als mannen geen deel voor hun rekening nemen. Gelukkig doen veel mannen tegenwoordig ook een deel van de opvoeding. Toch zie ik ook dat veel vrouwen moeilijk iets uit handen kunnen geven en dat hun man in hun ogen niks goed doet. Vrouwen moeten ophouden met zielig doen, een duidelijk standpunt innemen over wat ze willen en mannen een eerlijke kans geven. Want mannen willen best emanciperen maar daar moeten ze wél de gelegenheid toe krijgen. En mijn liefste zoon ? Ja, die gaat z'n eigen weg maar wij tweetjes doen zoveel meer 'gezellige' dingen samen dan m'n dochter en ik. Een zoon ? GRAAG, HEEL GRAAG...

Wie mijn goede kanten belicht is mijn vijand... Maar hij die me op mijn fouten en tekorten wijst, DIE is pas mijn echte VRIEND.

Je beschermt me al vanaf die eerste dag toen ik daar zo angstig en onbeholpen lag. En... toen ik jaren later je met mijn angsten en frustraties lastig viel of je overstelpte met vragen... Ook toen heb ik je nooit horen klagen. Van alle mensen die ik ken weet geen één zo goed als jij wat ik voel, wie ik écht ben. En wanneer ik zeg: 'ik heb totaal, totaal geen vermoeden hoe 'k je ooit voor zoveel liefde en geduld zou kunnen vergoeden' antwoordt je: 'dat hoeft ook niet want ik ben je moeder en MOEDER BEN JE NIET VOOR EVEN MAAR JE BENT HET VOOR GANS JE LEVEN'.

WEER wat geleerd van de QI-kwis ! Formule voor het berekenen van de 'Ideale' leeftijd van man/vrouw als koppel. Is NIET eerlijk... Is wéér eens een 'bevestiging' van het door oudere mannen zo graag gehoorde: 'Een vrouw van 60 is (al) oud, een man van 60 is daarentegen in de fleur van zijn leven'. De ideale partnerleeftijdformule: leeftijd man * 1/2 + 7 <==> leeftijd vrouw ! m.a.w. een man van 30 j ==> 30 j * 1/2 + 7 <==> 22 j leeftijd van de vrouw. OK, OK... Wat wordt dit voor een man van 46 j ? 46 j * 1/2 + 7 <==> 30 j. OK, OK... En voor een man van 56 j ? 56 j * 1/2 + 7 <==> 35 j !!! Man van 64 j ? 64 j * 1/2 + 7 <==> 39 j !!! 't Is godgeklaagd... mannen mogen alsmaar ouder en ouder worden, hun grietjes (?) MOETEN echter jonger en jonger zijn. Blijkt dus wééral dat het gezegde 'Een oude bok lust ook weleens een groen blaadje' bij deze berekening ook weer opgaat. Ondanks dat toch een mooie formule !