Zaterdag 15 september 2007
Witte Bergen

't Is moeilijk , m'n pen ze wou 't niet schrijven 't ligt niet aan haar , inkt heeft ze genoeg maar 't is zo moeilijk 'k ben er niet of nog niet klaar voor . 't Is allemaal zo vlug gegaan misschien te overhaast of toch niet we moesten het doen 't ging gewoon niet meer echt niet 't is beste zo .
Va is in 't rusthuis Witte Bergen .
't Is zo moeilijk wat moet ik nu zeggen 'kom we gaan nog eens naar ons thuis ' dat kan niet meer 'We gaan onze va bezoeken ' dat klinkt of hij in 't ziekenhuis verblijft , 'k denk dat 'Kom we gaan naar onze va ' 't beste zal zijn . 't Klinkt wel alsof hij eenzaam is , dat is hij ook want als je de deur achter u sluit weet hij niet meer dat je uren met hem hebt zitten praten . Als de deur enkele seconden later terug opengaat is va zo blij dat er eens iemand bij hem komt zitten . Maar één ding weet hij nog ' 'k ben hier niet thuis hé maar 'k woon hier nu maar 'k zou liever terug thuis wonen ' . 't Is zo moeilijk 'k kan wel honderd keer zeggen dat dat niet meer kan , hij weet het maar 't is zo moeilijk . 'k Begrijp het , voor mij is 't ook niet gemakkelijk en 'k hoop dat ook m'n zussen en broer dikwijls langs zullen komen en later niet moeten zeggen 'we hadden meer bij onze va moeten komen maar 't was zo moeilijk .
Geschreven door mamalou om 20:08
Reageer op dit bericht



































