Men kent het einde van zijn vinger,maar niet het einde van zijn leven
stromend water
ASTRID op de schuif-af
belevenissen
Wat kan het leven toch mooi zijn . VAN HARTE WELKOM OP HET BLOG VAN MAMALOU
04-11-2005
Naar de boekenbeurs
Donderdag , de trein opgestapt in Olen -ons Magda stapt in Herentals op . De trein zit goed vol ,wij stappen in Antwerpen C. uit . Amaai dat geraakt daar maar niet af het is in Antwerpen één grote bouw werf. Met tram 2 sporen we naar het bouwcentrum. Veel volk op de boekenbeurs , we vinden beiden de boeken die we nodig hebben . Omstreeks twee uur in de namiddag nemen we bus 27 naar 't centraal station . We wandelen nog een beetje door de stations buurt en nemen dan de trein op spoor 4 terug .
En het is vandaag in de kempen 22°C warm geweest .Vandaag in de tuin wat bladeren bijeen gedaan want de tuinpaadjes waren niet meer te zien . In de namiddag is ons Inge op bezoek geweest , samen met haar ben ik naar de kerk gewandeld , iets verder op een terrasje lekker taart met slagroom gaan eten .
Deze morgen al vroeg opgestaan . Ik ben de dag begonnen met een ontbijt . Keuken , Living en badkamer waren in de loop van de namiddag van alle stof en vuil ontdaan . (Deze middag met de rapte een boterhammeke gegeten ). Tussenin nog eventjes naar de winkel gefietst , verse groenten en wc papier gaan kopen . Lekker soep gemaakt met paprika's en knolselder , groenten en aardappelen in de stoomketel klaargemaakt en voor mijne schat een steakske gebakken , nog een bechamelsaus gemaakt voor bij de groenten en met zijn tweetjes lekker van gegeten .
Rond een uur of tien vertrokken aan 't station van Herentals met onze walking sticks . Door de bossen flink doorgestapt met onze sticks . Aan een taverne tussen Lichtaart en Poederlee even gepauzeerd en een broodje geconsumeerd . Op het terras nog een vroegere klasgenote gesproken , 't kan wel 30 jaar geleden zijn dat ik haar voor 't laatste zag . Omstreeks één uur zijn we terug het bos ingelopen , onderweg in de buurt van de toeristen-toren even op een rustbank een appeltje tot ons genomen en om drie uur waren we terug aan 't station .
Amaai straks loopt mijne regenput over . Deze morgen naar ons vader gereden , den auto weer al vol slijk . Zoals elke week was onze va weer heel blij dat ik er was (ander dagen komt er iemand anders en zegt hij waarschijnlijk juist het zelfde). Eerst voor eten zorgen , verse pekessoep -een rooi koolleke van uit den hof fijn gesneden en een paar appelkes van den boom in stukskes erbij een schepje suiker der op nog water erbij en dan kan 't garen samen met een lepel azijn .Onze va heeft ondertussen de patatjes gescheld , gewassen en op 't vuur gezet . Ik heb er dan maar water opgegoten voor dat de kastrol aangebrand was .De worst die ligt al te ontdooien en de chocoladepudding staat al af te koelen . Ondertussen is de groen zeep opgelost en kan ik beginnen met de vloeren te schuren . Na het middageten als de afwas gedaan is maken we een klein wandelingetje , meer kan vader niet meer af .
Onze kleinkinderen hebben ons weer de hele dag bezig gehouden , zo goed als geen tijd gehad voor ons zelf . Tijdens hun slaap dutje het eten klaar gemaakt voor de middag . Verse princesboontjes klaargemaakt voor bij de patatjes , ze zijn er allebei verzot op . Omstreeks kwart na vier was tante Inge hier (recht na 't werk ) . Mijne schat was toen pannenkoeken aan het bakken . Met zijn allen aan tafel pannenkoeken eten , Astrid heeft er wel 2 opgegeten . Els en Gunter komen ook binnen rond een uur of vijf en zij steken graag hun voeten onder tafel om van vakes lekkere pannenkoeken te eten . Gunter, Els en de klein bagatterkes zijn eerst weg , ons Inge vertrekt een uurtje later ook .
Na mijn dagtaak heb ik niet veel meer gedaan . Soms is het niet gemakkelijk , maar ik hou van ze, sommigen zijn net als kinderen gelukkig met een beetje aandacht . Anderen zijn dan weer geduldig aan het wachten tot ze 100 jaar worden . Als ze hun verhaal kunnen vertellen zijn ze zo helder van geest .
Ik ben dankbaar voor de vermoeidheid en de stramme spieren op het einde van de dag , omdat dit betekent dat ik in staat ben geweest om hard te werken .
Ik ben louke, en gebruik soms ook wel de schuilnaam mamalou.
Ik ben een vrouw en woon in Olen (België) en mijn beroep is huisvrouw en dit wil zeggen dat ik verantwoordelijk ben voor alles wat hier ten huize fout gaat .
Ik ben geboren op 14/08/1952 en ben nu dus 72 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Gewoon bezig zijn .
Vroeger was ik kokkin en zorgde ik voor mijn bejaarde vader .Nu werk ik in een bejaardenhuis 3 dagen per week zorg ik dat onze senioren kunnen ontbijten . Ik bespeel terug de accordeon met veel plezier en blaas regelmatig mooie tonen op mén klarinet