Berichten van 1 april 2008 tot 30 april 2008

Ik heb thuis een potje,op het potje staat verdriet. Ik doe er vaak verdrietjes in want als ze klein zijn...huil ik niet. Steeds als er iets tegenzit,er iets gebeurd wat ik niet wil. Open ik het potje,Gooi het erin heel stil. Maar gisteren was de laatste,Druppel iets te veel Van al die stukjes klein verdriet,Kreeg ik een brok in mijn keel. Mijn hand begon te trillen,Verdriet vloog met golven uit de pot Een traan begon te rollen,Ik voelde mij erg rot. Een onbedaarlijk snikken,deed me trillen overal, Ik zat echt tot mijn haren,In het diepste dal Het was met rood omrande ogen,Toen ik mijzelf weer rustig kreeg, Opgelucht keek ik naar mijn potje, Het potje...Dat was leeg. Dus zie je iemand lopen,Rode ogen en heel bedeesd Dan vraag je niets meer,Dan weetje.......haar potje is vol geweest.

Ik had vorige keer al laten weten dat ik het anders ging aanpakken. de éne dag gaat het al wat beter als de andere maar toch wil ik mij dwingen om nog iets moois ervan te maken.Daar mijn gezondheid het wel wat laat afweten,probeer ik nu mij meer op de PC te concentreren,ik ben geen held maar dit al kunnen doen is voor mij al een overwinning en zo leer je ook vele vrienden kennen.Ik dank dan ook Pascal dat hij ons die mogelijkheden heeft gegeven!!! Wel ik houd heel veel van de natuur ik denk dat er niets mooier is, spijtig genoeg kom ik te weinig buiten,ook muziek kan mij heel hard bekoren dat zul je al wel gemerkt hebben,alles wat mij toebehoord vind ik prachtig zals mijn echtgenoot mijn dochter en mijn kleinkinderen en ook vooral mijn hond,hij begrijpt mij zo goed in alles wat ik zeg of doe.Lieve mensen geluk kan toch zo op een klein plaatsje liggen, Vele groetjes aan allen en tot volgende keer