De ter dood veroordeelde staat voor het vuurpeloton. De directeur van de gevangenis komt naar hem toe en zegt: ‘Je hebt nog recht op een laatste wens, die zullen wij voor je vervullen.’ ‘Dank u,’ zegt de veroordeelde, ‘in dat geval zou ik graag Chinees willen leren.’

Ober ik had toch duidelijk besteld: gebakken aardappels, spruitjes en een bal gehakt. De spruitjes zijn er, de gebakken aardappeltjes zijn er, maar waar is die bal gehakt?’ ‘Eens even zien... oh hier is hij. Hij lag achter dat spruitje.’

Een boer werd ervan beschuldigd een broek te hebben gestolen, maar de advocaat van de boer was een handige verdediger en wist door zijn pleidooi de rechter naar zijn hand te zetten.Aan het einde van de rechtszitting stond de rechter op en sprak: ‘De rechtbank is van mening dat u onschuldig bent. U bent vrij man.’ Waarop de boer in stomme verbazing uitriep: ‘Dat is kras, ik heb die broek zelfs aan.’

..

..

..

..

..

..

..