Categorie: 5: Gedichten

.

.

Hebr. 12:1-3

Het Uwe en het mijne

'k Hield vast omsloten in mijn hand een schone edelsteen;
zo zuiver en zo schitterend vond ik er nimmer een.
Het was mijn eigendom, mijn schat, geschenk van God de Heer,
geen ander die 't bewaken zou, zo liefdevol en teer.

Doch zie – daar vroeg op zek're dag de Meester mijn juweel...

Ik smeekte Hem: “Ach, Vader, nee! Dat niet, dat is te veel!”

Toen sprak de Meester zacht tot mij: "Ik doe 't uit liefde, kind,

opdat gij eenmaal in mijn kroon het schoner wedervindt."

Ach Meester, 't is mijn grootste schat, mijn wond're diamant;

ik zal er trouw voor zorgen, Heer, met liefdevolle hand.

 

“Dat weet ik”, sprak Vaders stem, "maar als men rooft uw steen?”

Geen dief heeft ooit de drempel van mijn woning overschreên.

En waar uw dierbaar kleinood is, daar zal uw hart ook zijn,

uw schat is u slechts voorgegaan en straalt in zonneschijn.

God sprak – mij trof een diepe blik vol deernis, mild en zacht –

toen heeft Hij stil mijn kost'bre schat in veiligheid gebracht.

 

In 't vale, bleke morgenlicht, stond ik, verblind van smart,

en drukte toen de lege doos zacht schreiend aan mijn hart.

Toch sprak ik: “Meester, ik vertrouw op Uw onfeilbaar Woord:

ik weet dat nu mijn liefst bezit ons beiden toebehoort.”

Het leven is gevaarlijk

Het geeft me slag op stoot

Ik vrees het onbedaarlijk

Verdrink in al mijn nood.

 

De weg lijkt onbegaanbaar

Al struik’lend ga ik heen

Uw stem lijkt onverstaanbaar

Ik voel me zo alleen!

 

Hoe kan ik U bereiken?

O Heer, help mij voort!

Doe mij Uw liefde blijken

En troost mij met Uw Woord.

 

Daar is Uw stem te horen

Dáár spreekt u tot mijn hart

Je bent nog niet verloren

Ik kèn je in je smart.

 

Ik zal je niet begeven

En Ik verlaat je niet….

Als jij steeds in dit leven

Verwachtend op mij ziet!

 

Zo zal ik dan niet vrezen

Ga ik niet eenzaam meer….

God wil mijn Helper wezen

Hij draagt mij telkens weer!

De Heer zegt niet, dat je maar niet moet huilen
 Dat het er nu op aan komt, sterk te zijn
 Hij weet toch Zelf wat zwakheid is, en pijn?
 Mijn kind, zegt Hij, kom nu maar bij Mij schuilen
 De Heer zegt niet, dat je maar niet moet vragen
 En dat je flinker zijn moet dan je bent
 Hij heeft toch Zelf óók het "waarom" gekend?
 Mijn kind, zegt Hij, laat Mij maar helpen dragen!

                                                           Dien de Haan

 

Bij U is vrede in een wereld vol geweld

Bij U is rijkdom, ook al hebben we geen geld

Bij U is rust, ondanks het rumoer om mij heen

Met U samen, ben ik nooit meer alleen.

 

Bij U is liefde in een wereld vol haat

U noemt mijn naam als er niemand met mij praat

Bij U is troost in een wereld vol verdriet

Ja, U droogt tranen die niemand anders ziet.

 

Bij U is alles wat ik maar kan bedenken

Wat ik ook vraag, U wilt het mij graag schenken

Maar U doet alleen wat het beste is voor mij

Ik prijs Uw naam Uw liefde maakt mijn hart steeds blij

 

Bij U is warmte, ook al is de wereld koud

Het is zo heerlijk dat U zoveel van mij houdt

In Uw nabijheid weet ik, niks kan mij meer deren

Want U bent mijn sterke rots, Here der Heren.

 

U houdt mijn hand vast, zodat ik niet struikelen kan

Waar ik ook ga of wat ik doe, U weet ervan

Uw oog rust op mij en dat is zo'n fijn idee

Bij elke voetstap gaat U met mij mee

"Ik  ken  jou

Ik  zie  je  zoals  je  bent

je  hoeft  je  niet  te  verbergen

want  Ik  houd  van  je

jouw  pijn  doet  Mij  pijn

jouw  verdriet  doet  Mij  verdriet

jouw  wanhoop  raakt  Me

daarom  wil  Ik  je  troosten

je  bevrijden

en  je  weer  rechtop  zetten

Ik  wil  je  nieuwe  moed  geven

waardoor  je  verder  kunt

zoals  de  Herder

het  verdwaalde  schaap

naar  huis  draagt

zo  wil  Ik   jou  dragen

en  je  midden  in  het  leven  zetten

niet  alleen

maar  met  Mij  aan  je  zij".

 

Denk niet dat God u heeft verlaten;

Denk niet als u in donk're nacht

Uw zonden voor de Vader bracht

Dat uw gebed niet meer zal baten.

 

Denk niet dat God zich wil onttrekken

Aan u, die Hij zolang al kent.

Hij ziet uw nood, weet wie u bent,

Zijn liefde wil alles bedekken.

 

Uw nood zal echt niet lang meer duren

Al denkt u dat Hij er niet is

En is uw hart vol duisternis;

Hij blijft uw leven steeds besturen.

 

Zijn liefde is meer dan uw zonden

Ging Hij voor u niet naar het kruis

Toe, vat weer moed, straks komt u thuis

En bent voorgoed met Hem verbonden.

 

O Here God, ons liefst verlangen,

dit kind van ons, dit liefdespand,

wij hebben het van U ontvangen,

wij geven het U in Uwe Hand.

 

Als U het zelf niet vast blijft houden,

nu het in onze handen is,

dit kind voor´t licht bestemt, hoe zouden

wij´t hoeden voor de duisternis.

 

Geef dat wij niets zozeer begeren,

als dat ons kind U kennen zal,

die U in Christus onze Here,

geopenbaard hebt eens voor al.

 

Geef dat het van ons leert te kijken,

naar Hem die ´t licht der wereld is,

en altijd meer op Hem gaat lijken,

een lichtglans in de duisternis.

 

Opdat het eens met ons mag wonen,

Heer, in Uw hoge, heilige stad,

als al wie Christus´stralend schone,
verschijning hebben liefgehad.