Berichten van 24 oktober 2005 tot 30 oktober 2005

Tijdens de vakanties aan zee trok ik vaak de polders in om rustig te genieten van het poëtisch licht tussen het riet en de wind.

Dit olieverfwerkje werd gemaakt met de snelle "nat in nat" techniek. Hierbij word op een donkere genuanceerde ondergrond gewerkt. Het gebruik van mengwit wordt zo lang mogelijk uitgesteld.

Zo, de kop is er af. Mijn blog is nu definitief gestart. Ik neem mij voor er dagelijks een beetje aan te werken zo komen jullie iets meer te weten over mijn werk. Het werkje hiernaast is een zeer vroeg aquarel (ong. 40 jaar geleden)

De fransen hebben een probleem met mij. Wanneer zij ergens een steen verleggen heb ik het gezien. Sinds jaar en dag zwerf ik door Frankrijk en dan vooral de provence, die ik ondertussen ken als mijn broekzak. Ik geef er stages, in Uzes, in het frans natuurlijk en binnenkort zelfs in het engels. Dit hoofdstuk kan natuurlijk niet ontbreken in mijn blog. Ik begin bloggen trouwens een plezante bezigheid te vinden. 

In mijn jonge jaren maakte ik heel veel pentekeningen. Ik denk dat pentekenen dé manier is om geduld te oefenen. Omdat het betrekkelijk traag gaat heeft men ook de tijd om iedere stap, iedere fase van het werk intens te beleven. Ik doe het nu niet meer maar ik denk nog vaak terug aan de uren kraswerk.

Hier ben je dan in het heilige der heiligen, het creatieve centrum waar mijn inspiratie vorm krijgt en soms ook niet. Het atelier is gelegen in het centrum van Oosterzele. Rustig achter de huizen, het is er stil en die stilte vul ik meestal op met muziek. Mijn voorkeur gaat uit naar klassieke muziek en dan vooral de barok. Een streepje Bach is altijd welkom maar het mag ook klassieke jazz zijn en eigenlijk... alles wat goed is. Op de muur links zie je een "trompe l'oeuil". Het is een zicht in een provencaals bergdorp.

Er zijn mensen die mijn huidig werk abstract vinden. Ikzelf vind dat niet omdat ik nog steeds uitga van wat ik observeer. Ik zie en ik herschep de dingen in mijn eigen taal. Wie de code ontdekt leest het verhaal zoals ik het zie. Wie dat niet doet ondergaat het spel van lijnen en kleuren. De beide benaderingen zijn goed want dat is kunst, de vrijheid van sccheppen en de vrijheid van zien. Een klik op de foto brengt je naar mijn WEB-SITE.