LADY

Twee  boerekes van Olen, Jef en Louis, staan te liften. 
Er  stopt een chique Mercedes met daarin een blonde schoonheid. 
Zij  wil echter slechts één passagier meenemen.
De Jef  gaat mee en de Louis loopt te voet verder. 
Na een  half uur stopt dezelfde Mercedes bij de Louis,
met  achter het stuur de Jef.
De Jef  vertelt zijn verhaal: 
"We  waren een tijdje aan 't rijden toen die blonde zei: 
"Ziede  daar da boske?
Daar  rijden we naartoe."
Ze  stopte daar,
deed  haar bloes uit
en  gooide die op de grond.
Toen  deed ze haar BH uit
en  gooide die op haar bloes.
Ze  deed haar rok uit,
gooide  die bij op den hoop,
en  toen deed ze hare string uit
en  zei: 
"Nu  moogt ge nemen wat ge maar wilt."   
En ik,  ik heb de Mercedes genomen."
"Da's  goe gekozen", zei de Louis,
"wat  had ge anders met die vrouwekleren kunnen doen?"  

Jantje ligt in bed en hoort een vreemd geluid. Het geluid komt uit de kamer van zijn moeder, die reeds twee jaar weduwe is. Hij loopt stilletjes naar de slaapkamerdeur en loert door het sleutelgat. Jantje ziet zijn moeder naakt op het bed liggen. Ze zwaait hevig met haar armen en roept: 'Ik wil een man, ik wil een man...'
Dat gaat zo verschillende nachten door.
Op zekere nacht echter is het geluid totaal anders.
Jantje besluit weer eens te gaan kijken. Ditmaal ziet hij zijn moeder naakt op het bed liggen samen met een naakte man. Verschrikt loopt Jantje naar zijn kamer.
Hij gooit de deur dicht, trekt zijn pyama uit, gaat naakt op zijn bed liggen, zwaait hevig met zijn armen en roept: 'Ik wil een fiets, ik wil een fiets...'

Waarom voel ik mij altijd zo leeg?
terwijl er om mij heen zoveel dingen gebeuren.
Waarom kan ik nooit meer lachen
en zit ik maar altijd te treuren.

Waarom voel ik mijzelf zo eenzaam?
terwijl er om mij heen heel veel mensen staan.
Waarom word ik toch zo gauw kwaad?
en wil er altijd vandoor gaan.

Waarom denk ik als er iets mis gaat
meteen van was ik toch maar dood
Waarom wil ik elke keer weer mijzelf vernietigen?
en kras ik altijd mijn armen rood.

Waarom denk ik alleen in zwart-wit?
er bestaat voor mij nooit geen grijs.
Waarom leef ik alleen in uitersten?
dat is beslist niet erg wijs.

Waarom kan ik nooit van mijzelf houden?
en vind ik mijzelf niets waard
Waarom heb ik geen zelfvertrouwen?
had ik nog maar wat goede jeugdherinneringen bewaard.

Waarom doe ik mijn man en kinderen zoveel verdriet en pijn?
Ik zou ook graag met hen gelukkig zijn.
Ik weet dat ik mijzelf veel verwijt
maar mijn gezin wil ik nooit meer kwijt.