Het schilderijtje.
Het is een eenvoudig geschildert werkje en stelt een bosweggetje geflankeerd met dennen voor. De naam van het doekje getuigd van de eenvoud van het schilderijtje,’’In’t bosch’’, oude spelling. Heeft de schilder bewust de naam in de oude spelling op het schilderijtje geschreven, wel zullen het niet meer te weten komen. Het is gepenseeld rond de jaren dertig van vorige eeuw. Dus echt oud is het ding niet.
De maker heeft er ook zijn naam onder gezet. “P. van Tongerloo”. Ik heb altijd gedacht dat het was Pater van Tongerloo en dat mijn ouders beide zeer katholiek het gekregen hadden van een pater op een of andere missietentoonstelling. Een tombola had ook gekund.
De waarheid was helemaal anders dan ik het had voorgesteld.
Het schilderijtje lag bij ons thuis in een schuif van een kast, netjes verpakt in een gekleurde omslag. Op een dag kwam het werkje in mijn aandacht en vroeg aan mijn vader of ik het kreeg. Voor hem was het goed en meer vertelden mijn vader er niet over, hij is steeds een man van weinig woorden geweest. Zo kwam het werkje in mijn bezit. Het verdween tussen mijn persoonlijke spullen op de zolder. En gebeurde het toch dat het met een grote kuisaktie te voorschijn kwam, en werd het eenvoudig ding geschat naar waarden, om het uiteindelijk het steeds terug teleggen bij de spullen die mochten blijven Ook als de jeugdbeweging jaarlijks rondkwam om hun Amerikaanse opbod te spijzen met afgedankte zaken, dacht ik even om het mee te geven, maar ergens zij een innerlijke stem om dat vooral niet te doen. Zo bleef het jaren ongemoeid op de zolder liggen. Tot op een dag ik en mijn vrouw werden uitgenodigd voor de jaarlijkse receptie bij te wonen van de plaatselijke kunstschilderskring. De tentoonstelling had als thema de” Oud Turnhoutse Kunstschilders”.Bleek dat Peter (Peer) Van Tongerloo in dit rijtje thuisoorden en dat hij een kunstschilder bleek te zijn met enig faam en naam. De dag daarop trok ik met het schilderijtje naar mijn iets oudere zuster die bleek er meer van te weten. Mijn vader heeft het doekje vroeger gekregen van Peer Van Tongerloo als precentje. Samen hebben ze jaren gewerkt bij eenzelfde schilderbaas.
Nu hangt het netjes ingekaderd al jaren in onze woonkamer. Voor mij is het van onschatbare waarde, eenvoudig doekje maar een van de weinige zaken die tastbaar nog van mijn vader zijn geweest.
