Archief

De bewolking die 's ochtends aanwezig is verdwijnt al snel en een blauwe hemel en stralende zon zijn weerom van de partij. De voormiddag wordt gebruikt om boodschappen te doen, en de boten terug in orde te brengen.

Onverwacht komt de Theodosia de haven binnen varen zodat we nu al met acht VVW deelnemers in de haven liggen!

In de namiddag verzamelen we voor een stadswandeling. Aangezien Monique bij de voorbereiding van de toervaart geen reactie van de stad gekregen heeft op haar vraag voor documentatie moeten we het stellen met wat we op het internet gevonden hebben. 

De stad was in de middeleeuwen een centrum van de haringvangst waarbij ongeveer een derde van de totale vangst in Denemarken hier verhandeld werd. De verschillende stappen van de wandeling worden dan ook aangeduid met een genummerde haring.

Van bij het begin loopt het al mis: haring nummer drie bestaat niet! Dan maar verder, en bij zo goed als alle volgende "haringen" begint de uitleg met: hier was in het verleden.... De rest moest je er maar bijdenken. Een van de drie poorten die de stad ooit bezat is min of meer bewaard gebleven.

De nummering van de haringen in het oude centrum liep helemaal verkeerd, maar er waren wel mooie oude straten. Ook de kerk was een bezoek waard.

's Avonds is een groepje gaan eten in wat Monique een romantisch restaurantje vindt, maar een wachttijd van meer dan een uur deed de nochtans goede maaltijd minder aangenaam overkomen.

De wekker maakt ons ruw wakker om half zeven. Er hangt wat nevel, maar de lucht boven ons is blauw, en er is geen zuchtje wind! Alleen, de boot hangt vol met honderden, waarschijnlijk duizenden vliegjes en muggen! Die zullen echter in de loop van de dag vanzelf verdwijnen...

De brug over het kanaal draait stipt om 8 uur, en samen met nog wat andere boten varen we door het kanaal richting Denemarken. Het eiland ligt er mooi bij, de huizen (villa’s ) zijn verwerkt in de natuur, en witte stranden geven aan dat dit een vakantie oord is voor de meer begoeden....

Eens het kanaal uit gaat de snelheid naar de ”normale” 12km per uur, en begint onder volle zon en geen wind een lange overtocht naar Stege. Er moeten twee Traffic  Separation Zones overgestoken worden, en het bezoekersvlag moet omgewisseld worden voor een Deens. Dat zijn echter zowat de enige activiteiten die we moeten doen, want de zee is een spiegel, met weinig of geen verkeer en dus moet er amper aan het stuur gedraaid worden! 

Bij het naderen van MON komt er een beetje wind en zie je wat zeilboten. Wij varen via een slingerende geul door de ondiepe omgeving, om dan uiteindelijk Stege te bereiken. Er is plaats in de haven, en iedereen kan aanmeren.

Na 7 uur varen is de steiger borrel welkom, en worden de plannen voor morgen opgemaakt. Het stadje heeft zeker wat te bieden, dus wordt er beslist een dag te blijven liggen. 

 Gisterenavond werd nog een palaver gehouden met alle betrokkenen waarbij de vaarschema’s van de volgende dagen besproken werden. Aan de hand van de wind richting en sterkte en het vaarkomfort wordt er beslist om het volgende doel (Stege) in twee etappes te bereiken. En dat houdt in dat we een ommetje maken via het schiereiland Falsterbo in Zweden. 

Zoals gebruikelijk starten we om 8u50, maar aangezien we Kopenhagen verlaten en we vanaf nu officieel op terugreis zijn, zullen we nog in ”Admiraalsvaart” voorbij de zeemeermin varen, en dat wordt op foto en film vastgelegd! 

Daarna is het richting Zweden, en met zon en een beetje wind wordt dit een aangename rit. Na 45 km en het vervangen van de bezoekersvlag, komen we aan in de kanaal haven van Falsterbo waar de grotere boten een vrije en lange steiger bezetten, en Bruce, Olivier en de Luwte aanmeren in boxen. Nette haven, en plaats zat. Na de steigerborrel gaat een groepje eten in het plaatselijke (Italiaans) restaurant. Anderen verkennen het natuurgebied waarin de haven gevestigd is. Morgen wordt een lange dag, en dus vertrekken we om 8 uur. (Best aangenaam dat je in deze wateren geen rekening moet houden met getij)

Dinsdag 16 juli: 

De voormiddag wordt doorgebracht met het zoeken naar een supermarkt en de aanvulling van de vooraden aan boord. In de namiddag doen we onze eerste wandeling door de stad. We nemen de waterbus, en blijkt dat je er gedurende één uur en 15 minuten gebruik mag van maken. Dat doen we dan ook: we blijven het volledig traject zitten en zo hebben we voor de prijs van één rit de ganse stad langs de waterkant gezien! 

Daarna begint de wandeling langs beroemde gebouwen. Aan het stadhuis loopt het even mis: door werken was de straat die we wilden nemen niet bereikbaar en werden we de drukste winkelstraat van Kopenhagen ingestuurd: binnen enkele minuten waren we al een deel van de groep kwijt! Na en met enige moeite iedereen terug verzameld en een snelle afslag in een zijstraat was alles weer in orde gebracht.

Na een dorstlessende tussenstop wordt de wandeling verdergezet. Daarna weer de waterbus genomen naar de haven, waar weer één van onze deelnemende zeilers aangekomen was. 

Woensdag 17 juli:

Volop zon en 22 graden! Weer de waterbus naar de overkant genomen om daar via het oude militair fort "Kastellet" naar de beroemde zeemeermin gaan zien. Viel tegen: veel te veel toeristen en drummen om zelfs van ver een foto te kunnen maken. 

Dan maar verder de stad in om via een russisch-orthodoxe en de marmeren kerk naar het Amalienborg slot (woonplaats van de konigklijke familie) te gaan om daar de wisseling van de wacht mee te maken.

Na een lichte maaltijd in een rustig en mooi gelegen restaurant (Salt) verder naar de "Nyhavn". Ook hier een ongeloofelijke drukte! Na de haven helemaal afgelopen te hebben, nog een drankje, en dan met de waterbus terug naar de boot. Met zijn allen nog een apperitiefje waar tevens de taken voor de barbecue morgen,verdeeld worden, en de dag zit er weer op. 

Donderdag 18 juli:

De voormiddag wordt gebruikt om de benodigdheden voor de barbecue aan te sleuren, en de koude gerechten klaar te maken.

Bruce heeft twee jonge opstappers, en met hen bezoeken we Christians haven. De tocht voert ons via de opera met een mooi panorama van de stad naar een gebied dat vroeger één groot militair domein was. De meeste oude militaire gebouwen werden herbruikt door bedrijven, maar ertussen werden ook nieuwe woonprojecten gebouwd. 

De wandeling brengt ons iets verder naar "Christiania": een vrijstaat die ooit gesticht is door de hippies, en waaruit een eigen, zeer kleurrijke nederzetting van +/- 600 mensen gegroeid is. Ze leven met eigen regels, scholen en zijn niet schatplichtig aan denemarken. Hun inkomen verwerven ze door de verkoop van snuisterijen maar ook van drugs die openbaar aangeboden worden. Je mag er begrijpelijk geen foto's nemen. De marihuana planten bloeien er langs de wegen.

Terug naar de haven waar de barbecue lonkt.

Vrijdag 19 juli:

Ida en Henk hadden de tocht van gisteren eveneens graag gedaan, dus hebben we die dan (lichtjes gewijzigd) met hen overgedaan.

We hebben te horen gekregen dat J.P. gisteren schielijk overleden is, en dat drukt de stemming.

Aangezien het vorig bezoek aan de zeemeermin verzoop in het volk gaan we terug om 8 u. 's avonds in de hoop dat het er dan rustiger zal zijn. En ja hoor, de weinige toeristen die er nog waren konden we overtuigen om even opzij te gaan, zodat we, iedereen in de blauwe toervaart shirts, een groepsfoto kunnen maken voor het beeldje.

Dan snel weer met de waterbus naar de boten.

Zaterdag 20 juli:

Nog steeds mooi weer! Alle zeilende (en autorijdende) deelnemers zijn ondertussen aangekomen, en met een groepje doen we voor hen een kennismakende toer door de stad. 

Op tijd terug naar de haven, want vanavond is er een groepsbuffet in onze blauwe shirts voorzien. Het eten is lekker, en de diverse toespraken van de voorzitters worden gesmaakt!

Na het eten blaast Peter de "Last Post" voor JP, en volgt er een minuut ingetogen stilte.

Zondag 21 juli:

Het regent! Vandaag is het "ménage" dag: wassen, strijken,poetsen, opruimen, koelkast ontdooien....

Om 10 uur is er palaver: de eerste dagen van de terugreis op dinsdag worden besproken, de weers en windverwachtingen vergeleken, de diverse tussenstops besproken en de tocht vastgelegd: dinsdag Falsterbo, en woensdag Stegen.

Maandag 22 juli:

Supermarkten worden weer bezocht, en er wordt regen voorspeld in de namiddag. Nog snel alle lokale administratie afgewerkt en de boot in orde gebracht voor morgen.

Een groepje gaat nog de stad in om een paar bezienswaardigheden te bezoeken en 's avonds is er een terugkeer apero gepland.

Om 8 uur vertrokken richting Kopenhagen. Met 51 km voor de boeg, een grijze lucht,  af en toe wat gemiezer en een matige wind is het maar een weinig opbeurende gebeurtenis. Halverwege krijgen we dan toch een opstoot van wind en is het aandachtig sturen om al te grote golven te vermijden (wat natuurlijk niet altijd lukt). 

De rede van Kopenhagen is erg druk bevaren door grote zeeschepen, maar ook door veel jachten van alle mogelijke afmetingen.

In de haven worden we opgewacht door onze reisgenoten die ons de (door hun) vrijgehouden boxen aanwijzen zodat het aanleggen zonder veel moeite kan gebeuren.

We zijn in Kopenhagen!!! De komende week blijven we hier liggen en kunnen we de stad bezoeken, palaveren met onze mede reizigers, gebruik maken van de in de haven voorziene faciliteieten (BBQ... etc) en genieten. 

Rond 8 uur horen we wat gestommel buiten: de 4 vertrekken naar Kopenhagen. Om zo weinig mogelijk lawaai te maken trekt Willy de boot manueel uit de box en start dan maar eerst de motor. Alleen...die start niet! Herhaalde pogingen lossen niks op, en op het laatste nippertje kan Willy nog een paal van de box gebruiken om de boot weer op zijn plaats te trekken. Na wat testen en nazien start de Angy dan toch en vertrekt de vloot.

Henk en Ida gaan het stadje verkennen met de fiets en Sim, Hugo en wij nemen de bus naar het centrum voor een wandeling door de stad.

We beginnen bij het stadhuis. Het is bewolkt maar droog, en daardoor komen de vele kleuren van de vakwerkhuizen niet tot hun recht. De stad geeft een onderkomen indruk, maar de vele mooi onderhouden huizen maken dat goed. 

De stad wordt bijna volledig omringd door water, wat aangename hoekjes en kanten oplevert, en een straat vol grote villa's met eigen aanlegsteiger. Maar ook in de oudere wijken zijn mooie straten te vinden.

Ter afsluiting gaan we nog een biertje (Grimbergen van de tap!) drinken aan de oude jachthaven, en nemen we de bus terug naar de haven.

Daar zijn we juist op tijd voor het apperitief aan boord van de La Rhenane, waarna we met zijn allen iets gaan eten in een restaurantje in de haven.

We vertrekken weer om 8 uur met weinig wind. We varen voorbij kliffen die wel mooi zijn, maar niet kunnen tippen aan die van MON. Er zijn amper rimpels op het water en het varen is dan ook een makkie. Aangekomen in de haven van Køge is het zoeken naar een plaats. Uiteindelijk heeft iedereen een box gevonden, maar we liggen wel verspreid in de grote haven (600 boten!).

 Bruce laat weten dat zijn boegschroef het niet meer doet! Yves trekt zijn Duikuitrusting aan en gaat kijken of er onder water problemen zijn. Niet dus. Dan maar motor gedemonteerd en toen bleek de breekpin effectief gebroken te zijn. Gelukkig heert Roland die dingen ”in stock” en een beetje later is de boegschroef weer in orde!

Ondertussen is de hemel diep zwart geworden, en even later barst er een onweer los. Hevige regen, bliksem etc. En dat heeft een hele poos aangehouden. Wanneer het regenen ophoudt is het te laat geworden om nog naar de stad te gaan, en wordt er een palaver/steiger borrel georganiseerd. 

Het volgende en tevens hoofd doel is Kopenhagen. Een deel van de groep wil Køge  nog bezoeken wat inhoudt dat we daar een dag langer blijven, en een ander deel wil zo snel mogelijk naar de hoofdstad. Bovendien voorspelt het weerbericht voor morgen weer zeer weinig wind. Dat alles resulteert in een opsplitsing van de groep: Angy, BOB, Olivier en Bruce vertrekken morgen, La Rhenane, Espadarte en de Luwte blijven een dagje langer. 

Willy, die naast ons ligt, belooft bij het vertrek zeer stil te zijn zodat we niet vroeg wakker gemaakt worden. 

Vandaag varen we naar Rodvig. Zoals beloofd zijn de buren inderdaad wakker, en klaar om los te gooien. Het is grijs, en er is geen zuchtje wind. Om 8 uur verlaten we de haven en varen langs de kliffen die Mon zo bekend maken. 

Door de afwezigheid van de zon lijken ze niet erg wit, maar daar moeten we dan maar mee leven. 

Er worden veel foto's genomen, met en zonder boten op de voorgrond. 

Na een kwartiertje ronddraaien varen we door naar Rodvig. Door de afwezigheid van wind wordt het een zeer rustig tochtje. Gaandeweg komt de zon er door, en wanneer we aankomen hebben we weer mooi weer!

Er is nog plaats voor Bruce en Luwte in boxen, en de rest van de vloot kan aanleggen aan een lange vrije steiger. 

Een deel van de groep gaat wandelen , en de ganse groep doet zich weer tegoed aan natjes en droogjes op de "steiger apero". 

Morgen wordt weerom gestart om 8 uur. 

De dag begint met een stralende zon en een rustige bries. Zes leden van de groep gaan vandaag de kliffen bezoeken die het eiland zijn bekendheid geven.

We nemen de bus van 10u20 naar het Geocenter, waaruit onze wandeling vertrekt. Na een koffie beginnen we aan onze wandeling. De start vraagt al direct de inzet van onze spieren, want er moet eerst nog een trap genomen worden die ons naar het hoogste deel (143 m) van de kliffen brengt. Daarna wordt het rustig stappen van het ene naar het andere uitzicht: met de zon erop zijn die zeer mooi, en laten ook mooie vergezichten toe over de zee en de boten daarop.

Het bos biedt goede bescherming tegen de zon, en garandeert een aangename temperatuur.

Na 1.5 km moeten we de trap naar het strand toe nemen: 500 treden, soms zeer steil, voeren ons naar het zeeniveau. Alhoewel, het strand bestaat hoofdzakelijk uit keien van diverse grote en dat maakt het lopen met niet aangepast schoeisel nogal vermoeiend.

Dan komen we aan de trap die ons naar het Geocenter terugvoert, dus +/- 400 treden en 128 m. naar boven. Dat gaat niet zo gezwind, maar met de nodige tussenstops komen we terug aan ons vertrekpunt. Na een ijsje voor de liefhebbers nemen we de bus terug naar de haven. 

Alleen, we hebben de bus in de andere richting genomen, zodat we nog een gratis rondrit over het eiland krijgen vooraleer we rond 14u30 in de haven aankomen.

Daar gaan we met iedereen eten in een visrestaurant waar kon gekozen worden uit visbereidingen en de lokale specialiteit: haring op een tiental manieren klaargemaakt. 

De wind is gaan liggen, en dus moeten we ons tevredenstellen met slechts één "buur"

Morgen varen we weer met vertrek om 7u45. De buur wordt hiervan op de hoogte gebracht, en zegt wakker te zullen zijn...

's Ochtends is de wind geluwd en kunnen we om 8u50 vertrekken naar Klintholm op het eiland Mon. De zon is ook van de partij, en we varen zigzaggend door een beboeide geul richting zee. Het is aangenaam varen tot we uit de bescherming van het vasteland komen en we de wind zijdelings krijgen. Het stampen en rollen is niet al te hevig, en wanneer we in de luwte van het eiland Mon komen wordt alles weer rustiger.

Tot onze verbazing treffen we een lege steiger aan, mooi gelegen voor enkele vakantie huisjes: de ganse vloot kan er terecht! Alles geeft een zeer aantrekkelijke indruk, en alhoewel er na een snelle inspectie niet veel te beleven valt, besluiten we toch om weer een dagje te blijven liggen en morgen het eiland te verkennen. 

Op onze steiger is een grote tafel beschikbaar, en we besluiten dan ook om rond 16u30 een "steiger appero" te houden. Iedereen is aanwezig en met de nodige hapjes en drankjes wordt het snel een gezellige boel.

Ondertussen neemt de wind vlug toe en is het hard gaan waaien. Dat vertaalt zich in een aanzwellende hoeveelheid boten die de haven binnenkomen. Spoedig zijn alle plaatsen bezet en begint het aaneenbreien van boten, wat met de wind geen sinecure is! Wij krijgen twee zeilers aan onze boot vastgemaakt, en een paar extra landvasten zullen er voor zorgen dat ik vannacht goed zal slapen! Iedereen van onze groep krijgt eveneens "aanhangsels".

We gaan 's avonds een visje eten in een lokaal restaurant dat door Trotter aanbevolen is, en alhoewel we drie kwartier moesten wachten, worden de visjes door ons gesmaakt.